2014-07-11، 01:41
در قدم شش با فروتنی که پیدا می کنیم بهتر خودمان را میبینیم .ما به چگونگی دقیق خطاهامون و ب چگونگی خسارت زدن به خودمون و دیگران که از روی نواقصمونن بوده نگاه کرده ایم .ما الگوهای رفتاریمون را الان می دانیم و این را درک می کنیم که ممکن است بارها و بارها از روی این نواقص عمل کنیم.من عمیقا از صدمه زدن به دیگران احساس خجالت می کنم و می ترسم از اینکه این نقص همیشه همراه من باشه و میدونم که می تونم روی این نقصم کار کنم آرام میگیرم والان از این نقصم آگاهم و روحم بیدار شده تمایل دارم روی آن کار کنم.