2014-10-15، 06:52
من نه باخدا هستم atheist و نه بی خدا. این تمایزها سطحی هستند، فقط روشنفکرانه هستند. اینها مطلقاً ربطی به هستی ندارند.جهانِ هستی به "هست" و "نیست" تقسیم نشده است: این تمایزها ذهنی هستند. براین اساس، هم باخدایی و هم بیخدایی، ذهنی هستند، به رو
ح دسترسی ندارند. روح در فراسوی مثبت و منفی قرار دارد. آنچه وجود دارد، ورای مثبت و منفی است. در حیطه ی روح، مثبت و منفی یگانه هستند و خط جدا کننده ای بین آنها وجود ندارد. ذهن را در آن حیطه راهی نیست. درواقع، در آن حیطه، انسان "باخدا" باید "باخداییِ" خودش را بیندازد و انسان "بی خدا،" "بی خدایی" اش را، آنگاه این امکان هست که وارد دنیای حقیقت شوند. این هردو مفهوم، وسواسهای فکر هستند. وسواس یک تحمیل است.
[font]موفقیت یک انتخاب است نه یک اتفاق[/font]