فریدون مشیری

[sadaf]

سكوت..

من سکوت خویش را گم کرده ام

لاجرم در این هیاهو گم شدم

من که خود افسانه می پرداختم

عاقبت افسانه مردم شدم

 

ای سکوت ! ای مادر فریاد ها !

ساز جانم از تو پر آوازه بود

تا در آغوش تو راهی داشتم

چون شراب کهنه ، شعرم تازه بود

 

در پناهت برگ و بار من شکفت

تو مرا بردی به شهر یاد ها

من ندیدم خوش تر از جادوی تو

ای سکوت ، ای مادر فریاد ها !!!

 

گم شدم در این هیاهو ، گم شدم

تو کجایی که بگیری داد من؟!

گر سکوت خویش را میداشتم

زندگی پر بود از فریاد من

 

فريدون مشيري

[sadaf]

[bgcolor=#FFF0F5]آن لحظه ها که مات ...[/bgcolor]

 

[bgcolor=#FFF0F5]در انزوای خویش ...[/bgcolor]

 

[bgcolor=#FFF0F5]یا در میان جمع ،[/bgcolor]

 

[bgcolor=#FFF0F5]خاموش می نشینم ؛[/bgcolor]

 

[bgcolor=#FFF0F5]موسیقی نگاه ِ تو را گوش می کنم ![/bgcolor]

[tannaz2015]

ﻣﺮارازﯾﺴﺖ اﻧﺪر دل ﺑﻪ ﺧﻮن دﯾﺪه ﭘﺮورده 

وﻟﯿﮑﻦﺑﺎ ﮐﻪ ﮔﻮﯾﻢ راز ﭼﻮن ﻣﺤﺮم ﻧﻤﯿﺒﯿﻨﻢ

 ﻗﻨﺎﻋت ﻣﯿﮑﻨﻢ ﺑﺎ درد ﭼﻮن درﻣﺎن نمی یابم

 ﺗﺤﻤﻞﻣﯿﮑﻨﻢ ﺑﺎ زﺧﻢ ﭼﻮن ﻣﺮﻫﻢ ﻧﻤﯿﺒﯿﻨم

#سعدی




برنامه نویسی تحت وب