امروز باور دارم که حق انتخاب و تصمیم‌گیری من از روی آزادی و توسط اراده‌ی خداوند متجلی شده است. من به عنوان یک وابسته، حق انتخابم در گذشته دست بیماریم بود، تا اینکه خداوند مرا در مسیر بهبودی قرار داد. آیا من باور دارم که تنها تمایل به تغییر و بهبودی پیدا کردن بهترین حق انتخاب و تصمیم‌گیری درست من بود! اکنون با رها شدن از دست دیو عادت و وابستگی و هم‌وابستگی می‌گویم: من خوشبخت‌ترین مخلوق خداوند مهربان هستم. با رها شدن از دام اعتیادها و هم‌وابستگی‌های کشنده و آزار دهنده و کاستن از نواقص شخصیتی احساس شادی می‌کنم. اکنون می‌دانم دیگران در عود بیماریم مقصر نیستند. چون انتخاب و حق تصمیم گیری من درست نبوده است و خودم در اثر ناآگاهی و افکار و رفتارهای بیمارگونه خودم را سرراه جریاناتی قرار می‌دادم که بدلیل خامی و ناپختگی به خودم و دیگران صدمه وارد می‌کردم، اکنون اگر اجازه دهم تحول معنوی در من شکل خواهد گرفت و توانایی پیدا خواهم کرد که خلاء معنوی و روحانی خودم را با اصول برنامه‌ی خودیاری تأمین نمایم، می‌دانم که در این راستا خداوند و امکانات موجود مرا در انتخاب و تصمیم گیری یاری خواهد داد.
اگر اجازه دهم خداوند مرا یاری می‌دهد!
اگر اجازه دهم خداوند مرا یاری می‌دهد!