به سهراب:[font]برادر جان،نمی دووونی چه دلتنگم [/font]
[font]برادر جان نمی دونی چه غمگینم [/font]
[font]نمی دونی،نمی دونی برادرجان گرفتار کدوم طلسم و نفرینم [/font]
[font]نمی دونی چه سخته دربدر بودن [/font]
[font]مث طوفان همیشه در سفر بودن [/font]
[font]نمی دونی،برادرجان نمی دونی چه تلخه وارث درد پدر بودن [/font]
[font]دلم تنگه،برادرجان [/font]
[font]برادرجان دلم تنگه... [/font]
[font]دلم تنگه از این روزهای بی امید [/font]
[font]از این شبگردی های خسته و مایوس [/font]
[font]از این تکرار بیهوده دلم تنگه [/font]
[font]همیشه یک غم ویک دردویک کابوس [/font]
[font]دلم تنگه،برادرجان
[/font][font]برادرجان دلم تنگه...
[/font]دلم خوش نیست،غمگینم برادرجان
از این تکرارِ بی رؤیا و بی لب خند
ه تنهاییِ غمگینیست که غیر از من
همه خوشبخت و عاشق،عاشق و خرسند!!
به فردا دلخوشم شاید که با فردا
طلوع خوبِ خوشبختیِ من باشه
شبو با رنج تنهایی من سر کن
شاید فردا روز عاشق شدن باشه
دلم تنگه برادر جان
برادرجان،دلم تَنگه