2014-02-04، 10:21
12 مهر هيچ رضايتي عميق‌تر و هيچ لذتي بزرگتر وهیجانی‌تر در انجمن و زندگي بهتر از خدمت كردن و رساندن پيام بهبودي به همدردان ناامید و درمانده نيست. مشاهده زنان و مرداني كه از اعماق دوزخ وابستگي وهم‌وابستگی‌ها رها شده‌اند و ديدن تغییر زندگي و رُشد معنوي آنها و پذيرش آنها توسط خانواده و تلاش فوق تحمل بشري در اتغییر اعمال و رفتارشان به غير از معجزه‌ی خداوندي، چيز ديگري نيست. تغييرات آنها از روي هدف و مفاهيم والاي انساني و تغيير شخصيت بيمار گونه آنها را به سمت شخصيت دوست داشتني خدمتگزاری و بيداري آنها از خواب گران وابستگی‌ها و درك حضور خداوند در زندگي تازه‌شان و احساس حق شناسي و سپاسگزاري و حركت آنها به سمت پيشرفت روحاني مي‌باشد. آيا خداوند را به خاطر توانايي در رساندن پیام به این دوستان و تحمل همدردان كه از صميم قلب در تلاش تغییرات خودشانند و مؤثر بودن روش این تغییرات و رُشد پیدا کردن است، سپاسگزاري مي‌كنم؟ آیا خودم از چنین رُشدی بهره‌مندم؟ امروز مي‌دانم كه از سفره خالي نمي‌توان نان بخشيد. به گونه‌اي ديگر نگاه كن!
مشگل اینه که به بعضیا بیشتر از حدشون بها دادم