خاموش و مسکوت

[sadaf]

دیگر کسی مرا صدا نخواهد کرد

بعد از این منم و یک سکوت جاوید

با حسرتی به بلندای یک تجربه تلخ

با سنگینی غصه هایی که به فلک سر زده

و کینه ای که از سرنوشت در وجودم غوغا نموده

و نفرتی که از زندگی در من به اوج رسیده

دیگر کسی نام مرا فریاد نخواهد کرد

خاموش و مسکوت

همچون گذشته ای شیرین و به مسکوت نشسته

و آینه ای تاریک

می روم فراموش کنم که فراموش شده ام

و خسته تر از همیشه به آغازی بی آغاز رسیده ام

می روم با دستهایی رنگین از تمنا… به عشق نابودی

تا همچون اسیری سرکش و پر ادعا… سر به تیغ تقدیر سپارم

و مردن را در زنده بودن تجربه کنم

[NASIB]

دلتنگی

عین آتش زیر خاکستر است

گاهی فکر می کنی تمام شده

اما یک دفعه همه ات را آتش می زند

[sadaf]

خارپشتی شده ام که تیغ هایش دنیای امنی برایش ساخته اما حسرت نوازشی عاشقانه تا ابد بر دلش مانده است

[NASIB]

تو روزگاری كه عمر دوستی ها چند دقیقه است....

تو روزگاری كه عمر یك عشق بعد از یك هم آغوشی به سر می رسه...

تو روزگاری كه جواب دوستت دارم ها مرسیه.....

تو این روزگار باید تنها موند بی منت ....

بدون اینكه برای كسی بار اضافه باشی....

دلخوشم به حضور خدا كه عشق بی انتهاست.

[sadaf]

نمى دانم چه رابطه ایست …؟
بین نبودنت با رنگ ها …!
دلتنگ تو که میشوم!
زندگى ام،
سیاه مى شود!
.
.
.
چه سر به راه است …
دلتنگی را میگویم !
از گوشه ی دلم جُم نمیخورد …
.
.
.
امروز که آیینه جوابش سنگ است
در زهن زمانه عشق هم بی رنگ است
هرکس که نداند تو خودت میدانی
آری به خدا دلم برایت تنگ است …

[sadaf]

♥این روزها که نیستی..
هوایت آلوده شده است؛ هروقت به سرم می زند، چشمانم را میسوزاند..

[sadaf]

قلبم تیر می كشد
این تنها طرحیست كه از تو در سینه ام یادگار مانده است
و یادگاریت را تنها با سکوتهای شبانه ام طی میکنم

[sadaf]

من نه عاشق هستم و نه محتاج نگاهی که بلغزد بر من،
من هستم و تنهایی و یک حس غریب که به صد عشق و هوس می ارزد..

[NASIB]

بودیم و کسی پاس نمیداشت که هستیم
باشد که نباشیم وبدانند که بودیم

[sadaf]

وحشت از عشق كه نه ، ترسم از فاصله هاست

وحشت از غصه كه نه ، ترسم از خاتمه هاست

ترس بيهوده ندارم ، صحبت از خاطره هاست

صحبت از كشتن ناخواسته عاطفه هاست

كوله باري پر از هيچ ، كه بر شانه ماست

گله از دست كسي نيست ، مقصر دل ديوانه ماست . . .