https://forum.banianbehboodi.ir/ Thu, 01 Oct 2026 07:27:48 +0000 MyBB https://forum.banianbehboodi.ir/showthread.php?tid=2008 Fri, 22 Nov 2013 16:06:30 +0000 mahla]]> https://forum.banianbehboodi.ir/showthread.php?tid=2008

1 دی شیوه جدیدی برای زندگی

«وقتی در انتهای راه متوجه میشویم که دیگر نمیتوانیم با یا بدون مواد به عنوان یک انسان عمل کنیم، همه ما با یک مسئله بغرنج مشابه روبرو میشویم.... یا تا حداکثر توان راه خود را به سوی پایان تلخ— زندان، تیمارستان یا مرگ— ادامه میدهیم و یا شیوه جدیدی برای زندگی پیدا میکنیم.»

کتاب پایه

v

بدترین جنبه اعتیاد فعال چه بود؟ برای بسیاری از ما این نبود که شاید روزی از بیماری اعتیاد خود بمیریم. بلکه بدترین بخش آن زندگی بدتر از مرگ و پوچی بینهایتی بود که هر روز تجربه میکردیم. مانند ارواح سرگردانی بودیم که جزءای از دنیای اطراف خود نیستند.

در دوران بهبودی، به باور رسیدهایم که بنا به دلیلی اینجا حضور داریم: تا دوست داشتن خود و دوست داشتن دیگران را تجربه کنیم. با کارکرد قدمها خویشتنپذیری را فرا گرفتهایم. خویشتنپذیری، احترام به نفس را به همراه آورده است. دریافتهایم همه اعمال ما بر روی دیگران تأثیر میگذارد؛ بخشی از زندگی اطرافیان خود و زندگی خود هستیم. اعتماد به افراد دیگر و قبول مسئولیت خود در قبال آنها را شروع کردهایم.

در دوران بهبودی، به زندگی باز گشتهایم. از طریق کمک به آسایش دیگران و تلاش روزانه برای انجام بهتر این کار، زندگی جدید خود را حفظ میکنیم و در این هنگام قدم دهم، یازدهم و دوازدهم مفید واقع میشوند. روزهای زندگی کردن به مانند یک روح سپری شده است، اما تنها تا وقتی که سعی کنیم در زندگی خود و اطرافیان خود فردی سالم، دوست داشتنی و بخشنده باشیم.

v

فقط برای امروز: شیوه جدیدی برای زندگی پیدا کردهام. امروز، سعی میکنم به دیگران خدمت کنم و خود را دوست بدارم.

]]>

1 دی شیوه جدیدی برای زندگی

«وقتی در انتهای راه متوجه میشویم که دیگر نمیتوانیم با یا بدون مواد به عنوان یک انسان عمل کنیم، همه ما با یک مسئله بغرنج مشابه روبرو میشویم.... یا تا حداکثر توان راه خود را به سوی پایان تلخ— زندان، تیمارستان یا مرگ— ادامه میدهیم و یا شیوه جدیدی برای زندگی پیدا میکنیم.»

کتاب پایه

v

بدترین جنبه اعتیاد فعال چه بود؟ برای بسیاری از ما این نبود که شاید روزی از بیماری اعتیاد خود بمیریم. بلکه بدترین بخش آن زندگی بدتر از مرگ و پوچی بینهایتی بود که هر روز تجربه میکردیم. مانند ارواح سرگردانی بودیم که جزءای از دنیای اطراف خود نیستند.

در دوران بهبودی، به باور رسیدهایم که بنا به دلیلی اینجا حضور داریم: تا دوست داشتن خود و دوست داشتن دیگران را تجربه کنیم. با کارکرد قدمها خویشتنپذیری را فرا گرفتهایم. خویشتنپذیری، احترام به نفس را به همراه آورده است. دریافتهایم همه اعمال ما بر روی دیگران تأثیر میگذارد؛ بخشی از زندگی اطرافیان خود و زندگی خود هستیم. اعتماد به افراد دیگر و قبول مسئولیت خود در قبال آنها را شروع کردهایم.

در دوران بهبودی، به زندگی باز گشتهایم. از طریق کمک به آسایش دیگران و تلاش روزانه برای انجام بهتر این کار، زندگی جدید خود را حفظ میکنیم و در این هنگام قدم دهم، یازدهم و دوازدهم مفید واقع میشوند. روزهای زندگی کردن به مانند یک روح سپری شده است، اما تنها تا وقتی که سعی کنیم در زندگی خود و اطرافیان خود فردی سالم، دوست داشتنی و بخشنده باشیم.

v

فقط برای امروز: شیوه جدیدی برای زندگی پیدا کردهام. امروز، سعی میکنم به دیگران خدمت کنم و خود را دوست بدارم.

]]> https://forum.banianbehboodi.ir/showthread.php?tid=2007 Fri, 22 Nov 2013 16:05:51 +0000 mahla]]> https://forum.banianbehboodi.ir/showthread.php?tid=2007

عقاید جدید 2 دی

«عقاید قدیم خود را مجدداً ارزیابی میکنیم تا بتوانیم با عقاید جدیدی که منجر به شیوه جدیدی برای زندگی میشوند، آشنایی پیدا کنیم.»

کتاب پایه

v

آموختن شیوه جدیدی برای زندگی ممکن است دشوار باشد. گاهی اوقات وقتی وضعیت فوقالعاده دشوار میشود، وسوسه میشویم که مسیری را دنبال کنیم که کمتر به ایستادگی نیاز داشته باشد و دوباره بر اساس عقاید کهنه خود زندگی کنیم. فراموش میکنیم که این عقاید کهنه در حال نابود کردن ما بودند. برای زندگی به شیوهای جدید، باید نسبت به عقاید جدید روشنبین باشیم.

کارکرد قدمها، حضور در جلسات، صحبت با دیگران، اعتماد به راهنما—همه این پیشنهادات میتوانند با مقاومت ما و حتی نافرمانی ما سازگاری داشته باشند. برنامه NA مستلزم تلاش است، اما هر یک از قدمهای برنامه، ما را به افرادی که واقعاً میخواهیم باشیم، نزدیک میکند. به تغییر، رشد و تبدیل شدن به چیزی بیشتر از آنچه امروز هستیم، تمایل داریم. بدین منظور، روشنبین میشویم و عقاید جدیدی را که در NA پیدا کردهایم، امتحان میکنیم و شیوه جدید زندگی را یاد میگیریم.

v

فقط برای امروز: نسبت به عقاید جدید روشنبین میشوم و شیوه جدید زندگی را یاد میگیرم.

]]>

عقاید جدید 2 دی

«عقاید قدیم خود را مجدداً ارزیابی میکنیم تا بتوانیم با عقاید جدیدی که منجر به شیوه جدیدی برای زندگی میشوند، آشنایی پیدا کنیم.»

کتاب پایه

v

آموختن شیوه جدیدی برای زندگی ممکن است دشوار باشد. گاهی اوقات وقتی وضعیت فوقالعاده دشوار میشود، وسوسه میشویم که مسیری را دنبال کنیم که کمتر به ایستادگی نیاز داشته باشد و دوباره بر اساس عقاید کهنه خود زندگی کنیم. فراموش میکنیم که این عقاید کهنه در حال نابود کردن ما بودند. برای زندگی به شیوهای جدید، باید نسبت به عقاید جدید روشنبین باشیم.

کارکرد قدمها، حضور در جلسات، صحبت با دیگران، اعتماد به راهنما—همه این پیشنهادات میتوانند با مقاومت ما و حتی نافرمانی ما سازگاری داشته باشند. برنامه NA مستلزم تلاش است، اما هر یک از قدمهای برنامه، ما را به افرادی که واقعاً میخواهیم باشیم، نزدیک میکند. به تغییر، رشد و تبدیل شدن به چیزی بیشتر از آنچه امروز هستیم، تمایل داریم. بدین منظور، روشنبین میشویم و عقاید جدیدی را که در NA پیدا کردهایم، امتحان میکنیم و شیوه جدید زندگی را یاد میگیریم.

v

فقط برای امروز: نسبت به عقاید جدید روشنبین میشوم و شیوه جدید زندگی را یاد میگیرم.

