https://forum.banianbehboodi.ir/ Wed, 30 Sep 2026 18:26:37 +0000 MyBB https://forum.banianbehboodi.ir/showthread.php?tid=900 Thu, 31 Oct 2013 05:03:05 +0000 mojtaba_s]]> https://forum.banianbehboodi.ir/showthread.php?tid=900 https://forum.banianbehboodi.ir/showthread.php?tid=899 Thu, 31 Oct 2013 05:02:16 +0000 mojtaba_s]]> https://forum.banianbehboodi.ir/showthread.php?tid=899 https://forum.banianbehboodi.ir/showthread.php?tid=898 Thu, 31 Oct 2013 05:00:59 +0000 mojtaba_s]]> https://forum.banianbehboodi.ir/showthread.php?tid=898 https://forum.banianbehboodi.ir/showthread.php?tid=897 Thu, 31 Oct 2013 05:00:25 +0000 mojtaba_s]]> https://forum.banianbehboodi.ir/showthread.php?tid=897 https://forum.banianbehboodi.ir/showthread.php?tid=896 Thu, 31 Oct 2013 04:59:19 +0000 mojtaba_s]]> https://forum.banianbehboodi.ir/showthread.php?tid=896 https://forum.banianbehboodi.ir/showthread.php?tid=895 Thu, 31 Oct 2013 04:58:27 +0000 mojtaba_s]]> https://forum.banianbehboodi.ir/showthread.php?tid=895 https://forum.banianbehboodi.ir/showthread.php?tid=894 Thu, 31 Oct 2013 04:57:38 +0000 mojtaba_s]]> https://forum.banianbehboodi.ir/showthread.php?tid=894 https://forum.banianbehboodi.ir/showthread.php?tid=893 Thu, 31 Oct 2013 04:56:23 +0000 mojtaba_s]]> https://forum.banianbehboodi.ir/showthread.php?tid=893 https://forum.banianbehboodi.ir/showthread.php?tid=892 Thu, 31 Oct 2013 04:54:56 +0000 mojtaba_s]]> https://forum.banianbehboodi.ir/showthread.php?tid=892 https://forum.banianbehboodi.ir/showthread.php?tid=890 Thu, 31 Oct 2013 04:51:53 +0000 mojtaba_s]]> https://forum.banianbehboodi.ir/showthread.php?tid=890
(ما معمولا قبل از اینکه فکر کنیم عمل میکنیم ....به شدت تابع احساسات هستیم و بدون روشن بینی با مسائل برخورد میکنیم.... ما حصل تمام این فعل وانفعالات پدیده ای به نام قصاص قبل از جنایت است.....)]]>
(ما معمولا قبل از اینکه فکر کنیم عمل میکنیم ....به شدت تابع احساسات هستیم و بدون روشن بینی با مسائل برخورد میکنیم.... ما حصل تمام این فعل وانفعالات پدیده ای به نام قصاص قبل از جنایت است.....)]]> https://forum.banianbehboodi.ir/showthread.php?tid=215 Sat, 12 Oct 2013 20:33:22 +0000 mojtaba_s]]> https://forum.banianbehboodi.ir/showthread.php?tid=215 «براى من هم همين اتفاق افتاد و من با آن اين طور رفتار كردم».

ما با هر كس كه خواهان روال زندگى ما باشد، به جاى موعظه و قضاوت، تجربه، نيرو و اميد خود را در ميان مى‌گذاريم. اگرمشاركت در مورد تجربه‌هاى دردناك‌مان حتّى بتواند به يك نفر كمك كند، ارزش درد‌ و رنج را داشته است. مشاركت در مورد اين تجارب با خواستاران كمك، باعث تقويت بهبودى ما مى‌شود. ما اگر چيزى را كه بايد به مشاركت بگذاريم، براى خود نگه داريم، آن را از دست مى‌دهيم. كلمات، تا به مرحله عمل درنيايند، هيچ ارزشى ندارند.

