آتشي نمى سوزاند "ابراهيم" را ،

و دريايى غرق نمي کند "موسى" را ؛

کودکي، مادرش او را به دست موجهاى "نيل" مي سپارد ،

تا برسد به خانه ي فرعونِ تشنه به خونَش ؛

ديگري را برادرانش به چاه مى اندازند ،

سر از خانه ي عزيز مصر درمي آورد !

مکر زليخا زندانيش مي کند ،

اما عاقبت بر تخت ملک مي نشيند...

از اين "قِصَص" قرآنى هنوز هم نياموختي؟!

که اگر همه ي عالم قصد ضرر رساندن به تو را داشته باشند ،

و خدا نخواهد ؛

نمي توانند ...

او که يگانه تکيه گاه من و توست !

پس ؛

به "تدبيرش" اعتماد کن ،

به "حکمتش" دل بسپار ،

به او "توکل" کن ؛

و به سمت او "قدمي بردار" ،

تا ده قدم آمدنش به سوى خود را به تماشا بنشيني...

[font]سه چیز است اگر بدانیم کار حل است:[/font]


[font][font]۱-دل مُؤمن عرش خداست.[/font] [font](پس کوشش کن برای بدست آوردن دل)[/font][/font]

 [font][font]۲-هیچ مؤثری جز خدا نیست[/font][font].(انجام همه کارها را از خدا ببین[/font][font])[/font][/font]

 [font][font]۳-[/font][font]مقلب القلوب خداست[/font][font].(دل و عقل وقلب همه ی مردم دست خداست.)[/font][/font]

 [font]خدایا ![/font][font] می دانم که نمی دانم، به ذره ای از علم بیکرانت ، دانایم کن...[/font]