]]> https://forum.banianbehboodi.ir/showthread.php?tid=2006 Fri, 22 Nov 2013 16:05:06 +0000 mahla]]> https://forum.banianbehboodi.ir/showthread.php?tid=2006

3 دی گروه

«قدم دوازدهم برنامه می گوید که باید پیام را به معتادی که هنوز در عذاب است، برسانیم.... گروه قدرتمندترین ابزاری است که برای رساندن پیام در اختیار داریم.»

کتاب پایه

v

وقتی برای اولین بار به جلسات معتادان گمنام میآییم، با معتادان در حال بهبودی دیدار میکنیم. میدانیم که آنها معتاد هستند، زیرا درباره همان تجربیات و احساساتی که ما داشتهایم، صحبت میکنند. میدانیم که آنها در حال بهبودی هستند و چیزی به دست آوردهاند که ما نیز خواهان آن هستیم. وقتی سایر معتادان بهبودی خود را در جلسات با ما در میان میگذارند، احساس امیدواری میکنیم.

محیط بهبودی، ما را به جلسات جذب میکند. این محیط وقتی ایجاد میشود که اعضای گروه تعهد میدهند با یکدیگر همکاری کنند. از طریق کمک به تشکیل جلسات، دیدار با تازهواردها و صحبت با سایر معتادان پس از جلسه سعی میکنیم محیط بهبودی را بهتر کنیم. این نشانههای عمل به تعهد، جلسات ما را جذاب میسازد و به گروهها کمک میکند بهبودی خود را در میان بگذارند.

مشارکت کردن تجربه در جلسات یکی از راههای کمک به یکدیگر است و اغلب اساس احساس تعلق ما را تشکیل میدهد. با سایر معتادان همدردی میکنیم، بنابراین به پیام امید آنها اعتماد میکنیم. بسیاری از ما بدون این احساس تعلق و امید در معتادان گمنام دوام نخواهیم آورد. وقتی در جلسات همیشگی صحبت میکنیم، از بهبودی شخصی در حین کمک به دیگران پشتیبانی میکنیم.

v

فقط برای امروز: در گروه خود با معتاد دیگری ارتباط برقرار میکنم و بهبودی خود را در میان میگذارم.

]]>

3 دی گروه

«قدم دوازدهم برنامه می گوید که باید پیام را به معتادی که هنوز در عذاب است، برسانیم.... گروه قدرتمندترین ابزاری است که برای رساندن پیام در اختیار داریم.»

کتاب پایه

v

وقتی برای اولین بار به جلسات معتادان گمنام میآییم، با معتادان در حال بهبودی دیدار میکنیم. میدانیم که آنها معتاد هستند، زیرا درباره همان تجربیات و احساساتی که ما داشتهایم، صحبت میکنند. میدانیم که آنها در حال بهبودی هستند و چیزی به دست آوردهاند که ما نیز خواهان آن هستیم. وقتی سایر معتادان بهبودی خود را در جلسات با ما در میان میگذارند، احساس امیدواری میکنیم.

محیط بهبودی، ما را به جلسات جذب میکند. این محیط وقتی ایجاد میشود که اعضای گروه تعهد میدهند با یکدیگر همکاری کنند. از طریق کمک به تشکیل جلسات، دیدار با تازهواردها و صحبت با سایر معتادان پس از جلسه سعی میکنیم محیط بهبودی را بهتر کنیم. این نشانههای عمل به تعهد، جلسات ما را جذاب میسازد و به گروهها کمک میکند بهبودی خود را در میان بگذارند.

مشارکت کردن تجربه در جلسات یکی از راههای کمک به یکدیگر است و اغلب اساس احساس تعلق ما را تشکیل میدهد. با سایر معتادان همدردی میکنیم، بنابراین به پیام امید آنها اعتماد میکنیم. بسیاری از ما بدون این احساس تعلق و امید در معتادان گمنام دوام نخواهیم آورد. وقتی در جلسات همیشگی صحبت میکنیم، از بهبودی شخصی در حین کمک به دیگران پشتیبانی میکنیم.

v

فقط برای امروز: در گروه خود با معتاد دیگری ارتباط برقرار میکنم و بهبودی خود را در میان میگذارم.

]]> https://forum.banianbehboodi.ir/showthread.php?tid=2005 Fri, 22 Nov 2013 16:04:26 +0000 mahla]]> https://forum.banianbehboodi.ir/showthread.php?tid=2005

گمنامی و اراده شخصی4 دی

«اگر به اصل گمنامی وفادار بمانیم، انگیزه نفع شخصی... که در گذشته درد زیادی را به همراه آورد، از میان میرود.»

کتاب پایه

v

واژه گمنامی به خودی خود به معنای نداشتن نام است، اما اصل مهمتری در گمنامی برنامه NA تأثیرگذار است: اصل از خود گذشتگی. وقتی به عجز خود در برابر اداره زندگی اقرار میکنیم، قدم اول خود را از اراده شخصی دور میکنیم و به سوی از خود گذشتگی هدایت میکنیم. هر چه کمتر سعی کنیم زندگی خود را بر اساس اراده شخصی اداره کنیم، بیشتر به قدرت و هدایتی که زمانی شدیداً بدان نیاز داشتیم، دست پیدا میکنیم.

اما اصل از خود گذشتگی صرفاً موجب احساس بهتر در ما نمیشود، بلکه به بهتر زندگی کردن ما نیز کمک میکند. عقاید ما درباره اینکه دنیا چگونه باید اداره شود، اهمیت خود را از دست میدهد و از تلاش برای تحمیل اراده خود به همه افراد و چیزهای اطراف خود دست میکشیم. وقتی از تظاهر به "دانستن همه چیز" دست میکشیم و شروع به شناخت ارزش تجربه افراد دیگر میکنیم، رفته رفته با آنها با احترام رفتار میکنیم. منافع دیگران به اندازه منافع خود برای ما اهمیت پیدا میکند؛ کم کم به جای اینکه صرفاً درباره مصلحت خود بیندیشیم، به مصلحت گروه خود نیز فکر میکنیم. شروع به گذران یک زندگی میکنیم که بزرگتر از و فراتر از نام ما یا خود ماست. یعنی زندگی بر اساس اصل گمنامی را آغاز میکنیم.

v

فقط برای امروز: خدایا، مرا از اراده شخصی نجات بده. به من در درک اصل گمنامی کمک کن؛ به من کمک کن با از خود گذشتگی زندگی کنم.

]]>

گمنامی و اراده شخصی4 دی

«اگر به اصل گمنامی وفادار بمانیم، انگیزه نفع شخصی... که در گذشته درد زیادی را به همراه آورد، از میان میرود.»

کتاب پایه

v

واژه گمنامی به خودی خود به معنای نداشتن نام است، اما اصل مهمتری در گمنامی برنامه NA تأثیرگذار است: اصل از خود گذشتگی. وقتی به عجز خود در برابر اداره زندگی اقرار میکنیم، قدم اول خود را از اراده شخصی دور میکنیم و به سوی از خود گذشتگی هدایت میکنیم. هر چه کمتر سعی کنیم زندگی خود را بر اساس اراده شخصی اداره کنیم، بیشتر به قدرت و هدایتی که زمانی شدیداً بدان نیاز داشتیم، دست پیدا میکنیم.

