دوبیتی شمارهٔ ۷

[abbas]

نپرسی حال یار دلفکارت که هجران چون کند با روزگارت

ته که روز و شوان در یاد مویی هزارت عاشق با مو چه کارت

[abbas]

تا به رخسار تو زلف مشک فام افتاده است من که باشم افتاب اینجا به دام افتاده است

[abbas]

دلا خوبان دل خونین پسندند
دلا خون شو که خوبان این پسندند

متاع کفر و دین بی مشتری نیست
گروهی آن،گروهی این پسندند

[abbas]

به بانک عشق تو دارم وثیقه
نگاهی کن براین حسن سلیقه

چو دانستم که فردا روزموزه ست
تو را تبریک گفتم ای عتیقه

[رقیه]

او رفت و انتظارش باقیست
پشت قدمش عبور اشکم جاریست
ای کاش بداند که پس از او عمری
در خلوت من همیشه جایش خالیست

[sadaf]

ﻧﻤﯿﺪﺍﻧﻢ ﮐﻪ ﺳﺮﮔﺮﺩﺍﻥ ﭼﺮﺍﯾﻢ ﮔﻬﯽ ﻧﺎﻻﻥ ﮔﻬﯽ ﮔﺮﯾﺎﻥ ﭼﺮﺍﯾﻢ ﻫﻤﻪ ﺩﺭﺩﯼ ﺑﺪﻭﺭﺍﻥ ﯾﺎﻓﺖ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﻧﺪﺍﻧﻢ ﻣﻮ ﮐﻪ ﺑﯿﺪﺭﻣﺎﻥ ﭼﺮﺍﯾﻢ

[sadaf]

قدح بر گیرم و سیر گلان شم بطرف سبزه و آب روان شم دو سه جامی زنم با شادکامی وایم مست و بسیرلالیان شم

[mohammad]

ز حسود و بخیل دوری جو .....گر که بیگانه است و گر خویش است
راز دل را مگوی با همه کس ....ویژه بر هر کسی که بد اندیش است

[sadaf]

دلم دردین و نالین چه واجم رخم گردین و خاکین چه واجم بگردیدم به هفتاد و دو ملت بصد مذهب منادین چه واجم

[sadaf]

بی وفایی کن وفایت میکنند با وفا باشی خیانت میکنند...
مهربانی گرچه آیینه ی خوشیست مهربان باشی رهایت میکنند...