باران

[mohsen..yazd]

من آن ابرم که بارانش تو هستی

 

همان یوسف که کنعانش تو هستی

 

مسافر میشوم تا آخر عمر

 

در آن راهی که پایانش تو هستی

 

 

 

•
•
•

 

با یاد تو زندگی کردن چه کم خرج است

نه خواب می خواهد ، نه خوراک