اما اصل از خود گذشتگی صرفاً موجب احساس بهتر در ما نمیشود، بلکه به بهتر زندگی کردن ما نیز کمک میکند. عقاید ما درباره اینکه دنیا چگونه باید اداره شود، اهمیت خود را از دست میدهد و از تلاش برای تحمیل اراده خود به همه افراد و چیزهای اطراف خود دست میکشیم. وقتی از تظاهر به "دانستن همه چیز" دست میکشیم و شروع به شناخت ارزش تجربه افراد دیگر میکنیم، رفته رفته با آنها با احترام رفتار میکنیم. منافع دیگران به اندازه منافع خود برای ما اهمیت پیدا میکند؛ کم کم به جای اینکه صرفاً درباره مصلحت خود بیندیشیم، به مصلحت گروه خود نیز فکر میکنیم. شروع به گذران یک زندگی میکنیم که بزرگتر از و فراتر از نام ما یا خود ماست. یعنی زندگی بر اساس اصل گمنامی را آغاز میکنیم.

v

فقط برای امروز: خدایا، مرا از اراده شخصی نجات بده. به من در درک اصل گمنامی کمک کن؛ به من کمک کن با از خود گذشتگی زندگی کنم.

]]> https://forum.banianbehboodi.ir/showthread.php?tid=2004 Fri, 22 Nov 2013 16:03:42 +0000 mahla]]> https://forum.banianbehboodi.ir/showthread.php?tid=2004

5 دی نیرویی که هیچ گاه ما را نومید نمیکند

«وقتی اعتماد به این نیرو را یاد میگیریم،

شروع به غلبه بر ترس خود از زندگی میکنیم.»

کتاب پایه

v

افرادی هستیم که به قرار دادن همه تخم مرغهای خود در یک سبد عادت کردهایم. بسیاری از ما ماده مخدر دلخواه خود را انتخاب کردیم. به آن تکیه کردیم تا هر روز ما را به پایان رساند و زندگی را قابل تحمل سازد. به این ماده مخدر وفادار بودیم؛ در حقیقت، بدون هیچ بهانهای خود را به آن پایبند کردیم. سپس این ماده به دشمن ما تبدیل شد. تنها چیزی که تا به حال به آن وابسته شده بودیم، به ما خیانت کرد و این خیانت ما را در عجز و ناتوانی تنها گذاشت.

اکنون که خود را به زحمت به اتاقهای بهبودی رساندهایم، ممکن است وسوسه شویم برای تأمین نیازهای خود به انسان دیگری تکیه کنیم. ممکن است از راهنما، معشوق یا بهترین دوست خود انتظار این کار را داشته باشیم. اما وابستگی به انسانهای دیگر مخاطرهآمیز است. آنها کامل نیستند. ممکن است وقتی به آنها نیاز داریم در تعطیلات و در حال استراحت باشند یا در وضعیت روحی بدی به سر برند.

وابستگی ما باید به نیرویی برتر از خود باشد. هیچ نیروی انسانی نمیتواند سلامت عقل را به ما باز گرداند، از خواست ما و زندگی ما مراقبت کند یا در هنگام نیاز، به طور بیقید و شرط در دسترس باشد و عشق بیشائبهای داشته باشد. به خداوندی که درک میکنیم اعتماد میکنیم، چراکه این نیرو هیچ وقت ما را نومید نمیکند.

v

فقط برای امروز: به نیرویی برتر از خود اعتماد میکنم، چراکه این نیرو هرگز من را نومید نمیکند.

]]>

5 دی نیرویی که هیچ گاه ما را نومید نمیکند

«وقتی اعتماد به این نیرو را یاد میگیریم،

شروع به غلبه بر ترس خود از زندگی میکنیم.»

کتاب پایه

v

افرادی هستیم که به قرار دادن همه تخم مرغهای خود در یک سبد عادت کردهایم. بسیاری از ما ماده مخدر دلخواه خود را انتخاب کردیم. به آن تکیه کردیم تا هر روز ما را به پایان رساند و زندگی را قابل تحمل سازد. به این ماده مخدر وفادار بودیم؛ در حقیقت، بدون هیچ بهانهای خود را به آن پایبند کردیم. سپس این ماده به دشمن ما تبدیل شد. تنها چیزی که تا به حال به آن وابسته شده بودیم، به ما خیانت کرد و این خیانت ما را در عجز و ناتوانی تنها گذاشت.

اکنون که خود را به زحمت به اتاقهای بهبودی رساندهایم، ممکن است وسوسه شویم برای تأمین نیازهای خود به انسان دیگری تکیه کنیم. ممکن است از راهنما، معشوق یا بهترین دوست خود انتظار این کار را داشته باشیم. اما وابستگی به انسانهای دیگر مخاطرهآمیز است. آنها کامل نیستند. ممکن است وقتی به آنها نیاز داریم در تعطیلات و در حال استراحت باشند یا در وضعیت روحی بدی به سر برند.

وابستگی ما باید به نیرویی برتر از خود باشد. هیچ نیروی انسانی نمیتواند سلامت عقل را به ما باز گرداند، از خواست ما و زندگی ما مراقبت کند یا در هنگام نیاز، به طور بیقید و شرط در دسترس باشد و عشق بیشائبهای داشته باشد. به خداوندی که درک میکنیم اعتماد میکنیم، چراکه این نیرو هیچ وقت ما را نومید نمیکند.

v

فقط برای امروز: به نیرویی برتر از خود اعتماد میکنم، چراکه این نیرو هرگز من را نومید نمیکند.

]]> https://forum.banianbehboodi.ir/showthread.php?tid=2003 Fri, 22 Nov 2013 16:03:01 +0000 mahla]]> https://forum.banianbehboodi.ir/showthread.php?tid=2003

خداوند میتواند سلامت عقل را به ما باز گرداند6 دی

«فرآیند به باور رسیدن، سلامت عقل را به ما باز میگرداند.

قدرت لازم برای به عمل در آوردن از این باور نشأت میگیرد»

کتاب پایه

v

اکنون که سرانجام به عدم سلامت عقل خود اقرار کردهایم و مثالهای آن را در همه اشکال آن مشاهده کردهایم، شاید وسوسه شویم باور کنیم که مجبور به تکرار این رفتار در باقیمانده زندگی خود نیز هستیم. درست همان طور که تصور میکردیم اعتیاد فعال نومیدکننده است و ما هرگز پاک نمیشویم، اکنون ممکن است باور کنیم که نوع خاص عدم سلامت عقل ما نومیدکننده است.

نه تا این حد! میدانیم که رهایی از اعتیاد فعال را مدیون لطف خداوندی مهربان هستیم. اگر نیروی برتر ما میتواند چنین معجزهای را انجام دهد، یعنی ما را از وسوسه مصرف مواد رهایی بخشد، مطمئناً این نیرو میتواند عدم سلامت عقل ما را در همه اشکال آن بر طرف نماید.

اگر درباره این مسئله تردید داریم، تنها باید درباره سلامت عقلی که اکنون به زندگی ما باز گردانده شده، فکر کنیم. شاید کنترل کارتهای اعتباری خود را از دست داده باشیم؛ اما سلامت عقل وقتی باز میگردد که شکست را بپذیریم و همه آنها را پاره کنیم. شاید احساس تنهایی میکردهایم و میخواهیم به دیدن رفقای مصرف کننده و قدیمی خود برویم. رفتن به دیدار راهنما به جای این کار، عمل معقولانهتری است.

وقتی شروع به تجربه لحظاتی در بهبودی میکنیم که از سلامت عقل برخوردار هستیم، عدم سلامت عقل ناشی از اعتیاد به گذشته عقبنشینی میکند و دور و محو میگردد. وقتی شروع به درک این موضوع میکنیم که نوع خاص سلامت عقل ما در برابر نیرویی برتر از ما هیچ است، ایمان ما به این نیرو بیشتر میشود.

v

فقط برای امروز: به خاطر هر عمل معقولانه در زندگی خود از خداوندی که درک میکنم سپاسگزارم، چراکه این اعمال نشانه بازیابی سلامت عقل است.