ما رشد روحانى خود را وقتى باور مى‌كنيم كه بتوانيم دست خود را براى كمك به سوى ديگران دراز كنيم. كمك‌هاى ما از طريق شركت در كارهاى خدماتى و سعى در رسانيدن پيام بهبودى به الکلی دردمند اِعمال مى‌شود. ما مى‌آموزيم كه فقط با بخشش آن چه كه داريم مى‌توانيم آن را حفظ كنيم. مطلب ديگرى كه تجربه ما نشان مى‌دهد اين است كه بسيارى از مشكلات شخصى ما، وقتى كه از خودمان بيرون بيائيم و به محتاجان كمك كنيم، از بين مى‌روند. ما تشخيص مى‌دهيم كه يك الکلی بهتر مى‌تواند يك الکلی ديگر را درك كند. ما هر چقدر هم كه كمك كنيم، هميشه الکلی محتاج ديگرى در راه است.]]> «براى من هم همين اتفاق افتاد و من با آن اين طور رفتار كردم».

ما با هر كس كه خواهان روال زندگى ما باشد، به جاى موعظه و قضاوت، تجربه، نيرو و اميد خود را در ميان مى‌گذاريم. اگرمشاركت در مورد تجربه‌هاى دردناك‌مان حتّى بتواند به يك نفر كمك كند، ارزش درد‌ و رنج را داشته است. مشاركت در مورد اين تجارب با خواستاران كمك، باعث تقويت بهبودى ما مى‌شود. ما اگر چيزى را كه بايد به مشاركت بگذاريم، براى خود نگه داريم، آن را از دست مى‌دهيم. كلمات، تا به مرحله عمل درنيايند، هيچ ارزشى ندارند.

ما رشد روحانى خود را وقتى باور مى‌كنيم كه بتوانيم دست خود را براى كمك به سوى ديگران دراز كنيم. كمك‌هاى ما از طريق شركت در كارهاى خدماتى و سعى در رسانيدن پيام بهبودى به الکلی دردمند اِعمال مى‌شود. ما مى‌آموزيم كه فقط با بخشش آن چه كه داريم مى‌توانيم آن را حفظ كنيم. مطلب ديگرى كه تجربه ما نشان مى‌دهد اين است كه بسيارى از مشكلات شخصى ما، وقتى كه از خودمان بيرون بيائيم و به محتاجان كمك كنيم، از بين مى‌روند. ما تشخيص مى‌دهيم كه يك الکلی بهتر مى‌تواند يك الکلی ديگر را درك كند. ما هر چقدر هم كه كمك كنيم، هميشه الکلی محتاج ديگرى در راه است.]]> https://forum.banianbehboodi.ir/showthread.php?tid=214 Sat, 12 Oct 2013 20:29:15 +0000 mojtaba_s]]> https://forum.banianbehboodi.ir/showthread.php?tid=214
همانطور که در پست های پیشین به کرات از غرورها و خود محوریهای کاذب خود نوشتم، زمانی که پیام انجمن را شنیده و به جاده بهبودی وارد شدم، با افکاری آشفته و خسته آمده بودم تا راهکاری بیابم و بتوانم در ترک بمانم، اما با خود غرورها و خود محوریهایم را نیز اینطرف خط آورده بودم. یکی از نکاتی که همان اوایل، به من گوشزد شد، که تو دانسته های خود را نگه دار، بموقع از آنها استفاده خواهی کرد، اما فعلا" فقط گوش کن و بقول معروف پنبه ها را از گوشهایت بیرون آورده و در دهانت بگذار. اوایل پذیرفتنش برایم سنگین بود، چرا که هنوز غرور کاذب از درون فریاد می زد، تو همه چیز می دانی، از همه سرتر و مهمتری و . . . . .
این جمله، دومین ضربه به دیوار غرور کاذبم بود، در اولین مرحله، اعلام اینکه من به تنهائی نمی توانم از پس مشکل اعتیادم برآیم و نیازمند کمک و یاری هستم، اولین ضربه را زده بود. با آنکه واقعیت داشتند، اما من همچنان در پذیرفتنش، مشکل داشتم. شاید این نیز مشکلی مشابه باشد با سایر تازه واردان به انجمن و به همین دلیل است که در راهکار انجمن نیز که بصورت نوشته در اختیار هر عضو تازه وارد قرار می گیرد، نیز به نوعی به این موضوع اشاره شده : که اگر شما طالب آنچه که ما داریم، هستید و حاضرید برای بدست آوردنش کوشش کنید، در آنصورت آماده اید تا قدمهای خاصی را بردارید. اینها اصولی هستند که بهبودی ما را ممکن ساختند. بنابراین من، باید به راهکار آنانی که پیش از من طی مسیر کرده بودند، گوش فرا می دادم.

