<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
	<channel>
		<title><![CDATA[انجمن بانیان بهبودی - ایران شناسی]]></title>
		<link>https://forum.banianbehboodi.ir/</link>
		<description><![CDATA[انجمن بانیان بهبودی - https://forum.banianbehboodi.ir]]></description>
		<pubDate>Thu, 01 Oct 2026 07:27:12 +0000</pubDate>
		<generator>MyBB</generator>
		<item>
			<title><![CDATA[استان مازندران، دروازه بهشت ایران]]></title>
			<link>https://forum.banianbehboodi.ir/showthread.php?tid=7066</link>
			<pubDate>Wed, 24 Jun 2015 18:50:35 +0000</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://forum.banianbehboodi.ir/member.php?action=profile&uid=600">Atlas</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://forum.banianbehboodi.ir/showthread.php?tid=7066</guid>
			<description><![CDATA[<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><span style="color: #000080;" class="mycode_color"><span style="font-size: large;" class="mycode_size"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="font-style: italic;" class="mycode_i">استان مازنداران با دیدنی‌های بسیار یکی از مکان‌هایی است که در هر تعطیلات<br />
<br />
ایرانیان را به سوی خود جذب می‌کند. در این تصاویر تنها گوشه‌ای از زیبایی‌های این<br />
<br />
استان به تصویر کشیده شده است.</span></span></span></span><br />
<br />
<br />
<br />
<br />
</div><div style="text-align: center;" class="mycode_align">
<span style="font-family: 'comic sans ms';" class="mycode_font"><span style="color: #ff0000;" class="mycode_color"><span style="font-size: large;" class="mycode_size"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="font-style: italic;" class="mycode_i">[bgcolor=#ffffe0]نمک ‌آبرود شهرکی گردشگری و ویلایی است که دارای خط تله ‌کابینی به<br />
<br />
نام تله ‌کابین نمک ‌آبرود است.[/bgcolor]<br />
<br />
[bgcolor=#ffffe0]این تله کابین در مدت ۱۲ دقیقه گردشگران را از نواحی جلگه‌ای به ارتفاع ۹۷۰<br />
<br />
متری قله کوهستان مدوبن منتقل می‌کند.[/bgcolor]</span></span></span></span></span></div><div style="text-align: center;" class="mycode_align">
<a href="http://www.persian-star.org/" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><img src="http://persian-star.net/1392/6/20/Mazandaran/06.jpg" loading="lazy"  alt="[تصویر:  06.jpg]" class="mycode_img" /></a><br />
</div>
<br />
 ]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><span style="color: #000080;" class="mycode_color"><span style="font-size: large;" class="mycode_size"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="font-style: italic;" class="mycode_i">استان مازنداران با دیدنی‌های بسیار یکی از مکان‌هایی است که در هر تعطیلات<br />
<br />
ایرانیان را به سوی خود جذب می‌کند. در این تصاویر تنها گوشه‌ای از زیبایی‌های این<br />
<br />
استان به تصویر کشیده شده است.</span></span></span></span><br />
<br />
<br />
<br />
<br />
</div><div style="text-align: center;" class="mycode_align">