]]>

خداوند میتواند سلامت عقل را به ما باز گرداند6 دی

«فرآیند به باور رسیدن، سلامت عقل را به ما باز میگرداند.

قدرت لازم برای به عمل در آوردن از این باور نشأت میگیرد»

کتاب پایه

v

اکنون که سرانجام به عدم سلامت عقل خود اقرار کردهایم و مثالهای آن را در همه اشکال آن مشاهده کردهایم، شاید وسوسه شویم باور کنیم که مجبور به تکرار این رفتار در باقیمانده زندگی خود نیز هستیم. درست همان طور که تصور میکردیم اعتیاد فعال نومیدکننده است و ما هرگز پاک نمیشویم، اکنون ممکن است باور کنیم که نوع خاص عدم سلامت عقل ما نومیدکننده است.

نه تا این حد! میدانیم که رهایی از اعتیاد فعال را مدیون لطف خداوندی مهربان هستیم. اگر نیروی برتر ما میتواند چنین معجزهای را انجام دهد، یعنی ما را از وسوسه مصرف مواد رهایی بخشد، مطمئناً این نیرو میتواند عدم سلامت عقل ما را در همه اشکال آن بر طرف نماید.

اگر درباره این مسئله تردید داریم، تنها باید درباره سلامت عقلی که اکنون به زندگی ما باز گردانده شده، فکر کنیم. شاید کنترل کارتهای اعتباری خود را از دست داده باشیم؛ اما سلامت عقل وقتی باز میگردد که شکست را بپذیریم و همه آنها را پاره کنیم. شاید احساس تنهایی میکردهایم و میخواهیم به دیدن رفقای مصرف کننده و قدیمی خود برویم. رفتن به دیدار راهنما به جای این کار، عمل معقولانهتری است.

وقتی شروع به تجربه لحظاتی در بهبودی میکنیم که از سلامت عقل برخوردار هستیم، عدم سلامت عقل ناشی از اعتیاد به گذشته عقبنشینی میکند و دور و محو میگردد. وقتی شروع به درک این موضوع میکنیم که نوع خاص سلامت عقل ما در برابر نیرویی برتر از ما هیچ است، ایمان ما به این نیرو بیشتر میشود.

v

فقط برای امروز: به خاطر هر عمل معقولانه در زندگی خود از خداوندی که درک میکنم سپاسگزارم، چراکه این اعمال نشانه بازیابی سلامت عقل است.

]]> https://forum.banianbehboodi.ir/showthread.php?tid=2002 Fri, 22 Nov 2013 16:02:06 +0000 mahla]]> https://forum.banianbehboodi.ir/showthread.php?tid=2002

7 دی افسردگی

«دیگر با ترس، عصبانیت، احساس گناه،

تاسف به حال خود یا افسردگی نمیجنگیم.»

کتاب پایه

v

بسیاری از ما به عنوان یک فرد معتاد هر از گاهی دچار افسردگی میشویم. وقتی احساس افسردگی میکنیم، شاید وسوسه شویم خود را منزوی کنیم. اما اگر این کار را انجام دهیم، افسردگی ما ممکن است به نومیدی تبدیل شود. نمیتوانیم اجازه دهیم افسردگی، ما را بسوی مصرف مجدد هدایت کند.

در عوض، سعی میکنیم به امور روزمره زندگی خود بپردازیم. حضور در جلسات و ارتباط با راهنما را در رأس اولویتهای خود قرار میدهیم. صحبت با دیگران درباره احساسات خود، ممکن است ما را مطلع کند که ما تنها افرادی نیستیم که در دوران بهبودی افسرده شدهایم. از همه مهمتر، دعا و مراقبه میتواند به ما کمک کند به قدرت مورد نیاز خود برای تحمل افسردگی دست یابیم.

پذیرش را تمرین میکنیم و به خاطر میسپاریم که احساساتی مانند افسردگی، بیتردید با گذشت زمان بر طرف میشود. به جای اینکه با احساسات خود بجنگیم، آنها را میپذیریم و برای تحمل آنها قدرت میطلبیم.

v

فقط برای امروز: میپذیرم که احساس افسردگی من برای همیشه دوام نخواهد داشت. با راهنما یا فرد دیگری که من را درک میکند، درباره احساسات خود با صراحت صحبت میکنم.

]]>

7 دی افسردگی

«دیگر با ترس، عصبانیت، احساس گناه،

تاسف به حال خود یا افسردگی نمیجنگیم.»

کتاب پایه

v

بسیاری از ما به عنوان یک فرد معتاد هر از گاهی دچار افسردگی میشویم. وقتی احساس افسردگی میکنیم، شاید وسوسه شویم خود را منزوی کنیم. اما اگر این کار را انجام دهیم، افسردگی ما ممکن است به نومیدی تبدیل شود. نمیتوانیم اجازه دهیم افسردگی، ما را بسوی مصرف مجدد هدایت کند.

در عوض، سعی میکنیم به امور روزمره زندگی خود بپردازیم. حضور در جلسات و ارتباط با راهنما را در رأس اولویتهای خود قرار میدهیم. صحبت با دیگران درباره احساسات خود، ممکن است ما را مطلع کند که ما تنها افرادی نیستیم که در دوران بهبودی افسرده شدهایم. از همه مهمتر، دعا و مراقبه میتواند به ما کمک کند به قدرت مورد نیاز خود برای تحمل افسردگی دست یابیم.

پذیرش را تمرین میکنیم و به خاطر میسپاریم که احساساتی مانند افسردگی، بیتردید با گذشت زمان بر طرف میشود. به جای اینکه با احساسات خود بجنگیم، آنها را میپذیریم و برای تحمل آنها قدرت میطلبیم.

v

فقط برای امروز: میپذیرم که احساس افسردگی من برای همیشه دوام نخواهد داشت. با راهنما یا فرد دیگری که من را درک میکند، درباره احساسات خود با صراحت صحبت میکنم.

]]> https://forum.banianbehboodi.ir/showthread.php?tid=2001 Fri, 22 Nov 2013 16:01:15 +0000 mahla]]> https://forum.banianbehboodi.ir/showthread.php?tid=2001

از دید دیگران8 دی

«وقتی فردی از یک کمبود سخن میگوید، اولین واکنش ما ممکن است تدافعی باشد.... [اما] اگر واقعاً میخواهیم آزاد باشیم، به نظرات معتادان انجمن به دقت توجه میکنیم.»

کتاب پایه

v

در مقطعی از بهبودی خود به این درک ناخوشایند میرسیم که بینشی که نسبت به خود داریم، لزوماً مانند بینشی نیست که دیگران نسبت به ما دارند. شاید به بدی، خوبی، زیبایی یا زشتی که تصور میکنیم هستیم، نباشیم—اما برای اینکه با اطمینان درباره خود قضاوت کنیم، بیش از اندازه به خود نزدیک هستیم. در اینجاست که دوستان ما طبق برنامه وارد عمل میشوند و با دقت کافی آنچه را که هنگام نگریستن به مسیر ما مشاهده میکنند، با ما در میان میگذارند. چیزهای خوبی درباره ما میگویند که شاید خود ما از آنها بیاطلاع باشیم و مشکلاتی را نیز به ما میگویند که شاید خود ما قادر به مشاهده آنها نباشیم.

ممکن است به این "کمک" به حالت تدافعی واکنش نشان دهیم و در برخی موارد حق با ما باشد. اما حتی اظهارات بدخواهانه درباره کمبودهای فرض شده میتواند بر برخی از جنبههای بهبودی ما که خود قادر به مشاهده آنها نیستیم، روشنی افکند. هر گاه که بینش مفیدی مطرح شود، حال به هر دلیلی که ارائه شود، نمیتوانیم آن را نادیده بگیریم.