دوستانم مرا از خطرات این دشمن زیرک درونی، آگاه نموده، یادآوری کردند که اگر با غرور و خودمحوری بخواهی وارد این مسیر شوی، این نقص درونی، حتی اگر تو را به مصرف دوباره بازنگرداند، اجازه نخواهد داد تا به آرامشی که لازمه تداوم این راه است، دست یابی. آنان یادآور شدند که دروازه ورودی بهبودی، کوتاه است و تو باید خم شده، تا بتوانی از آن عبور کنی. با شروع تمرین صداقت با خود، دریافتم حق با آنان است. بیاد آوردم چگونه به صرف داشتن همین غرور کاذب و خود محوریهایم، ضربه خورده بودم.]]>
همانطور که در پست های پیشین به کرات از غرورها و خود محوریهای کاذب خود نوشتم، زمانی که پیام انجمن را شنیده و به جاده بهبودی وارد شدم، با افکاری آشفته و خسته آمده بودم تا راهکاری بیابم و بتوانم در ترک بمانم، اما با خود غرورها و خود محوریهایم را نیز اینطرف خط آورده بودم. یکی از نکاتی که همان اوایل، به من گوشزد شد، که تو دانسته های خود را نگه دار، بموقع از آنها استفاده خواهی کرد، اما فعلا" فقط گوش کن و بقول معروف پنبه ها را از گوشهایت بیرون آورده و در دهانت بگذار. اوایل پذیرفتنش برایم سنگین بود، چرا که هنوز غرور کاذب از درون فریاد می زد، تو همه چیز می دانی، از همه سرتر و مهمتری و . . . . .
این جمله، دومین ضربه به دیوار غرور کاذبم بود، در اولین مرحله، اعلام اینکه من به تنهائی نمی توانم از پس مشکل اعتیادم برآیم و نیازمند کمک و یاری هستم، اولین ضربه را زده بود. با آنکه واقعیت داشتند، اما من همچنان در پذیرفتنش، مشکل داشتم. شاید این نیز مشکلی مشابه باشد با سایر تازه واردان به انجمن و به همین دلیل است که در راهکار انجمن نیز که بصورت نوشته در اختیار هر عضو تازه وارد قرار می گیرد، نیز به نوعی به این موضوع اشاره شده : که اگر شما طالب آنچه که ما داریم، هستید و حاضرید برای بدست آوردنش کوشش کنید، در آنصورت آماده اید تا قدمهای خاصی را بردارید. اینها اصولی هستند که بهبودی ما را ممکن ساختند. بنابراین من، باید به راهکار آنانی که پیش از من طی مسیر کرده بودند، گوش فرا می دادم.

دوستانم مرا از خطرات این دشمن زیرک درونی، آگاه نموده، یادآوری کردند که اگر با غرور و خودمحوری بخواهی وارد این مسیر شوی، این نقص درونی، حتی اگر تو را به مصرف دوباره بازنگرداند، اجازه نخواهد داد تا به آرامشی که لازمه تداوم این راه است، دست یابی. آنان یادآور شدند که دروازه ورودی بهبودی، کوتاه است و تو باید خم شده، تا بتوانی از آن عبور کنی. با شروع تمرین صداقت با خود، دریافتم حق با آنان است. بیاد آوردم چگونه به صرف داشتن همین غرور کاذب و خود محوریهایم، ضربه خورده بودم.]]>