<span style="font-family: 'comic sans ms';" class="mycode_font"><span style="color: #ff0000;" class="mycode_color"><span style="font-size: large;" class="mycode_size"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="font-style: italic;" class="mycode_i">[bgcolor=#ffffe0]نمک ‌آبرود شهرکی گردشگری و ویلایی است که دارای خط تله ‌کابینی به<br />
<br />
نام تله ‌کابین نمک ‌آبرود است.[/bgcolor]<br />
<br />
[bgcolor=#ffffe0]این تله کابین در مدت ۱۲ دقیقه گردشگران را از نواحی جلگه‌ای به ارتفاع ۹۷۰<br />
<br />
متری قله کوهستان مدوبن منتقل می‌کند.[/bgcolor]</span></span></span></span></span></div><div style="text-align: center;" class="mycode_align">
<a href="http://www.persian-star.org/" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><img src="http://persian-star.net/1392/6/20/Mazandaran/06.jpg" loading="lazy"  alt="[تصویر:  06.jpg]" class="mycode_img" /></a><br />
</div>
<br />
 ]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[تاریخچه خراسان رضوی]]></title>
			<link>https://forum.banianbehboodi.ir/showthread.php?tid=6123</link>
			<pubDate>Thu, 28 Aug 2014 16:14:52 +0000</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://forum.banianbehboodi.ir/member.php?action=profile&uid=495">MOZHGAN</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://forum.banianbehboodi.ir/showthread.php?tid=6123</guid>
			<description><![CDATA[ <div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-size: large;" class="mycode_size">استان خراسان رضوی</span></div><div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-size: large;" class="mycode_size">خراسان رضوی یکی از قدیمی ترین مناطق شمال خاوری ایران و یکی از جدید ترین استان های ایران است که از تقسیمات جدید استان خراسان به وجود آمده است. خراسان رضوی یکی از پرجاذبه ترین مناطق ایران است که دربرگیرنده حرم مطهر حضرت رضا (ع) بوده و یکی از مهم ترین قطب های گردشگری مذهبی – فرهنگی ایران را تشکیل می دهد. خراسان بخش باقی ‎مانده و کوچکی از «ساتراپی» پارت در دوره های باستانی ایران است که در سنگ نبشته های داریوش بزرگ هخامنشی در بیستون و سنگ نبشته های دیگر هخامنشی، ازآن یاد شده است. خراسان رضوی صرف نظر از جایگاه طبیعی، جغرافیایی و دارا بودن منابع سرشار زیر زمینی، از لحاظ تاریخی نیز از کهن سال ترین مناطق ایران به شمار می رود و از گذشته های دور دارای فرهنگی درخشان بوده است. وجود مرقد مطهر حضرت امام رضا(ع) در شهر مشهد نیز در گسترش, رشد و رونق این استان نقش بسیار موثری داشته و مهم ترین جاذبه گردشگری مذهبی ایران را تشکیل می دهد.</span></div><div style="text-align: justify;" class="mycode_align"> </div><div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-size: large;" class="mycode_size">1.مکان های دیدنی و تاریخی<br />
استان خراسان رضوی یکی از مهم ترین قطب های گردشگری ایران است و از جاذبه های طبیعی و مکان های دیدنی مذهبی و تاریخی بسیار ارزشمندی برخودار است. مهم‌ترین اماکن دیدنی استان خراسان رضوی عبارت‌اند از: حرم مطهر حضرت امام رضا(ع) و مجموعه‌ی آستان قدس رضوی، مسجد گوهرشاد، مدرسه‌ی پریزاد، مدرسه‌ی دودر، بقعه‌ی خواجه ربیع، بقعه‌ی گنبد سبز، آرامگاه نادرشاه افشار، مصلای مشهد، طرقبه، شاندیز، پارک وکیل‌آباد، کوه سنگی، بندگلستان، خواجه اباصلت، خواجه مراد و مقبره‌ی گوهرتاج (در مشهد)، مسجد