خدایا!

[sadaf]

[سارا]

خدایا ...
 توخود می دانی که بدترین درد برای یک انسان دورماندن ازحقیقت خویشتن و رها شدن در گرداب فراموشی و سردرگمی است
. پس توای پروردگار بی همتا مرا یاری کن که به حقیقت انسان بودن پی ببرم
 تابتوانم روز به روز به تو که سر چشمه تمام حقایقی نزدیک و نزدیکتر شوم.

[سارا]

خدایا:
 ناتوان بودم:یاریم کردی
  گمراه بودم:هدایتم کردی
 تنها بودم:صدایم کردی
  زشت بودم:نگاهم کردی
 آلوده بودم:پاکم کردی
  اسیر بودم:رهایم کردی
 محکوم بودم:آزادم کردی
  انگشت نمابودم:انگشت شمارم کردی
  توراسپاس می گویم

 

[زهرا20]

اى خدائیکه مکان یافته اى دردل دوست
باز از پنجه قدرت بنما مشکل دوست
اى خدائیکه گداى در تو بنده تست
جلوه ماه و خور از طلعت تابنده تست
اى خدائیکه بغیر از تو نداریم کسى
لطف تو مى طلبیم چون به همه دادرسى
از صفات توهمین ورد زبان ما را بس
خود بمیریم ، به فضل توبفریاد برس

[mohsen..yazd]

[mohammad]

خدایا...  
گله ای نیست اگه روزگار  
سازش رو هیچوقت با من هماهنگ نکرد...
  ولی در پایان سال  
ساز زندگی را با پدران هماهنگ کن  
تا هیچ پدر و مادری شرمنده فرزندش نشه.

[sepahrad]

خداوندا ، صدای افکارم را خاموش کن تا صدایت را بشنوم...
آنقدر غرق در قضاوتم که فراموش کرده ام قاضی کیست...

 

[mohammad]

خداوندا
دوستانی دارم که روزگار ،
فرصت دیدارشان را کمتر نصیبم میگرداند ،
اما تو خود میدانی که یادشان در دلم جاوید است ،
دوستانی که رسمشان معرفت ،
کردارشان جلای روی و یادشان صفای دل است ،
پس آنگاه که دست نیاز سوی تو بر می آورند ،
پر کن دستشان را از آنچه که در مرام خدایی توست

---

[sepahrad]

الهی

[align=right]با خاطری خسته، با دلی به تو بسته، دست از غیر تو شسته.

[align=right]در انتظار رحمتت نشسته ام،

[align=right]می دهی، کریمی، نمی دهی، حکیمی،

[align=right]می خوانی، شاکرم، می رانی، صابرم،

الهی
احوالم چنان است که می دانی و اعمالم چنین است که می بینی
نه پای گریز دارم و نه زبان ستیز.
الهی
مشت خاکی را چه شاید و از او چه برآید و با او چه باید؟
دستم بگیر یا ارحم الراحمین

 

[mohammad]

خدایــــــــــــــــــــ♥ـــــــــــــــــــــــا . . .  
وقتی همه چيز را به تو مي سپارم ،
 نورِ بي كرانِ تو در من جريان مي یابد ؛
و دعايم به بهترين شيوه ی ممكن متجلی می شود . .
 پس هم اكنون خود را در آغوش تو رها مي كنم ،
 تا تمام آشفتگی ها و سردرگمي هايم ،
 در حضور امن و گرمِ تو ،  
به آرامی ذوب شوند و از ميان بروند . . .