2014-10-31، 11:03
3 اردیبهشت a day at a time از کتاب اندیشه امروز
برنامه به ما آموخته است كه توجيه عملكرد و صالح دانستن خود، دو مانع اساسي درراه پيشرفت روحاني مي باشد.با توجيه عملكرد خويش به اين نتيجه مي رسيم كه درتمام موارد حق باما است و با صالح دانستن خود اين پندار در شكل مي گيرد كه ما ازساير انسانها برتر هستيم.هر دو مورد موجب اشتباه ما در ارزيابي مو قعيت ووضعيت خود در زندگي و مانع از رسيدن ما به اهدافي است كه در زندگي جديد خوددر نظر گرفته‌ايم.آيا من قادر خواهيم بود كه فقط براي امروز از اين طرز تفكر اشتباه دست برداشته و ازخود سوال كنم:چرا عملكرد من چنين؟آيا صداقت با خود به معناي توجيه اعمال خويشتن است؟آيا من بر نياز «هميشه حق با من است» غلبه خواهم كرد و پي خواهم برد كه پذيرش‌مسووليت اشتباهات تنها راه رها شدن از احساسات منفي ناشي از انجام اين‌اشتباهات مي‌باشد؟آيا من به آثار زيانبار توجيه منمطقي و عقلاني اشتباهات خود آگاهم؟آيا من شهامت آنرا يافته‌ام كه مسوليت ندانم كاريهاي خود را بپذيرم؟
«اشتباه كردن از خصوصيت انسان بودن است»
برنامه به ما آموخته است كه توجيه عملكرد و صالح دانستن خود، دو مانع اساسي درراه پيشرفت روحاني مي باشد.با توجيه عملكرد خويش به اين نتيجه مي رسيم كه درتمام موارد حق باما است و با صالح دانستن خود اين پندار در شكل مي گيرد كه ما ازساير انسانها برتر هستيم.هر دو مورد موجب اشتباه ما در ارزيابي مو قعيت ووضعيت خود در زندگي و مانع از رسيدن ما به اهدافي است كه در زندگي جديد خوددر نظر گرفته‌ايم.آيا من قادر خواهيم بود كه فقط براي امروز از اين طرز تفكر اشتباه دست برداشته و ازخود سوال كنم:چرا عملكرد من چنين؟آيا صداقت با خود به معناي توجيه اعمال خويشتن است؟آيا من بر نياز «هميشه حق با من است» غلبه خواهم كرد و پي خواهم برد كه پذيرش‌مسووليت اشتباهات تنها راه رها شدن از احساسات منفي ناشي از انجام اين‌اشتباهات مي‌باشد؟آيا من به آثار زيانبار توجيه منمطقي و عقلاني اشتباهات خود آگاهم؟آيا من شهامت آنرا يافته‌ام كه مسوليت ندانم كاريهاي خود را بپذيرم؟
«اشتباه كردن از خصوصيت انسان بودن است»
تمام ارسالهایم تجربه گذشته ام است و دیدم نسبت به بهبودی تغییر کرده است و اینها نیست