2014-01-29، 10:36
18 آبان
تا وقتي كه براي دريافت كمك از خداوند با دعا و مراقبه تمايل نشان مي‌دهيم، همه چيز سر جايش قرار دارد و زندگي به خوشی و در آرامش و صلح طي مي‌شود. ولي وقتي با خودم و ديگران درگیری و لج‌بازي مي‌كنيم، يأس و نااميدي به سراغم آمده و من را از ادامه‌ی برنامه‌های بهبودي منصرف مي‌كند. زماني كه خودم را در مقابل مشكلات خود ساخته تك و تنها مي‌بينم احساس ناتواني و عاجز بودن باعث مي‌شود، كه هیچ راه گريزي از اسارت هوای نفس نداشته باشم. چگونه مي‌توانم از نااميدي و عدم اعتمادبه نفس با خرابکاری قدرت فردي و اراده‌ام رها شوم؟ آيا متوجه هستم كه با پروراندن باور و اعتقاد و اعتماد و رسیدن به ايمان و خداوند هيچ دليلي براي نااميدي و ناتواني ندارم؟ متوجه شده‌ام تا زماني كه باد اضافي غرورم و مدیریت انکارم مرا حمايت و پشتیبانی مي‌كند، هرگز از آزارهای آن رهايي ندارم. ذهن من کانون ویروس خودآزاری و دیگر آزاری است و کاری به‌غیراز این بلد نیست، برای رهایی از این ذهن بیمار فقط خداوند مهربان قادر به کمک است و من فقط باید از او بخواهم. فقط برای امروز مشكلات را رها كرده و از خداوند براي رفع آن‌ها كمك مي‌خواهم.
خداوند هميشه با من است!
تا وقتي كه براي دريافت كمك از خداوند با دعا و مراقبه تمايل نشان مي‌دهيم، همه چيز سر جايش قرار دارد و زندگي به خوشی و در آرامش و صلح طي مي‌شود. ولي وقتي با خودم و ديگران درگیری و لج‌بازي مي‌كنيم، يأس و نااميدي به سراغم آمده و من را از ادامه‌ی برنامه‌های بهبودي منصرف مي‌كند. زماني كه خودم را در مقابل مشكلات خود ساخته تك و تنها مي‌بينم احساس ناتواني و عاجز بودن باعث مي‌شود، كه هیچ راه گريزي از اسارت هوای نفس نداشته باشم. چگونه مي‌توانم از نااميدي و عدم اعتمادبه نفس با خرابکاری قدرت فردي و اراده‌ام رها شوم؟ آيا متوجه هستم كه با پروراندن باور و اعتقاد و اعتماد و رسیدن به ايمان و خداوند هيچ دليلي براي نااميدي و ناتواني ندارم؟ متوجه شده‌ام تا زماني كه باد اضافي غرورم و مدیریت انکارم مرا حمايت و پشتیبانی مي‌كند، هرگز از آزارهای آن رهايي ندارم. ذهن من کانون ویروس خودآزاری و دیگر آزاری است و کاری به‌غیراز این بلد نیست، برای رهایی از این ذهن بیمار فقط خداوند مهربان قادر به کمک است و من فقط باید از او بخواهم. فقط برای امروز مشكلات را رها كرده و از خداوند براي رفع آن‌ها كمك مي‌خواهم.
خداوند هميشه با من است!
مشگل اینه که به بعضیا بیشتر از حدشون بها دادم