پامنار، آرامگاه ملاهادی سبزواری، مناره‌ی خسروگرد، رباط مهر، آرامگاه سیدحسن غزنوی و مسجد جامع (در سبزوار)، گنبد هارونیه و آرامگاه فردوسی (در توس)، کتبیه‌ی نادری، عمارت خورشید، ارغون‌شاه و مسجد کبود گنبد (در کلات نادری)، شهر عتیق، تپه بام و مدرسه‌ی عرضیه (در قوچان)، ‌آرامگاه شاه قاسم انوار و مقبره‌ی شیخ احمد جامی (در تربت جام)، برج کرات (در تایباد)، باغ گلشن (در طبس)، ارگ کلاه فرنگی، دریاچه‌ی گل بی‌بی و آرامگاه بابا لقمان (درسرخس)، قدمگاه رباط عباسی و آرامگاه‌های عطار، کمال‌الملک و خیام (در نیشابور)، برج علی‌آباد، مناره‌ی فیروزآباد، باغ مزار و آرامگاه مدرس (در کاشمر) و مقبره‌ی شیخ حیدر و مسجد ملک (در تربت حیدریه)، سنگ فیروزه، زعفران، ادویه و مهر و تسبیح از سوغاتی‌های استان خراسان رضوی است. <br />
2.صنایع و معادن<br />
خراسان رضوی یکی از مهم ترین مراکز صنایع دستی ایران است، برخی از صنایع دستی آن، چون فیروزه، پوستین دوزی، فرش بافی و... شهرت جهانی دارند. خراسان رضوی به دلیل جایگاه ویژه مکانی خود، که محل برخورد پدیده های مهم و متفاوت زمین شناختی است، جایگاه مناسبی از لحاظ گنجایش و گوناگونی ذخایر معدنی دارد. ذخیره های زغال سنگ، مس، روی، آهن، منگنز، خاک نسوز، منیزیت، گل سفید، سنگ های ساختمان، مانند مرمریت، تراورتن، سنگ آهن و گچ، دراستان یافت می شود. کاوش های پیرامون طبس، از وجود ذخایر بزرگ اورانیوم، رادیوم و توریم خبر می دهد. این منابع از لحاظ تأمین انرژی، از ارزش اقتصادی بالایی برخوردارند. <br />
زگذشته های دور، بخش بزرگ تولیدات خراسان را، فرآورده های کشاورزی و صنایع دستی به خود اختصاص می داده است. از این رو بخش بزرگ کالای صادراتی استان خراسان در سطح ملّی، فرآورده های کشاورزی، چون گندم، زعفران، زرشک، کشمش، پوست دام، و در مورد هنر های دستی، فرش، فیروزه تراشیده شده، پوستین،... بوده است. علاوه بر آن، زوار مقداری از کالای ناحیه ای خود را برای فروش به مشهد آورده‎، به هنگام بازگشت، سوغات و بخشی از نیازهای مصرفی خویش را خریداری می کردند، که در افزایش بازرگانی خراسان، به ویژه شهر مشهد مؤثر بوده است. <br />
3.کشاورزی و دام داری <br />
استان خراسان رضوی به دلیل شرایط ویژه اقلیمی، وجود خاک های زراعی مرغوب، آب فراوان، دشت ها و درّه های بزرگ و حاصل خیز، دارای پیشینه درخشانی در امر کشاورزی است و می‎توان گفت، که سرزمین پر برکت خراسان رضوی، با آب و هوای گوناگون و منابع آب و خاک، از امکان‎های بالقوه بسیار بالایی برای گسترش کشاورزی برخوردار است. دشت های پهناور خراسان در نواحی گرم، معتدل و سرد گسترده شده‎اند. تولید فرآورده‎های سردسیری، نیمه گرمسیری وگرمسیری، مانند: گردو، بادام، سیب، گلابی، پسته، زعفران، خرما و مرکبات، از ویژه گی های خراسان است. <br />
خراسان مهم ترین منطقه پرورش دام در ایران است. این کار با روش های گوناگونی صورت می‎گیرد که مهم ترین عامل ایجاد این اختلاف‎ها، آب و هوا، به ویژه ریزش باران است. پرورش دام دراستان خراسان رضوی به شکل های گوناگون کوچ نشینی، رمه گردانی، روستایی و تلفیق زراعت و دام داری و دام پروری صنعتی دیده می شود. مهم ترین دام هایی که درخراسان پرورش داده می شوند، گوسفند، بز، گاو، گاومیش و شتر است. فعالیت گاوداری به شیوه صنعتی برای تولید شیر و گوشت در خراسان از اهمیت زیادی برخوردار است. این استان از نظر ظرفیت تولید شیر و گوشت و تولیدات دامی دارای اهمیت زیادی در کشور است. </span></div>]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[ <div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-size: large;" class="mycode_size">استان خراسان رضوی</span></div><div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-size: large;" class="mycode_size">خراسان رضوی یکی از قدیمی ترین مناطق شمال خاوری ایران و یکی از جدید ترین استان های ایران است که از تقسیمات جدید استان خراسان به وجود آمده است. خراسان رضوی یکی از پرجاذبه ترین مناطق ایران است که دربرگیرنده حرم مطهر حضرت رضا (ع) بوده و یکی از مهم ترین قطب های گردشگری مذهبی – فرهنگی ایران را تشکیل می دهد. خراسان بخش باقی ‎مانده و کوچکی از «ساتراپی» پارت در دوره های باستانی ایران است که در سنگ نبشته های داریوش بزرگ هخامنشی در بیستون و سنگ نبشته های دیگر هخامنشی، ازآن یاد شده است. خراسان رضوی صرف نظر از جایگاه طبیعی، جغرافیایی و دارا بودن منابع سرشار زیر زمینی، از لحاظ تاریخی نیز از کهن سال ترین مناطق ایران به شمار می رود و از گذشته های دور دارای فرهنگی درخشان بوده است. وجود مرقد مطهر حضرت امام رضا(ع) در شهر مشهد نیز در گسترش, رشد و رونق این استان نقش بسیار موثری داشته و مهم ترین جاذبه گردشگری مذهبی ایران را تشکیل می دهد.</span></div><div style="text-align: justify;" class="mycode_align"> </div><div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-size: large;" class="mycode_size">1.مکان های دیدنی و تاریخی<br />
استان خراسان رضوی یکی از مهم ترین قطب های گردشگری ایران است و از جاذبه های طبیعی و مکان های دیدنی مذهبی و تاریخی بسیار ارزشمندی برخودار است. مهم‌ترین اماکن دیدنی استان خراسان رضوی عبارت‌اند از: حرم مطهر حضرت امام رضا(ع) و مجموعه‌ی آستان قدس رضوی، مسجد گوهرشاد، مدرسه‌ی پریزاد، مدرسه‌ی دودر، بقعه‌ی خواجه ربیع، بقعه‌ی گنبد سبز، آرامگاه نادرشاه افشار، مصلای مشهد، طرقبه، شاندیز، پارک وکیل‌آباد، کوه سنگی، بندگلستان، خواجه اباصلت، خواجه مراد و مقبره‌ی گوهرتاج (در مشهد)، مسجد پامنار، آرامگاه ملاهادی سبزواری، مناره‌ی خسروگرد، رباط مهر، آرامگاه سیدحسن غزنوی و مسجد جامع (در سبزوار)، گنبد هارونیه و آرامگاه فردوسی (در توس)، کتبیه‌ی نادری، عمارت خورشید، ارغون‌شاه و مسجد کبود گنبد (در کلات نادری)، شهر عتیق، تپه بام و مدرسه‌ی عرضیه (در قوچان)، ‌آرامگاه شاه قاسم انوار و مقبره‌ی شیخ احمد جامی (در تربت جام)، برج کرات (در تایباد)، باغ گلشن (در طبس)، ارگ کلاه فرنگی، دریاچه‌ی گل بی‌بی و آرامگاه بابا لقمان (درسرخس)، قدمگاه رباط عباسی و آرامگاه‌های عطار، کمال‌الملک و خیام (در نیشابور)، برج علی‌آباد، مناره‌ی فیروزآباد، باغ مزار و آرامگاه مدرس (در کاشمر) و مقبره‌ی شیخ حیدر و مسجد ملک (در تربت حیدریه)، سنگ فیروزه، زعفران، ادویه و مهر و تسبیح از سوغاتی‌های استان خراسان رضوی است. <br />
2.صنایع و معادن<br />
خراسان رضوی یکی از مهم ترین مراکز صنایع دستی ایران است، برخی از صنایع دستی آن، چون فیروزه، پوستین دوزی، فرش بافی و... شهرت جهانی دارند. خراسان رضوی به دلیل جایگاه ویژه مکانی خود، که محل برخورد پدیده های مهم و متفاوت زمین شناختی است، جایگاه مناسبی از لحاظ گنجایش و گوناگونی ذخایر معدنی دارد. ذخیره های زغال سنگ، مس، روی، آهن، منگنز، خاک نسوز، منیزیت، گل سفید، سنگ های ساختمان، مانند مرمریت، تراورتن، سنگ آهن و گچ، دراستان یافت می شود. کاوش های پیرامون طبس، از وجود ذخایر بزرگ اورانیوم، رادیوم و توریم خبر می دهد. این منابع از لحاظ تأمین انرژی، از ارزش اقتصادی بالایی برخوردارند. <br />
