رفتار ما درمورد اولین گیلاس مشروب

[mojtaba_s]

رفتارمادرمورداولین گیلاس مشروب بسیار عجیب وغیر قابل فهم است ودرست مانند داستان عابر پیاده ایست که گذر کردن از مناطق عبور ممنوع عرض خیابان را دوست دارد وازجا خالی دادن در مقابل اتومبیل هائیکه با سرعت در حال حرکت هستند لذت میبرد وبرخلاف هشدارهائیکه در این مورد به او داده شده است سالها به این تفریح ادامه میدهد.تا اینجا شما ممکن است او را فردی سبک سری بنامید که ایده احمقانه ای برای تفریح دارد اما پس از مدتی بخت از اوبرمیگرددوچندبار پشت سرهم تصادف میکند وزخم های مختصری برمیدارد.بنظر میرسد که اگر حتی فقط یک جو عقل در اوباشدباعث شود که دست از این تفریح احمقانه خودبردارد.لیکن دوباره این عمل راتکرارمیکند واینبار جمجمه اش میشکتد.پس ازچند هفته ازبیمارستان مرخص میشود.ودربین راه تصادف دیگری باعث شکستن دست اومیشود.میگوید تصمیم گرفته است که برای همیشه این عمل راکناربگذارد انا ظرف چند هفته دوپای خود رانیز بهمین منوال میشکند اودرسالهائی کهبه این عمل ادامه میدهد بارها عهدوپیمان میبنددکه آنرامتوقف کند ویا بطور کلی دیگرپایش رابه خیابان نگذارد اما موفق نمی شود وبالاخره شغل وهمسرخودرااز دست میدهد وزندگیش به افتضاح کشیده میشود.اوتمام کوشش خودرابکارمیبردکه فکر این تفریح خانمان برانداز را ازمغز خودبیرون کندومدتی خودرادریک آسایشگاه روانی بستری میکند تا بلکه باعث دگرگونیش شود اما در همان روزی که از آسایشگاه مرخص میشود بجلوی ماشین آتشنشانی میپرد واینبار کمر خود رامیشکند.آیا این چنین فردی دیوانه نیست!؟
ممکن است مثال فوق بنظر مسخره باشد لیکن ما که خود درمخمصه الکلیسم گرفتار بوده ایم باید اقرار کنیم که اگر فقط بجای عابرپیاده لغت الکلی رابکار برید درست داستان ما رابیان کرده اید.ماهرچه درمورد مطالبمختلف زندگی خودعاقلانه رفتارکرده باشیم در موردالکل رفتار شدیدا دیوانه واری داشته ایم این حرف ممکن است قدری تند بنظر برسد اما آیا حقیقت ندارد؟؟؟