دریا چه دل پاک و نجیبی دارد
چندیست که حالات عجیبی دارد
این موج که سربه صخره ها می کوبد
با من چه شباهت عجیبی دارد . . .

هرکجا بروی

دوباره بازمی‌گردی

مثل نامه‌ای که هر دو رووش

نشانی من است

او مرا دید و پسندید وَ من خندیدم...



چون فقط عشق میان کلماتش دیدم...



او به خوشحالیِ من بود که هی میخندید



من به عاشق شدنش بود که میخندیدم...!