انجمن بانیان بهبودی

نسخه‌ی کامل: قرار نبوده
شما درحال مشاهده‌ی نسخه‌ی متنی این صفحه می‌باشید. مشاهده‌ی نسخه‌ی کامل با قالب‌بندی مناسب.
قرار نبوده
قرار نبوده این جوری زندگی را سر کنیم

تا جایی که فهمیده‌ام قرار نبوده این قدر وقتمان را در آخورهای سرپوشیده تاریک بگذرانیم، به جای

چریدن زندگی و چهار نعل تاختن در  دشت‌های بی مرز.


قرار نبوده تا نم باران زد، دستپاچه شویم و زود چتری از جنس پلاستیک روی سربگیریم مبادا مثل کلوخ آب شویم.‏



قرار نبوده اینقدر دور شویم و مصنوعی؛ ناخن‌های مصنوعی، دماغ مصنوعی،دندان‌های مصنوعی،

خنده‌های مصنوعی، آوازهای مصنوعی، دغدغه‌های مصنوعی.‏



حتماً قرار نبوده بُزهایی باشیم که سنگنوردی مصنوعی در سالن می کنند، به جای فتح صخره‌های بکر زمین.‏

 
قرار نبوده خروس‌ها دیگر به هیچ کار ‏نیایند و ساعت‌های دیجیتال به جایشان صبح خوانی کنند. آواز جیرجیرک‌های ‏

شب نشین حکمتی داشته حتماً، که شاید لالایی طبیعت باشد برای به خواب رفتن ‏ما تا قرص خواب لازم نشویم و

این طور شب تا صبح پرپر زدن اپیدمی نشود.‏



قرار نبوده کار کردن، جز بر طرف کردن غم نان، بشود همه‌ی دار و ندار زندگیمان، همه‌ی دغدغه ی

زنده بودنمان.‏



قرار نبوده این طور از آسمان دور باشیم و سی سال بگذرد از عمرمان و یک شب هم زیر طاق ستاره‌ها نخوابیده باشیم.‏


قرار نبوده کرِم ضد آفتاب بسازیم تا علیه خورشید عالم تاب و گرما و محبتش، زره بگیریم و جنگ کنیم.‏






 
قرار نبوده این همه در محاصره ی سیمان و آهن، طبقه روی طبقه برویم بالا،


قرار نبوده این تعداد میز و صندلیِ ‏کارمندی روی زمین وجود داشته باشد،بی شک این همه کامپیوتر و پشت‌های ‏

قوزکرده‌ی آدم‌های ماسیده در هیچ کجای خلقت لحاظ نشده بوده؛


تا به حال بیل زده اید؟ باغچه هرس ‏کرده اید؟ آلبالو و انار چیده اید؟…

کلاً خسته از یک روز کار یَدی به ‏رختخواب رفته اید؟ آخ که با هیچ خواب دیگری قابل مقایسه نیست…



این چشم‌ها ‏برای نور مهتاب یا نور ستارگان کویر، برای دیدن رنگ زرد گل آفتابگردان ‏برای خیره شدن به جاریِ آب

شاید، اما برای ساعت پشت ساعت، روز پشت روز، شب ‏پشت شب خیره ماندن به نور مهتابی

مانیتورها آفریده نشده اند.‏
قرار نبوده ‏ما این چنین با بغل دستی‌هایمان در رقابت‌های تنگانگ باشیم تا اثبات کنیم ‏جانور

بهتری هستیم، این همه مسابقه و مقام و رتبه و دندان به هم نشان دادن ‏برای چیست؟



قرار نبوده همه از دم درس خوانده ‏بشویم، از دم دکترا به دست به روی زمین خدا راه برویم،

بعید بدانم راه ‏تعالی بشری از دانشگاهها و مدرکهای ما رد بشود …