نباید منتظر دیگران باشیم تا فوراً بینش خود را ارائه دهند. وقتی وقت خود را با راهنما یا سایر اعضای NA میگذرانیم، مطمئناً میتوانیم اولین قدم را برداریم و از آنها بخواهیم نظر خود را درباره زمینههای خاص زندگی ما که خود از آنها بیاطلاع هستیم، به ما بگویند. ما به بینشی نسبت به زندگی خود نیاز داریم که از بینش خود وسیعتر باشد؛ میتوانیم با مشاهده خود از دید دیگران، این بینش را به دست آوریم.

v

فقط برای امروز: سعی میکنم خود را همان طور که واقعاً هستم، ببینم. به آنچه دیگران درباره من میگویند، گوش میدهم و خود را از دید آنها مشاهده میکنم.

]]>

از دید دیگران8 دی

«وقتی فردی از یک کمبود سخن میگوید، اولین واکنش ما ممکن است تدافعی باشد.... [اما] اگر واقعاً میخواهیم آزاد باشیم، به نظرات معتادان انجمن به دقت توجه میکنیم.»

کتاب پایه

v

در مقطعی از بهبودی خود به این درک ناخوشایند میرسیم که بینشی که نسبت به خود داریم، لزوماً مانند بینشی نیست که دیگران نسبت به ما دارند. شاید به بدی، خوبی، زیبایی یا زشتی که تصور میکنیم هستیم، نباشیم—اما برای اینکه با اطمینان درباره خود قضاوت کنیم، بیش از اندازه به خود نزدیک هستیم. در اینجاست که دوستان ما طبق برنامه وارد عمل میشوند و با دقت کافی آنچه را که هنگام نگریستن به مسیر ما مشاهده میکنند، با ما در میان میگذارند. چیزهای خوبی درباره ما میگویند که شاید خود ما از آنها بیاطلاع باشیم و مشکلاتی را نیز به ما میگویند که شاید خود ما قادر به مشاهده آنها نباشیم.

ممکن است به این "کمک" به حالت تدافعی واکنش نشان دهیم و در برخی موارد حق با ما باشد. اما حتی اظهارات بدخواهانه درباره کمبودهای فرض شده میتواند بر برخی از جنبههای بهبودی ما که خود قادر به مشاهده آنها نیستیم، روشنی افکند. هر گاه که بینش مفیدی مطرح شود، حال به هر دلیلی که ارائه شود، نمیتوانیم آن را نادیده بگیریم.

نباید منتظر دیگران باشیم تا فوراً بینش خود را ارائه دهند. وقتی وقت خود را با راهنما یا سایر اعضای NA میگذرانیم، مطمئناً میتوانیم اولین قدم را برداریم و از آنها بخواهیم نظر خود را درباره زمینههای خاص زندگی ما که خود از آنها بیاطلاع هستیم، به ما بگویند. ما به بینشی نسبت به زندگی خود نیاز داریم که از بینش خود وسیعتر باشد؛ میتوانیم با مشاهده خود از دید دیگران، این بینش را به دست آوریم.

v

فقط برای امروز: سعی میکنم خود را همان طور که واقعاً هستم، ببینم. به آنچه دیگران درباره من میگویند، گوش میدهم و خود را از دید آنها مشاهده میکنم.

]]> https://forum.banianbehboodi.ir/showthread.php?tid=2000 Fri, 22 Nov 2013 16:00:33 +0000 mahla]]> https://forum.banianbehboodi.ir/showthread.php?tid=2000

9 دی عمل و دعا

«...رشد، نتیجه آرزو کردن نیست، بلکه نتیجه

عمل و دعاست.»

کتاب پایه

v

گاهی اوقات به نظر میرسد بهبودی ما خیلی آهسته پیش میرود. با قدمها در کشمکش هستیم؛ با مشکلات تکراری دسته و پنجه نرم میکنیم؛ هر روز تحت تأثیر احساسات ناراحتکننده یکنواخت، سخت کار میکنیم. آرزو میکنیم که بهبودی قدری سریعتر پیش رود تا بتوانیم قدری آرامش پیدا کنیم!

آرزو کردن در بهبودی مؤثر نیست؛ این برنامه سحرآمیز نیست. اگر آرزوها اعتیاد را درمان میکرد، همه ما از مدتها پیش خوب شده بودیم! آنچه قطعاً در دوران بهبودی به ما آرامش میدهد، عمل و دعاست.

معتادان گمنام برای بسیاری از معتادان مؤثر بوده است، زیرا برنامهای به دقت طرحریزی شده برای عمل و دعاست. اعمالی که در هر یک از قدمها انجام میدهیم، بهبودی بیشتر و بیشتری را در هر یک از زمینههای زندگی ما به ارمغان میآورد. دعا ارتباط ما را با نیروی برتر خود حفظ میکند. عمل و دعا در کنار هم ما را در دوران بهبودی آبدیده میسازد.

v

فقط برای امروز: بهبودی من آنقدر گرانبهاست که نمیتوان آن را آرزو کرد. امروز روز خوبی برای عمل و دعاست.

]]>

9 دی عمل و دعا

«...رشد، نتیجه آرزو کردن نیست، بلکه نتیجه

عمل و دعاست.»

کتاب پایه

v

گاهی اوقات به نظر میرسد بهبودی ما خیلی آهسته پیش میرود. با قدمها در کشمکش هستیم؛ با مشکلات تکراری دسته و پنجه نرم میکنیم؛ هر روز تحت تأثیر احساسات ناراحتکننده یکنواخت، سخت کار میکنیم. آرزو میکنیم که بهبودی قدری سریعتر پیش رود تا بتوانیم قدری آرامش پیدا کنیم!

آرزو کردن در بهبودی مؤثر نیست؛ این برنامه سحرآمیز نیست. اگر آرزوها اعتیاد را درمان میکرد، همه ما از مدتها پیش خوب شده بودیم! آنچه قطعاً در دوران بهبودی به ما آرامش میدهد، عمل و دعاست.

معتادان گمنام برای بسیاری از معتادان مؤثر بوده است، زیرا برنامهای به دقت طرحریزی شده برای عمل و دعاست. اعمالی که در هر یک از قدمها انجام میدهیم، بهبودی بیشتر و بیشتری را در هر یک از زمینههای زندگی ما به ارمغان میآورد. دعا ارتباط ما را با نیروی برتر خود حفظ میکند. عمل و دعا در کنار هم ما را در دوران بهبودی آبدیده میسازد.

v

فقط برای امروز: بهبودی من آنقدر گرانبهاست که نمیتوان آن را آرزو کرد. امروز روز خوبی برای عمل و دعاست.

]]> https://forum.banianbehboodi.ir/showthread.php?tid=1999 Fri, 22 Nov 2013 15:59:08 +0000 mahla]]> https://forum.banianbehboodi.ir/showthread.php?tid=1999

در خدمت بودن10 دی

«همکاری با دیگران، صرفاً آغاز

فعالیت خدماتی است.»

کتاب پایه

v

اکنون در بهبودی به سر میبریم. از طریق زندگی به روال برنامه، در زندگی خود قدری ثبات به دست آوردهایم. ایمان ما به نیرویی برتر رشد یافته است. بیداری روحانی فردی ما به راحتی پیشرفت میکند. پس اکنون چه کار باید انجام دهیم؟ آیا فقط آرام مینشینیم و لذت میبریم؟ البته که نه. راهی برای خدمت پیدا میکنیم.

تمایل داریم خدمت را تنها به عنوان خدمت در کمیته خدماتی یا به عهده گرفتن پستی در ساختار در نظر بگیریم، اما خدمت فراتر از این درک است. در حقیقت، میتوانیم تقریباً در هر زمینهای از زندگی فرصتهایی را برای خدمت پیدا کنیم. قطع نظر از اینکه حرفه ما چیست، شغل ما نوعی خدمت به جامعه است. کاری که در منازل خود انجام میدهیم، خدمت به خانواده است. ممکن است برای فعالیت در جامعه خود داوطلب شویم.

