: اشعار زیبای سهــراب سپهــری

[ARSAM]

بهترین چیز رسیدن به نگاهی است

[align=right]که از حادثه عشق تر است

[ARSAM]

 

من‌ از نوشتن‌ مي‌ترسم‌. با ترس‌ به‌ زيبايي‌ و هنر نزديك‌ مي‌شوم‌. 

[ARSAM]

.....من مسلمانم.

[align=right]قبله ام يک گل سرخ.

[align=right]جانمازم چشمه، مهرم نور.

[align=right]دشت سجاده من.

[align=right]من وضو با تپش پنجره ها مي گيرم.

[align=right]در نمازم جريان دارد ماه ، جريان دارد طيف.

[align=right]سنگ از پشت نمازم پيداست:

[align=right]همه ذرات نمازم متبلور شده است.

[align=right]من نمازم را وقتي مي خوانم 

[align=right]که اذانش را باد ، گفته باد سر گلدسته سرو.

[align=right]من نمازم را پي "تکبيره الاحرام" علف مي خوانم،

[align=right]پي "قد قامت" موج.... 

[ARSAM]

روشن است آتش درون شب

وز پس دودش

طرحی از ویرانه های دور.

گر به گوش آید صدایی خشک:

استخوان مرده می لغزد درون گور.

دیرگاهی است در این تنهایی

رنگ خاموشی در طرح لب است.

بانگی از دور مرا می خواند،

لیک پاهایم در قیر شب است.

[ARSAM]

..نقش هایی که کشیدم در روز،

شب ز راه آمد و با دود اندود.

طرح هایی که فکندم در شب،

روز پیدا شد و با پنبه زدود

[ARSAM]

...کسی نیست، بیا زندگی را بدزدیم، آن وقت  میان دو دیدار قسمت کنیم

[ARSAM]

به باغ همسفران 

[align=right]صدا کن مرا 

[align=right]صدای تو خوب است. 

[align=right]صدای تو سبزینه آن گیاه عجیبی است 

[align=right]که در انتهای صمیمیت حزن می‌روید

[ARSAM]

من از حاصل ضرب تردید و کبریت می‌ترسم. 

[align=right]من از سطح سیمانی قرن می‌ترسم

[ARSAM]

و من، در طلوع گل یاسی از پشت انگشت‌های تو، بیدار خواهم شد. 

[align=right]و آن وقت حکایت کن از بمب‌هایی که من خواب بودم، و افتاد. 

[align=right]حکایت کن از گونه‌هایی که من خواب بودم، و تر شد. 

[align=right]بگو چند مرغابی از روی دریا پریدند.

[ARSAM]

خواب کن زیر یک شاخه دور از شب اصطکاک فلزات. 

[align=right]اگر کاشف معدن صبح آمد، صدا کن مرا