زگذشته های دور، بخش بزرگ تولیدات خراسان را، فرآورده های کشاورزی و صنایع دستی به خود اختصاص می داده است. از این رو بخش بزرگ کالای صادراتی استان خراسان در سطح ملّی، فرآورده های کشاورزی، چون گندم، زعفران، زرشک، کشمش، پوست دام، و در مورد هنر های دستی، فرش، فیروزه تراشیده شده، پوستین،... بوده است. علاوه بر آن، زوار مقداری از کالای ناحیه ای خود را برای فروش به مشهد آورده‎، به هنگام بازگشت، سوغات و بخشی از نیازهای مصرفی خویش را خریداری می کردند، که در افزایش بازرگانی خراسان، به ویژه شهر مشهد مؤثر بوده است. <br />
3.کشاورزی و دام داری <br />
استان خراسان رضوی به دلیل شرایط ویژه اقلیمی، وجود خاک های زراعی مرغوب، آب فراوان، دشت ها و درّه های بزرگ و حاصل خیز، دارای پیشینه درخشانی در امر کشاورزی است و می‎توان گفت، که سرزمین پر برکت خراسان رضوی، با آب و هوای گوناگون و منابع آب و خاک، از امکان‎های بالقوه بسیار بالایی برای گسترش کشاورزی برخوردار است. دشت های پهناور خراسان در نواحی گرم، معتدل و سرد گسترده شده‎اند. تولید فرآورده‎های سردسیری، نیمه گرمسیری وگرمسیری، مانند: گردو، بادام، سیب، گلابی، پسته، زعفران، خرما و مرکبات، از ویژه گی های خراسان است. <br />
خراسان مهم ترین منطقه پرورش دام در ایران است. این کار با روش های گوناگونی صورت می‎گیرد که مهم ترین عامل ایجاد این اختلاف‎ها، آب و هوا، به ویژه ریزش باران است. پرورش دام دراستان خراسان رضوی به شکل های گوناگون کوچ نشینی، رمه گردانی، روستایی و تلفیق زراعت و دام داری و دام پروری صنعتی دیده می شود. مهم ترین دام هایی که درخراسان پرورش داده می شوند، گوسفند، بز، گاو، گاومیش و شتر است. فعالیت گاوداری به شیوه صنعتی برای تولید شیر و گوشت در خراسان از اهمیت زیادی برخوردار است. این استان از نظر ظرفیت تولید شیر و گوشت و تولیدات دامی دارای اهمیت زیادی در کشور است. </span></div>]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[تاریخچه آبادان]]></title>
			<link>https://forum.banianbehboodi.ir/showthread.php?tid=6085</link>
			<pubDate>Fri, 22 Aug 2014 14:50:51 +0000</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://forum.banianbehboodi.ir/member.php?action=profile&uid=495">MOZHGAN</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://forum.banianbehboodi.ir/showthread.php?tid=6085</guid>
			<description><![CDATA[  <div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-size: large;" class="mycode_size"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">[font][font][font][font]آبادان شهری است در جنوب غربی ایران در استان خوزستان .[/font][/font][/font][/font]</span></span></div>
<span style="font-size: large;" class="mycode_size"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">[font][font][font][font]این شهر در موقعیت جغرافیایی درازای ۴۸ درجه و ۱۷ دقیقه و پهنای جغرافیایی ۳۰ درجه ۲۰ دقیقه و با بلندای ۳ متر از سطح دریا و با پهناوری ۲۷۹۶ کیلومتر مربع قرار دارد. دارای فرودگاه و بندر است که به دلیل داشتن پالایشگاه نفت و راهبردی بودن و هم مرزی با کشور عراق از زمان جنگ جهانی دوم از پراهمیت‌ترین شهرهای خاورمیانه و ایران بوده‌است.<br />
<br />