فعالیتهای خدماتی ما چقدر مؤثر است! اگر درباره این مسئله تردید داریم، صرفاً میتوانیم تصور کنیم اگر هیچ کس برای خدمت به دیگران به خود زحمت نمیداد، دنیا چه وضعیتی داشت. فعالیت ما در خدمت انسانیت است. پیامی که به همراه داریم، از اتاقهای بهبودی فراتر میرود و همه کارهای ما را تحت تأثیر قرار میدهد.

v

فقط برای امروز: در هر کاری که انجام میدهم به دنبال موقعیتهایی برای خدمت میگردم.

]]>

در خدمت بودن10 دی

«همکاری با دیگران، صرفاً آغاز

فعالیت خدماتی است.»

کتاب پایه

v

اکنون در بهبودی به سر میبریم. از طریق زندگی به روال برنامه، در زندگی خود قدری ثبات به دست آوردهایم. ایمان ما به نیرویی برتر رشد یافته است. بیداری روحانی فردی ما به راحتی پیشرفت میکند. پس اکنون چه کار باید انجام دهیم؟ آیا فقط آرام مینشینیم و لذت میبریم؟ البته که نه. راهی برای خدمت پیدا میکنیم.

تمایل داریم خدمت را تنها به عنوان خدمت در کمیته خدماتی یا به عهده گرفتن پستی در ساختار در نظر بگیریم، اما خدمت فراتر از این درک است. در حقیقت، میتوانیم تقریباً در هر زمینهای از زندگی فرصتهایی را برای خدمت پیدا کنیم. قطع نظر از اینکه حرفه ما چیست، شغل ما نوعی خدمت به جامعه است. کاری که در منازل خود انجام میدهیم، خدمت به خانواده است. ممکن است برای فعالیت در جامعه خود داوطلب شویم.

فعالیتهای خدماتی ما چقدر مؤثر است! اگر درباره این مسئله تردید داریم، صرفاً میتوانیم تصور کنیم اگر هیچ کس برای خدمت به دیگران به خود زحمت نمیداد، دنیا چه وضعیتی داشت. فعالیت ما در خدمت انسانیت است. پیامی که به همراه داریم، از اتاقهای بهبودی فراتر میرود و همه کارهای ما را تحت تأثیر قرار میدهد.

v

فقط برای امروز: در هر کاری که انجام میدهم به دنبال موقعیتهایی برای خدمت میگردم.

]]> https://forum.banianbehboodi.ir/showthread.php?tid=1998 Fri, 22 Nov 2013 15:58:27 +0000 mahla]]> https://forum.banianbehboodi.ir/showthread.php?tid=1998

هشیاری 11 دی

«آنچه را در اختیار داریم، فقط می‌توانیم با هشیاری حفظ كنیم...»

کتاب پایه

v

چگونه نسبت به بهبودی خود هشیار بمانیم؟ ابتدا باید درك كنیم بیماری ما برای همیشه همراه ما خواهد بود. تفاوتی نمیکند چه مدت پاك بودهایم، زندگی ما چقدر بهتر شده است و تا چه حد شفای روحانی یافتهایم، در هر حال، ما هنوز معتاد هستیم. بیماری ما صبورانه منتظر میماند تا به محض اینكه به آن فرصت دهیم از دام رها شود.

هشیاری دستاوردی روزانه است. تلاش میكنیم دائماً هشیار باشیم و در مقابله با مشكلات آماده باشیم. منظور این نیست كه باید همیشه بیدلیل ترس داشته باشیم که اگر برای لحظهای غفلت كنیم، چیزی وحشتناك زندگی ما را تسخیر خواهد كرد؛ فقط به طور عادی احتیاط میكنیم. دعای روزانه، شرکت منظم در جلسات و لطمه نزدن به اصول روحانی به خاطر انتخاب راه آسانتر، از اقدامات هشیارانه است. در صورت لزوم، ترازنامه تهیه میکنیم، آن را هر زمان که از ما خواسته شد، با دیگران در میان میگذاریم و بهبودی خود را با احتیاط پرورش میدهیم. مهمتر از همه، هشیار میمانیم!

تا وقتی هشیار میمانیم هر روز از اعتیاد خود تسكین موقتی پیدا میکنیم. هر روز اصول بهبودی را در تمام اعمال خود به كار میبریم و هر شب از نیروی برتر خود به خاطر یك روز پاك دیگر شكرگزاری میكنیم.

v

فقط برای امروز: هشیار هستم و هر كاری لازم باشد برای حفظ بهبودی خود انجام میدهم.

]]>

هشیاری 11 دی

«آنچه را در اختیار داریم، فقط می‌توانیم با هشیاری حفظ كنیم...»

کتاب پایه

v

چگونه نسبت به بهبودی خود هشیار بمانیم؟ ابتدا باید درك كنیم بیماری ما برای همیشه همراه ما خواهد بود. تفاوتی نمیکند چه مدت پاك بودهایم، زندگی ما چقدر بهتر شده است و تا چه حد شفای روحانی یافتهایم، در هر حال، ما هنوز معتاد هستیم. بیماری ما صبورانه منتظر میماند تا به محض اینكه به آن فرصت دهیم از دام رها شود.

هشیاری دستاوردی روزانه است. تلاش میكنیم دائماً هشیار باشیم و در مقابله با مشكلات آماده باشیم. منظور این نیست كه باید همیشه بیدلیل ترس داشته باشیم که اگر برای لحظهای غفلت كنیم، چیزی وحشتناك زندگی ما را تسخیر خواهد كرد؛ فقط به طور عادی احتیاط میكنیم. دعای روزانه، شرکت منظم در جلسات و لطمه نزدن به اصول روحانی به خاطر انتخاب راه آسانتر، از اقدامات هشیارانه است. در صورت لزوم، ترازنامه تهیه میکنیم، آن را هر زمان که از ما خواسته شد، با دیگران در میان میگذاریم و بهبودی خود را با احتیاط پرورش میدهیم. مهمتر از همه، هشیار میمانیم!

تا وقتی هشیار میمانیم هر روز از اعتیاد خود تسكین موقتی پیدا میکنیم. هر روز اصول بهبودی را در تمام اعمال خود به كار میبریم و هر شب از نیروی برتر خود به خاطر یك روز پاك دیگر شكرگزاری میكنیم.

v

فقط برای امروز: هشیار هستم و هر كاری لازم باشد برای حفظ بهبودی خود انجام میدهم.

]]> https://forum.banianbehboodi.ir/showthread.php?tid=1997 Fri, 22 Nov 2013 15:57:39 +0000 mahla]]> https://forum.banianbehboodi.ir/showthread.php?tid=1997

12 دی نفس عمیقی بكش و با خداوند صحبت كن

«گاهی اوقات وقتی دعا میكنیم، اتفاق جالب توجهی رخ میدهد: وسایل، روشها و

انرژی لازم برای انجام امور بیشتر از توان خود را به دست میآوریم.»

کتاب پایه

v

گاهی اوقات سازگاری با ناملایمات و نومیدیهای كوچك زندگی، دشوارترین مهارتی است كه باید در بهبودی یاد بگیریم. هر روز با ناراحتیهای كوچكی روبرو میشویم. از باز كردن بند كفش بچهها گرفته تا ایستادن در صف بازار، روزهای زندگی ما پر از مشكلات كوچكی است كه باید تا حدی با آنها كنار بیاییم.

اگر مراقب نباشیم، ممكن است با زورگویی یا دندان قروچه كردن سعی در رفع این مشكلات داشته باشیم و با سختگیری درباره اینكه چگونه باید آنها را برطرف كنیم، خود را سرزنش كنیم. این رفتارها نمونههایی از برخورد ضعیف است، ولی حتی اگر اوضاع ما این قدر هم وخیم نباشد، احتمال بهتر شدن وجود دارد.

