گلستان سعدی

[رقیه]

[font]همه عمر برندارم سر از این خمار مستی[/font][font]که هنوز من نبودم که تو در دلم نشستی[/font][font]تو نه مثل آفتابی که حضور و غیبت افتد[/font][font]دگران روند و آیند و تو همچنان که هستی[/font][font]چه حکایت از فراقت که نداشتم ولیکن[/font][font]تو چو روی باز کردی در ماجرا ببستی[/font][font]نظری به دوستان کن که هزار بار از آن به[/font][font]که تحیتی نویسی و هدیتی فرستی[/font][font]دل دردمند ما را که اسیر توست یارا[/font]