اشعار.. سیمین بهبهانی

[sadaf]

 

[bgcolor=#FFF0F5]بافتن را از یک فامیل خیلی دور یاد گرفتم که نه اسمش خاطرم است نه قیافه اش،[/bgcolor]
[bgcolor=#FFF0F5]اما حرفش هیچوقت از یادم نمیرود، می گفت زندگی مثل یک کلاف کامواست، [/bgcolor]
[bgcolor=#FFF0F5]از دستت که در برود می شود کلاف سردر گم،[/bgcolor]
[bgcolor=#FFF0F5]گره می خورد،[/bgcolor]
[bgcolor=#FFF0F5]می پیچد به هم ، [/bgcolor]
[bgcolor=#FFF0F5]گره گره می شود، [/bgcolor]
[bgcolor=#FFF0F5]بعد باید صبوری کنی، [/bgcolor]
[bgcolor=#FFF0F5]گره را به وقتش با حوصله وا کنی، زیاد که کلنجار بروی ، گره بزرگتر می شود، [/bgcolor]
[bgcolor=#FFF0F5]کورتر می شود، [/bgcolor]
[bgcolor=#FFF0F5]یک جایی دیگر کاری نمی شود کرد، باید سر و ته کلاف را برید، [/bgcolor]
[bgcolor=#FFF0F5]یک گره ی ظریف کوچک زد،[/bgcolor]
[bgcolor=#FFF0F5]بعد آن گره را توی بافتنی یک جوری قایم کرد،[/bgcolor]
[bgcolor=#FFF0F5]محو کرد، [/bgcolor]
[bgcolor=#FFF0F5]یک جوری که معلوم نشود،[/bgcolor]
[bgcolor=#FFF0F5]یادت باشد، گره های توی کلاف همان دلخوری های کوچک و بزرگند، همان کینه های چند ساله،[/bgcolor]
[bgcolor=#FFF0F5]باید یک جایی تمامش کرد،[/bgcolor]
[bgcolor=#FFF0F5]سر و تهش را برید،[/bgcolor]
[bgcolor=#FFF0F5]زندگی به بندی بند است به نام "حرمت "[/bgcolor]
[bgcolor=#FFF0F5]که اگر آن بند پاره شود کار زندگی تمام است...[/bgcolor]
[bgcolor=#FFF0F5]بانوسیمین بهبهانی[/bgcolor]