جمعیت شهرستان آبادان نزدیک به 350،000 نفر و جمعیت نسبی در هر کیلومتر مربع ۱۷۱ نفر است و بخشی از جمعیت آن را روستاییان که بیشتر ایرانیان عرب زبان هستند ، تشکیل میدهند. در آبادان یکی از بزرگ‌ترین پالایشگاه‌های نفت جهان قرار دارد. نفت از اغلب مناطق خوزستان با لوله به این شهر میرسد و پس از تصفیه به کلیه جهان صادر می‌شود. نزدیکترین شهر به آبادان، خرمشهر است که حدود ۱۵ کیلومتر با این شهر فاصله دارد. خاک آبادان را آبرفت رودهای کارون و دجله (که به هم پیوسته‌اند) پدید آورده‌است. شهر آبادان درون خشکی ای است که گرداگردش رود است. این خشکی به جزیره آبادان شناخته شده‌است. شهر آبادان و همچنین بخش اروندکنار و نیمی از شهر خرمشهر در این جزیره‌اند.رودهای گرداگرد آبادان که همگی به خلیج فارس می‌ریزند از دو رود بزرگ‌تر پیشیاد دجله و کارون است. بزرگ‌ترین شاخه‌ای که از برخورد این دو رود پدید آمده‌است اروندرود است. بخش دیگر این رود که در آنسوی این جزیره روان است و اهمیت کمتری دارد بهمنشیر خوانده می‌شود. رود بهمنشیر در بخش‌هایی از گذرگاهش کارون هم خوانده می‌شود.<br />
<br />
از محلات آبادان می‌شود از بریم، بوارده، اروسی(اروسیه)، فیه (fai'ie)، هزاری‌ها، هلندی‌ها، امیری، احمدآباد، شاه آباد، فرح آباد، میدان طیب و بهمنشیر نام برد.<br />
<br />
بخشی از جزیره آبادان در دوره ساسانیان بهمن اردشیر خوانده می‌شده‌است که نام رود بهمنشیر یادگار آن نام کهن است.درایران باستان آبادان اوپاتان نام داشته است که این نام امروز بیشتر زیبنده شرکتها در سراسر جهان است . بعد از پیدایش اسلام آبادان را عبادان خواندند و به دلیل وجود زیارتگاه کوچکی که ادعا می‌شود خضر نبی در آن دیده شده‌است گاهی به این منطقه نام مذهبی جزیرةالخضر هم داده شده‌است. <br />
در سال ۱۳۱۴ طی مصوبه شورای وزرای وقت نام عبادان به آبادان تغییر یافت .<br />
<br />
بیشتر مردم این شهر از آغاز ساخت پالایشگاه در این شهر از گوشه و کنار ایران و به ویژه از بخش‌های جنوبی، مرکزی و باختری کشور به این شهر کوچیدند و با هم جامعه و فرهنگ این شهر را ساختند.نخستین مردمانی که در شهر آبادان جاگیر شدند از شمال خوزستان بودند. با رونق بیشتر این شهر مردم در جستجوی کار از جاهای دورتر به این شهر آمدند. بیشتر ایشان از استان فارس و بوشهر بودند.از آمیزش این مردمان جامعه ، لهجه و فرهنگ آبادنی پدید آمد ؛ چنانکه لهجه آبادانی آمیزه‌ای از لهجه‌های مردمان سه نقطه پیش یاد است.<br />
اشغال ایران در جنگ دوم جهانی بر رونق و اهمیت این شهر استراتژیک افزود. در واقع عمده پیشرفت این شهر در دوره پهلویها و به ویژه دومین شاه این دودمان بود.<br />
با رویداد انقلاب اسلامی و پس از آن جنگ ایران و عراق این شهر رو به ویرانی نهاد و بسیاری از مردمش به شهرهای دیگر و به ویژه به بیرون از کشور کوچیدند و بیشتر آنان نیز دیگر بازنگشتند .<br />
امروز پس از گذشت 17 سال از پایان جنگ ایران و عراق – اثرات این جنگ خانمانسوز همچنان آبادان را در بر گرفته و با نظاره کردن نقاط مختلف شهر میتوان به این واقعیت پی برد.<br />
آبادان امروز در معظلات اجتماعی قوطه میخورد .<br />
فقر – اعتیاد – تکدی گری – فحشا – ایدز- نا امنی اجتماعی و اقتصادی – نبود امکانات اولیه زندگی – وجود فاصله طبقاتی بسیار بالا – از جمله این معظلات به شمار می آید.<br />
