[b]18 بهمن
ما قادر نيستيم ديگران را از وابستگي‌هاي مادي و عاطفي و افکاری و رفتاری رها سازيم. توانايي نداريم تا ديگران را نصيحت كنيم. ولي امروز با تقسيم تجربيات و همدردي در گروه و به عنوان يك دوست به هم كمك مي‌كنيم و چگونگي رهايي از وابستگي را از زبان رهاشدگان مي‌شنويم. امروز مي‌دانم كه من به صورت معجزه‌آسا قادر به تغيير و يا غلبه كردن به وابستگي‌ها و يا کنترل فكر كسي نيستم و يا كسي را به صورت يدك كشيدن، تمام شرايط بهبودي را برايش فراهم نمي‌كنم. هر كسي نياز دارد كه تغييرات و رُشد در برنامه را خودش شخصاً تجربه و شروع كند و اعضاي قديمي گروه هم آماده هستند، تا در موقع كمك خواستن به او كمك نمايند. زماني كه درمانده و بي‌هدف بوديم از خداوند تقاضاي كمك كرديم. وقتي نااميد از همه جا شديم به سمت او دست دراز كرديم. وقتي در مقابل كنترل زندگي و بيماريمان عاجز و ناتوان شديم، در مقابلش تسليم شديم، آنگاه معجزه‌ها شروع می‌شود. آيا باز هم فكر مي‌كنم انسان‌ها و يا اراده‌ی خودم به تنهايي مي‌تواند به من كمك كند؟
بهبودي با یاری خداوند ميسر است![/b]