هر بار كه زندگی، ما را با مانع كوچكی در برنامههای روزانه روبرو میسازد، كافیست نفس عمیقی بكشیم و با خداوندی كه درك میكنیم، صحبت كنیم. با علم به اینكه میتوانیم از آن نیرو صبر، تحمل یا هر آنچه میخواهیم دریافت كنیم، با مشكلات بهتر برخورد میكنیم و اغلب اوقات لبخند میزنیم.

v

فقط برای امروز: هر گاه كه احساس درماندگی میكنم، نفس عمیقی میكشم و با خداوند خود صحبت میكنم.

]]>

12 دی نفس عمیقی بكش و با خداوند صحبت كن

«گاهی اوقات وقتی دعا میكنیم، اتفاق جالب توجهی رخ میدهد: وسایل، روشها و

انرژی لازم برای انجام امور بیشتر از توان خود را به دست میآوریم.»

کتاب پایه

v

گاهی اوقات سازگاری با ناملایمات و نومیدیهای كوچك زندگی، دشوارترین مهارتی است كه باید در بهبودی یاد بگیریم. هر روز با ناراحتیهای كوچكی روبرو میشویم. از باز كردن بند كفش بچهها گرفته تا ایستادن در صف بازار، روزهای زندگی ما پر از مشكلات كوچكی است كه باید تا حدی با آنها كنار بیاییم.

اگر مراقب نباشیم، ممكن است با زورگویی یا دندان قروچه كردن سعی در رفع این مشكلات داشته باشیم و با سختگیری درباره اینكه چگونه باید آنها را برطرف كنیم، خود را سرزنش كنیم. این رفتارها نمونههایی از برخورد ضعیف است، ولی حتی اگر اوضاع ما این قدر هم وخیم نباشد، احتمال بهتر شدن وجود دارد.

هر بار كه زندگی، ما را با مانع كوچكی در برنامههای روزانه روبرو میسازد، كافیست نفس عمیقی بكشیم و با خداوندی كه درك میكنیم، صحبت كنیم. با علم به اینكه میتوانیم از آن نیرو صبر، تحمل یا هر آنچه میخواهیم دریافت كنیم، با مشكلات بهتر برخورد میكنیم و اغلب اوقات لبخند میزنیم.

v

فقط برای امروز: هر گاه كه احساس درماندگی میكنم، نفس عمیقی میكشم و با خداوند خود صحبت میكنم.

]]> https://forum.banianbehboodi.ir/showthread.php?tid=1996 Fri, 22 Nov 2013 15:56:41 +0000 mahla]]> https://forum.banianbehboodi.ir/showthread.php?tid=1996

بزرگترین نیاز ما 13 دی

« سرانجام، باورها و شناخت خود را از نو تعریف میكنیم تا به این درک برسیم که بزرگترین نیاز ما آگاهی از اراده خداوند برای ما و

قدرت اجرای آن است.»

کتاب پایه

v

وقتی برای اولین بار به NAآمدیم، درباره نیازهای خود عقاید مختلفی داشتیم. برخی از ما به مالاندوزی چشم دوخته بودیم. فكر میكردیم بهبودی با موفقیت مادی برابری میكند. اما بهبودی با موفقیت برابر نیست. امروز بر این باوریم كه بزرگترین نیاز ما راهنمایی و قدرت روحانی است.

اعتیاد بزرگترین صدمه را به روحانیت ما وارد كرد. انگیزه اصلی ما تحت فرمان بیماری ما بود: به دست آوردن مواد مخدر، مصرف آن و یافتن راهها و روشهایی برای به دست آوردن مجدد آن. اسارت در دام نیاز شدید به مصرف مواد مخدر، زندگی ما را بیهدف و بیارتباط ساخته بود. از نظر روحانی سرخورده شده بودیم.

دیر یا زود متوجه میشویم بزرگترین نیاز ما در بهبودی «آگاهی از اراده خداوند برای ما و قدرت اجرای آن است.» جهت و احساس هدفمندی كه اعتیاد از ما پنهان ساخته بود را پیدا میکنیم. بنا بر اراده خداوند از اراده شخصی رهایی پیدا میکنیم. از آنجا كه دیگر تنها تحت هدایت نیازهای شخصی خود نیستیم، آزادانه و با موضعی برابر با دیگران زندگی میكنیم.

موفقیت مادی هیچ مشكلی ندارد. اما قطع نظر از میزان "موفقیت"، بدون ارتباط روحانی عرضه شده از طریق برنامه NA، بزرگترین نیاز ما در بهبودی برآورده نمیشود.

v

فقط برای امروز: به دنبال برآورده شدن بزرگترین نیاز خود هستم: برقراری ارتباطی هدایتكننده و حیاتی با خداوندی كه درك میكنم.

]]>

بزرگترین نیاز ما 13 دی

« سرانجام، باورها و شناخت خود را از نو تعریف میكنیم تا به این درک برسیم که بزرگترین نیاز ما آگاهی از اراده خداوند برای ما و

قدرت اجرای آن است.»

کتاب پایه

v

وقتی برای اولین بار به NAآمدیم، درباره نیازهای خود عقاید مختلفی داشتیم. برخی از ما به مالاندوزی چشم دوخته بودیم. فكر میكردیم بهبودی با موفقیت مادی برابری میكند. اما بهبودی با موفقیت برابر نیست. امروز بر این باوریم كه بزرگترین نیاز ما راهنمایی و قدرت روحانی است.

اعتیاد بزرگترین صدمه را به روحانیت ما وارد كرد. انگیزه اصلی ما تحت فرمان بیماری ما بود: به دست آوردن مواد مخدر، مصرف آن و یافتن راهها و روشهایی برای به دست آوردن مجدد آن. اسارت در دام نیاز شدید به مصرف مواد مخدر، زندگی ما را بیهدف و بیارتباط ساخته بود. از نظر روحانی سرخورده شده بودیم.

دیر یا زود متوجه میشویم بزرگترین نیاز ما در بهبودی «آگاهی از اراده خداوند برای ما و قدرت اجرای آن است.» جهت و احساس هدفمندی كه اعتیاد از ما پنهان ساخته بود را پیدا میکنیم. بنا بر اراده خداوند از اراده شخصی رهایی پیدا میکنیم. از آنجا كه دیگر تنها تحت هدایت نیازهای شخصی خود نیستیم، آزادانه و با موضعی برابر با دیگران زندگی میكنیم.

موفقیت مادی هیچ مشكلی ندارد. اما قطع نظر از میزان "موفقیت"، بدون ارتباط روحانی عرضه شده از طریق برنامه NA، بزرگترین نیاز ما در بهبودی برآورده نمیشود.

v

فقط برای امروز: به دنبال برآورده شدن بزرگترین نیاز خود هستم: برقراری ارتباطی هدایتكننده و حیاتی با خداوندی كه درك میكنم.

]]> https://forum.banianbehboodi.ir/showthread.php?tid=1995 Fri, 22 Nov 2013 15:55:49 +0000 mahla]]> https://forum.banianbehboodi.ir/showthread.php?tid=1995

14 دی عشق انجمن

«امروز در پناه عشق انجمن، سرانجام میتوانیم

به چشم انسان دیگری نگاه كنیم و برای آنچه که هستیم،سپاسگزار باشیم.»

کتاب پایه

v

وقتی مواد مصرف میكردیم، تعداد كمی از ما میتوانستیم به چشم كسی نگاه كنیم—از خود خجالت میكشیدیم. ذهن ما با چیز مناسب یا سالمی پر نشده بود و به این مسئله نیز واقف نبودیم. وقت، پول و انرژی ما صرف برقراری روابط عاطفی، صحبت كردن با دیگران یا تلاش برای بهتر كردن جوامع ما نشده بود. در مسیر مارپیچ وسوسه و اجبار كه فقط در یك جهت میرفت، گیر افتاده بودیم: به سمت پایین.

