2015-01-20، 06:28
من سکوت خویش را گم کرده ام
لاجرم در این هیاهو گم شدم
من که خود افسانه می پرداختم
عاقبت افسانه مردم شدم
ای سکوت ! ای مادر فریاد ها !
ساز جانم از تو پر آوازه بود
تا در آغوش تو راهی داشتم
چون شراب کهنه ، شعرم تازه بود
در پناهت برگ و بار من شکفت
تو مرا بردی به شهر یاد ها
من ندیدم خوش تر از جادوی تو
ای سکوت ، ای مادر فریاد ها !!!
گم شدم در این هیاهو ، گم شدم
تو کجایی که بگیری داد من؟!
گر سکوت خویش را میداشتم
زندگی پر بود از فریاد من
نقل‌قول:فريدون مشيري