2014-01-31، 07:56
دید من بسیار محدود بود . اغلب فکر میکردم تنها نتائج ممکن آن چیزی است که من میتوانم تصور کنم . خوشبختانه قدرت برتر من به چنین منطقی محدود نبود. در واقع بسیاری از اتفاقات جالب ، از آنچه به نظر بسیار مصیبت بار بود . به وجود می آمد .اما ایمان نیاز به تمرین دارد . ترس هر لحظه بیشتر میشود .و من در افکار محدودم گم میشوم . وقتی که هیچ راهی نمی یابم و از اینکه قدرت برتر میتواندبه من کمکی کند یا خیر ، در تردید هستم . زمانی است که بیشتر از همیشه نیاز به دعا دارم . وقتی این چنین میکنم اعمال من نشان میدهد که آرزومند کمک هستم و لحظه به لحظه این کمک بیشتر به من ارزانی میشود . امروز میدانم که حتی وقتی شرایطم بسیار تیره و دشوار به نظر میرسد و هیچ راهی به نظرم نمی آید از غیب به من کمک میرسد ، اگر اراده و و زندگیم را به خداوند بسپارم .
یاد آوری امروز
من نقش مهمی برای ایفا کردن در ارتباط با قدرت برتر خود دارم . باید آرزومند دریافت کمک باشم و از خداوند در خواست کمک کنم . اگر حتی در مسائل کوچک روز مره عادت به درخواست کمک از جانب قدرت برتر داشته باشم در مواجه به مشکلات بزرگتر میدانم که چطور با آنها روبرو شوم .
« در نومیدی بسی امید است ...........پایان شب سیه سفید است »
یاد آوری امروز
من نقش مهمی برای ایفا کردن در ارتباط با قدرت برتر خود دارم . باید آرزومند دریافت کمک باشم و از خداوند در خواست کمک کنم . اگر حتی در مسائل کوچک روز مره عادت به درخواست کمک از جانب قدرت برتر داشته باشم در مواجه به مشکلات بزرگتر میدانم که چطور با آنها روبرو شوم .
« در نومیدی بسی امید است ...........پایان شب سیه سفید است »
حتی روز " مرگم " هم تفاهم نخواهیم داشت
من اون روز سفید می پوشم
وتو سیاه
من اون روز سفید می پوشم
وتو سیاه