در دوران بهبودی، سفر ما به سمت پایین قطع گردیده است. اما چه چیزی وجود ما را فرا گرفته و ما را به سمت بالا و به طرف فضاهای باز دنیای آزاد و گسترده هدایت میكند؟ عشق انجمن این امر را میسر ساخته است.

میدانستیم در جمع معتادان دیگر رانده نخواهیم شد. از سایر معتادان برای به عهده گرفتن نقشی مثبت در زندگی پیرامون خود الگو گرفتیم. وقتی مطمئن نبودیم از كدام راه برویم، وقتی گمراه میشدیم، وقتی مجبور به جبران اشتباه خود بودیم، میدانستیم كه اعضای انجمن، ما را تشویق خواهند كرد.

به تدریج احساس آزادی خود را به دست آوردهایم. دیگر اسیر بیماری خود نیستیم؛ به میل خود به خودسازی میپردازیم، رشد میكنیم و در كنار دیگران نقش ایفا میكنیم. وقتی برای طی نمودن قدم بعدی به پشتیبانی نیاز داریم، آن را به دست میآوریم. امنیتی كه در اثر عشق انجمن احساس میكنیم، زندگی جدید ما را ممکن ساخته است.

v

فقط برای امروز: میتوانم بدون خجالت به چشم دیگران نگاه كنم. به خاطر حمایت همراه با عشقی كه این امر را ممكن ساخته است، سپاسگزارم.

]]>

14 دی عشق انجمن

«امروز در پناه عشق انجمن، سرانجام میتوانیم

به چشم انسان دیگری نگاه كنیم و برای آنچه که هستیم،سپاسگزار باشیم.»

کتاب پایه

v

وقتی مواد مصرف میكردیم، تعداد كمی از ما میتوانستیم به چشم كسی نگاه كنیم—از خود خجالت میكشیدیم. ذهن ما با چیز مناسب یا سالمی پر نشده بود و به این مسئله نیز واقف نبودیم. وقت، پول و انرژی ما صرف برقراری روابط عاطفی، صحبت كردن با دیگران یا تلاش برای بهتر كردن جوامع ما نشده بود. در مسیر مارپیچ وسوسه و اجبار كه فقط در یك جهت میرفت، گیر افتاده بودیم: به سمت پایین.

در دوران بهبودی، سفر ما به سمت پایین قطع گردیده است. اما چه چیزی وجود ما را فرا گرفته و ما را به سمت بالا و به طرف فضاهای باز دنیای آزاد و گسترده هدایت میكند؟ عشق انجمن این امر را میسر ساخته است.

میدانستیم در جمع معتادان دیگر رانده نخواهیم شد. از سایر معتادان برای به عهده گرفتن نقشی مثبت در زندگی پیرامون خود الگو گرفتیم. وقتی مطمئن نبودیم از كدام راه برویم، وقتی گمراه میشدیم، وقتی مجبور به جبران اشتباه خود بودیم، میدانستیم كه اعضای انجمن، ما را تشویق خواهند كرد.

به تدریج احساس آزادی خود را به دست آوردهایم. دیگر اسیر بیماری خود نیستیم؛ به میل خود به خودسازی میپردازیم، رشد میكنیم و در كنار دیگران نقش ایفا میكنیم. وقتی برای طی نمودن قدم بعدی به پشتیبانی نیاز داریم، آن را به دست میآوریم. امنیتی كه در اثر عشق انجمن احساس میكنیم، زندگی جدید ما را ممکن ساخته است.

v

فقط برای امروز: میتوانم بدون خجالت به چشم دیگران نگاه كنم. به خاطر حمایت همراه با عشقی كه این امر را ممكن ساخته است، سپاسگزارم.

]]> https://forum.banianbehboodi.ir/showthread.php?tid=1994 Fri, 22 Nov 2013 15:54:58 +0000 mahla]]> https://forum.banianbehboodi.ir/showthread.php?tid=1994

بهبودی در خانه 15 دی

«میتوانیم به شیوه جدیدی از خانواده خود لذت ببریم و شاید به جای ایجاد

شرمندگی یا دردسر، مایه افتخار آنها شویم.»

کتاب پایه

v

در بهبودی كار بزرگی انجام میدهیم، مگر نه؟ هر روز به جلسه میرویم، عصرها را با دوستان خود در انجمن میگذرانیم. اما اگر اوضاع خانه آشفته شود، كار بزرگی را انجام نمیدهیم.

از خانوادهها انتظار داریم ما را درك كنند. با اینکه دیگر مواد مصرف نمیكنیم، چرا آنها متوجه پیشرفت ما نمیشوند؟ آیا اهمیت جلسات، خدمات و یا مشاركت ما در انجمن را درك نمیكنند؟

خانوادههای ما برای تغییری كه NA در زندگی ما ایجاد میكند، ارزش قائل نیستند، مگر اینكه به آنها ثابت کنیم. اگر همان طور كه برای مصرف مواد عجله میكردیم برای شركت در جلسات نیز عجله كنیم، چه چیزی تغییر كرده است؟ اگر به نادیده گرفتن نیازها و تمایلات همسران و فرزندان خود ادامه دهیم، مسئولیتهای خود را در خانه نمیپذیریم، در واقع این اصول را در تمام امور خود رعایت نمیكنیم.

هر جا میرویم باید برنامه را در تمام امور خود اجرا كنیم. اگر میخواهیم زندگی روحانی فقط در حرف نباشد، باید در خانه به آن عمل كنیم. با انجام این كار، افرادی که در زندگی با آنها شریك هستیم مطمئناً متوجه تغییر ما میشوند و از اینكه NA را پیدا کردهایم، سپاسگزاری میكنند.

v

فقط برای امروز: بهبودیام را با خود به خانه میبرم.

]]>

بهبودی در خانه 15 دی

«میتوانیم به شیوه جدیدی از خانواده خود لذت ببریم و شاید به جای ایجاد

شرمندگی یا دردسر، مایه افتخار آنها شویم.»

کتاب پایه

v

در بهبودی كار بزرگی انجام میدهیم، مگر نه؟ هر روز به جلسه میرویم، عصرها را با دوستان خود در انجمن میگذرانیم. اما اگر اوضاع خانه آشفته شود، كار بزرگی را انجام نمیدهیم.

از خانوادهها انتظار داریم ما را درك كنند. با اینکه دیگر مواد مصرف نمیكنیم، چرا آنها متوجه پیشرفت ما نمیشوند؟ آیا اهمیت جلسات، خدمات و یا مشاركت ما در انجمن را درك نمیكنند؟

خانوادههای ما برای تغییری كه NA در زندگی ما ایجاد میكند، ارزش قائل نیستند، مگر اینكه به آنها ثابت کنیم. اگر همان طور كه برای مصرف مواد عجله میكردیم برای شركت در جلسات نیز عجله كنیم، چه چیزی تغییر كرده است؟ اگر به نادیده گرفتن نیازها و تمایلات همسران و فرزندان خود ادامه دهیم، مسئولیتهای خود را در خانه نمیپذیریم، در واقع این اصول را در تمام امور خود رعایت نمیكنیم.

هر جا میرویم باید برنامه را در تمام امور خود اجرا كنیم. اگر میخواهیم زندگی روحانی فقط در حرف نباشد، باید در خانه به آن عمل كنیم. با انجام این كار، افرادی که در زندگی با آنها شریك هستیم مطمئناً متوجه تغییر ما میشوند و از اینكه NA را پیدا کردهایم، سپاسگزاری میكنند.

v

فقط برای امروز: بهبودیام را با خود به خانه میبرم.

]]>