انجمن بانیان بهبودی

اشک

اشک طرفِ دیده را گردید و رفت

اوفتاد آهسته و غلتید و رفت

بر سپهر تیره ی هستی دمی

چون ستاره روشنی بخشید و رفت

گرچه دریای وجودش جای بود

عاقبت یک قطره خون نوشید و رفت

گشت اندر چشمه ی خون ناپدید

قیمت هر قطره را سنجید و رفت

من چو از جور فلک بگریستم

بر من و بر گریه ام خندید و رفت

رنجش ما را نبود اندر میان

کس نمی داند چرا رنجید و رفت

تا دل از اندوه گردآلود گشت

دامن پاکیزه را برچید و رفت

موج و سیل و فتنه و آشوب خاست

بحر طوفانی شد و ترسید و رفت

همچو شبنم در گلستان وجود

بر گل رخساره ای تابید و رفت

مدتی در خانه ی دل کرد جای

مخزن اسرار جان را دید و رفت

رمزهای زندگانی را نوشت

دفتر و طومار خود پیچید و رفت

شد چو از پیچ و خم ره با خبر

مقصد تحقیق را پرسید و رفت

جلوه و رونق گرفت از قلب و چشم

میوه ای از هر درختی چید و رفت

عقل دوراندیش با دل هر چه گفت

گوش داد و جمله را بشنید و رفت

تلخی و شیرینی هستی چشید

از حوادث باخبر گردید و رفت

قاصد معشوق بود از کوی عشق

چهره ی عشاق را بوسید و رفت

اوفتاد اندر ترازوی قضا

کاش می گفتند چند ارزید و رفت
 

 

[bgcolor=#FFF0F5]به من نگاه کن وببین سوختم وآه نمیکشم[/bgcolor] [bgcolor=#FFF0F5]توشعله ای ولی من ازعشق توپانمیکشم[/bgcolor] [bgcolor=#FFF0F5]نیستی ولی به غیرتو با کسی مانمیشوم[/bgcolor] [bgcolor=#FFF0F5]من ازحصارعشق توآسان رها نمیشوم[/bgcolor]

خلوت نشين خاطر ديوانه ي مني ....
افسونگري و گرمي افسانه ي مني ...

بوديم با تو همسفر عشق سالها ...
اي آشنا ، نگاه كه بيگانه ي مني !!!...

هر چند شمع بزم كساني هنوز ...
آتش فروز خرمن پروانه ي مني ....

چون موج سر به سخره ي غم كوفتم ز درد ...
درو از تو اي كه گوهر يك دانه ي مني ....

خالي مباد ساغر نازت كه جاودان ....
شور افكني و ساقي ميخانه ي مني ...

آنجا كه سرگذشت غم شاعران بود ....
 نازم تو را كه گرمي افسانه ي مني ...

 

    پرسيد كسي منزل آن مهر گسل ....
  .................................   گفتم كه دل من است او را منزل ....

 گفتا كه دلت كجاست ؟ گفتم : بر او ....
 ..................................  پرسيد كه او كجاست ؟ گفتم : در دل !!!...