2015-05-14، 01:58
قدم یک ابتدا وشروع برنامه بهبودی وسر فصل قدم های دوازده گانه
است ما در قدم یک با واقعیتی به نام بیماری اعتیاد آشناشدیم
وپذیرفتیم یک بیمار هستیم که باید تا اخر عمرمان از خود مراقبت کنیم
چرا که ما در مقابل بیماری اعتیاد و مواد مخدر عاجزیم.
ما پذیرفتیم که مصرف کنترلی و موفقیت آمیز وجود ندارد و با اولین بار
مصرف دوباره در چرخه اعتیاد گرفتار میشویم.ما پذیرفتیم در اثر مصرف
موادزندگیمان غیرقابل اداره شده بودوکنترلی برروی آن نداشتیم ما
پذیرفتیم بیماری اعتیادپیشرونده مزمن لا علاج است .بیماری اعتیاد
از سه جنبه روحی جسمی و روانی تشکیل شده است و هر جنبه
میتواند مرا به نا کجا آباد ببرد ؛به عنوان مثال از نظر روحی و از نظر
جسمی اجبار به مصرف و از نظر روحانی خود محوری ؛افراط و تفریط و
لذت جویی ....مرا دچار مشکل کرده بود .ما پذیرفتیم باید از دوست
مصرف مکان مصرف دوری کنیم واین خط قرمز ماست . ما پذیرفتیم
صداقت و روشن بینی و تمایل شرط اول پاکی و بهبودی است اصول
روحانی فروتنی و پذیرش لازمه ی بهبودی است ما پذیرفتیم بهانه یا
دست آویز ها را از بین ببریم ما پذیرفتیم به تنهایی نمیتوانیم و
باآدم های عادی فرق داریم ما پذیرفتیم که بیماری اعتیاد نیروی
محرکه ایست در وجود ماکه ما را نسبت به جاذبه های نفسانی
تحریک کرده و مجبور به انجام نواقص میکند . ما پذیرفتیم که مصرف
مواد مخدر بخش کوچکی از بیماری اعتیاد است که با چند روز
پرهیز بر طرف میشود اما انچه مارا به طرف بهبودی هدایت میکند
پرهیز از نواقص اخلاقی است .قدم یک در یک جمله خلاصه میشود
من در مقابل بیماری اعتیادعاجز و ناتوانم ...
[img]images/smilies/heart.gif[/img][img]images/smilies/heart.gif[/img][img]images/smilies/heart.gif[/img][img]images/smilies/heart.gif[/img][img]images/smilies/heart.gif[/img][img]images/smilies/heart.gif[/img][img]images/smilies/heart.gif[/img][img]images/smilies/heart.gif[/img]
است ما در قدم یک با واقعیتی به نام بیماری اعتیاد آشناشدیم
وپذیرفتیم یک بیمار هستیم که باید تا اخر عمرمان از خود مراقبت کنیم
چرا که ما در مقابل بیماری اعتیاد و مواد مخدر عاجزیم.
ما پذیرفتیم که مصرف کنترلی و موفقیت آمیز وجود ندارد و با اولین بار
مصرف دوباره در چرخه اعتیاد گرفتار میشویم.ما پذیرفتیم در اثر مصرف
موادزندگیمان غیرقابل اداره شده بودوکنترلی برروی آن نداشتیم ما
پذیرفتیم بیماری اعتیادپیشرونده مزمن لا علاج است .بیماری اعتیاد
از سه جنبه روحی جسمی و روانی تشکیل شده است و هر جنبه
میتواند مرا به نا کجا آباد ببرد ؛به عنوان مثال از نظر روحی و از نظر
جسمی اجبار به مصرف و از نظر روحانی خود محوری ؛افراط و تفریط و
لذت جویی ....مرا دچار مشکل کرده بود .ما پذیرفتیم باید از دوست
مصرف مکان مصرف دوری کنیم واین خط قرمز ماست . ما پذیرفتیم
صداقت و روشن بینی و تمایل شرط اول پاکی و بهبودی است اصول
روحانی فروتنی و پذیرش لازمه ی بهبودی است ما پذیرفتیم بهانه یا
دست آویز ها را از بین ببریم ما پذیرفتیم به تنهایی نمیتوانیم و
باآدم های عادی فرق داریم ما پذیرفتیم که بیماری اعتیاد نیروی
محرکه ایست در وجود ماکه ما را نسبت به جاذبه های نفسانی
تحریک کرده و مجبور به انجام نواقص میکند . ما پذیرفتیم که مصرف
مواد مخدر بخش کوچکی از بیماری اعتیاد است که با چند روز
پرهیز بر طرف میشود اما انچه مارا به طرف بهبودی هدایت میکند
پرهیز از نواقص اخلاقی است .قدم یک در یک جمله خلاصه میشود
من در مقابل بیماری اعتیادعاجز و ناتوانم ...
[img]images/smilies/heart.gif[/img][img]images/smilies/heart.gif[/img][img]images/smilies/heart.gif[/img][img]images/smilies/heart.gif[/img][img]images/smilies/heart.gif[/img][img]images/smilies/heart.gif[/img][img]images/smilies/heart.gif[/img][img]images/smilies/heart.gif[/img]