خاموش و مسکوت

[NASIB]

چه صادقانه پذيرفتم

چه ابلهانه با تو خوش بودم

چه كودكانه همه چيزم شدي

چه زود نيازمندت شدم

چه حقيرانه تركم كردي

چه ناجوانمردانه وا‍ژه غريب خداحافظي به ميان آمد

چه بي رحمانه من سوختم

ولي هنوزم......












آرامتر سكوت كن....



صداي بي تفاوتي هايت آزارم ميدهد!

[sadaf]

آن که میخواهد روزی پرواز عشق را تجربه کند ، نخست باید روی پای خود ایستادن
را بیاموزد ، پرواز را که با پرواز آغاز نمیکنند. . .

[NASIB]

می گویند فردا روز آخر دنیــ ا استـ
خوشحــالم !
نـ َ بـ ِ خاطر آرزویی کـ نا تمام ماند
حداقل آخــرین روز دلتنگــی من استــ ...

[sadaf]

""
"تنهایی" عار نیست !

اتمام حجت است به تمام قلبهای بی درو پیکری که ؛

جز به وقت تنهایی به رویت گشوده نمیشود ... !!!

[sadaf]

[NASIB]

مطمئن باش
هیچ وقت فراموشت نکرده ام
فقط دیگر ساکت شده ام
همین

[NASIB]

وقتی در تنهایی خود قدم میزنم
خاطرات باتوبودن آزارم می دهد

چه پریشانی لذت بخشی است " دلتنگ توبودن "
دلم برای شنیدن صدایت تنگ شده ... برای دیدنت ...

دیشب درخواب منتظرت بودم
امابه خوابم هم نیامدی !

ومن درد انتظاررادرخواب هم حس کردم ...

[sadaf]

[b]چرا میگویند”ها”علامت جمع است؟!
درحالی ک وقتی آن رابا”تن” جمع میبندی،آنگاه خودت می مانی وخودت..[/b]

[sadaf]

تو می گفتی زمانی دور یا نزدیک ...
فریب زندگی ما را
مرا از تو ...
تو را از من جدا سازد !
و من باور نمی کردم...
تو می گفتی زمان این لحظه شادابی ما نیست
زمان صد چهره افسرده هم دارد
جهان تنها سرود گرم و زیبای محبت نیست...
هزاران درد در هر زیر و بم دارد!
و من باور نمی کردم...
تو می گفتی دل از یاد تو بردارم...
و من هر روز ناباورتر از دیروز به دنبال تو می گردم...

[sadaf]

دلتنگی های آدمی را ...
باد ترانه ای می خواند
رویاهایش را آسمان پر ستاره نادیده می گیرد
و هر دانه ی برفی به اشکی ناریخته می ماند
سکوت سرشار از سخنان ناگفته است
از حرکات ناکرده
اعتراف به عشق های نهان
وشگفتی های بر زبان نیامده
در این سکوت حقیقت ما نهفته است
حقیقت تو و من!!!