23 آذر اعتیاد، مواد مخدر و بهبودی
«اعتیاد یک بیماری جسمانی، ذهنی و روحانی است که همه زمینههای زندگی ما را تحت تأثیر قرار میدهد.»
کتاب پایه
v
اکثر ما قبل از اینکه شروع به مصرف کنیم، پنداری قالبی داشتیم، تصویری ذهنی از اینکه معتادان باید چگونه باشند. برخی از ما تصویری از یک معتاد مواد مخدر تجسم میکردیم که برای به دست آوردن پول مواد از بازارهای عمومی دزدی میکند. برخی دیگر از ما تصویری از یک فرد منزوی بدگمان مجسم میکردیم که از پشت پردههای همیشه کشیده و درهای همیشه قفل به زندگی خیره شده است. تصور میکردیم تا وقتی مانند هیچ یک از این پندارهای قالبی نباشیم، نمیتوانیم معتاد باشیم.
همان طور که مصرف ما بیشتر میشد، این پیشپنداشتها را درباره اعتیاد کنار گذاشتیم و پیشپنداشت دیگری را مجسم کردیم: این عقیده که اعتیاد درباره مواد مخدر است. شاید تصور کرده باشیم اعتیاد به معنای عادتی جسمانی است و معتقد بودیم که هر ماده مخدری که عادت جسمانی ایجاد نکند، "اعتیادآور" نیست. یا تصور میکردیم تمام مشکلات ما از مواد مخدری که مصرف میکردیم، نشأت میگرفت. تصور میکردیم صرفاً اگر از شر مواد مخدر خلاص شویم، سلامت عقل به زندگی ما باز میگردد.
یکی از مهمترین درسهایی که در معتادان گمنام آموختیم این است که اعتیاد فراتر از مصرف مواد مخدر است. اعتیاد بخشی از وجود ماست؛ یک بیماری است که همه زمینههای زندگی ما را با یا بدون مواد مخدر در بر میگیرد. میتوانیم حتی پس از قطع مصرف نیز اثرات آن را در افکار، احساسات و رفتار خود مشاهده کنیم. بدین دلیل، به راه حلی نیاز داریم که در اصلاح همه زمینههای زندگی ما مؤثر باشد: قدمهای دوازدهگانه.
v
فقط برای امروز: اعتیاد یک بیماری ساده نیست، اما راه حلی ساده دارد. امروز، این راه حل را در زندگی خود به کار میگیرم: قدمهای دوازدهگانه بهبودی.
«اعتیاد یک بیماری جسمانی، ذهنی و روحانی است که همه زمینههای زندگی ما را تحت تأثیر قرار میدهد.»
کتاب پایه
v
اکثر ما قبل از اینکه شروع به مصرف کنیم، پنداری قالبی داشتیم، تصویری ذهنی از اینکه معتادان باید چگونه باشند. برخی از ما تصویری از یک معتاد مواد مخدر تجسم میکردیم که برای به دست آوردن پول مواد از بازارهای عمومی دزدی میکند. برخی دیگر از ما تصویری از یک فرد منزوی بدگمان مجسم میکردیم که از پشت پردههای همیشه کشیده و درهای همیشه قفل به زندگی خیره شده است. تصور میکردیم تا وقتی مانند هیچ یک از این پندارهای قالبی نباشیم، نمیتوانیم معتاد باشیم.
همان طور که مصرف ما بیشتر میشد، این پیشپنداشتها را درباره اعتیاد کنار گذاشتیم و پیشپنداشت دیگری را مجسم کردیم: این عقیده که اعتیاد درباره مواد مخدر است. شاید تصور کرده باشیم اعتیاد به معنای عادتی جسمانی است و معتقد بودیم که هر ماده مخدری که عادت جسمانی ایجاد نکند، "اعتیادآور" نیست. یا تصور میکردیم تمام مشکلات ما از مواد مخدری که مصرف میکردیم، نشأت میگرفت. تصور میکردیم صرفاً اگر از شر مواد مخدر خلاص شویم، سلامت عقل به زندگی ما باز میگردد.
یکی از مهمترین درسهایی که در معتادان گمنام آموختیم این است که اعتیاد فراتر از مصرف مواد مخدر است. اعتیاد بخشی از وجود ماست؛ یک بیماری است که همه زمینههای زندگی ما را با یا بدون مواد مخدر در بر میگیرد. میتوانیم حتی پس از قطع مصرف نیز اثرات آن را در افکار، احساسات و رفتار خود مشاهده کنیم. بدین دلیل، به راه حلی نیاز داریم که در اصلاح همه زمینههای زندگی ما مؤثر باشد: قدمهای دوازدهگانه.
v
فقط برای امروز: اعتیاد یک بیماری ساده نیست، اما راه حلی ساده دارد. امروز، این راه حل را در زندگی خود به کار میگیرم: قدمهای دوازدهگانه بهبودی.