و این در حالی است که هم اکنون پالایشگاه آبادان 50 درصد بنزین کشور را تامین میکند. و بندر آبادان سالانه حدود 120 میلیون دلار درآمد زایی برای کشور دارد.[/font][/font][/font][/font]</span></span> ]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[  <div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-size: large;" class="mycode_size"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">[font][font][font][font]آبادان شهری است در جنوب غربی ایران در استان خوزستان .[/font][/font][/font][/font]</span></span></div>
<span style="font-size: large;" class="mycode_size"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">[font][font][font][font]این شهر در موقعیت جغرافیایی درازای ۴۸ درجه و ۱۷ دقیقه و پهنای جغرافیایی ۳۰ درجه ۲۰ دقیقه و با بلندای ۳ متر از سطح دریا و با پهناوری ۲۷۹۶ کیلومتر مربع قرار دارد. دارای فرودگاه و بندر است که به دلیل داشتن پالایشگاه نفت و راهبردی بودن و هم مرزی با کشور عراق از زمان جنگ جهانی دوم از پراهمیت‌ترین شهرهای خاورمیانه و ایران بوده‌است.<br />
<br />
جمعیت شهرستان آبادان نزدیک به 350،000 نفر و جمعیت نسبی در هر کیلومتر مربع ۱۷۱ نفر است و بخشی از جمعیت آن را روستاییان که بیشتر ایرانیان عرب زبان هستند ، تشکیل میدهند. در آبادان یکی از بزرگ‌ترین پالایشگاه‌های نفت جهان قرار دارد. نفت از اغلب مناطق خوزستان با لوله به این شهر میرسد و پس از تصفیه به کلیه جهان صادر می‌شود. نزدیکترین شهر به آبادان، خرمشهر است که حدود ۱۵ کیلومتر با این شهر فاصله دارد. خاک آبادان را آبرفت رودهای کارون و دجله (که به هم پیوسته‌اند) پدید آورده‌است. شهر آبادان درون خشکی ای است که گرداگردش رود است. این خشکی به جزیره آبادان شناخته شده‌است. شهر آبادان و همچنین بخش اروندکنار و نیمی از شهر خرمشهر در این جزیره‌اند.رودهای گرداگرد آبادان که همگی به خلیج فارس می‌ریزند از دو رود بزرگ‌تر پیشیاد دجله و کارون است. بزرگ‌ترین شاخه‌ای که از برخورد این دو رود پدید آمده‌است اروندرود است. بخش دیگر این رود که در آنسوی این جزیره روان است و اهمیت کمتری دارد بهمنشیر خوانده می‌شود. رود بهمنشیر در بخش‌هایی از گذرگاهش کارون هم خوانده می‌شود.<br />
<br />
از محلات آبادان می‌شود از بریم، بوارده، اروسی(اروسیه)، فیه (fai'ie)، هزاری‌ها، هلندی‌ها، امیری، احمدآباد، شاه آباد، فرح آباد، میدان طیب و بهمنشیر نام برد.<br />
<br />
بخشی از جزیره آبادان در دوره ساسانیان بهمن اردشیر خوانده می‌شده‌است که نام رود بهمنشیر یادگار آن نام کهن است.درایران باستان آبادان اوپاتان نام داشته است که این نام امروز بیشتر زیبنده شرکتها در سراسر جهان است . بعد از پیدایش اسلام آبادان را عبادان خواندند و به دلیل وجود زیارتگاه کوچکی که ادعا می‌شود خضر نبی در آن دیده شده‌است گاهی به این منطقه نام مذهبی جزیرةالخضر هم داده شده‌است. <br />
در سال ۱۳۱۴ طی مصوبه شورای وزرای وقت نام عبادان به آبادان تغییر یافت .<br />
<br />
بیشتر مردم این شهر از آغاز ساخت پالایشگاه در این شهر از گوشه و کنار ایران و به ویژه از بخش‌های جنوبی، مرکزی و باختری کشور به این شهر کوچیدند و با هم جامعه و فرهنگ این شهر را ساختند.نخستین مردمانی که در شهر آبادان جاگیر شدند از شمال خوزستان بودند. با رونق بیشتر این شهر مردم در جستجوی کار از جاهای دورتر به این شهر آمدند. بیشتر ایشان از استان فارس و بوشهر بودند.از آمیزش این مردمان جامعه ، لهجه و فرهنگ آبادنی پدید آمد ؛ چنانکه لهجه آبادانی آمیزه‌ای از لهجه‌های مردمان سه نقطه پیش یاد است.<br />
اشغال ایران در جنگ دوم جهانی بر رونق و اهمیت این شهر استراتژیک افزود. در واقع عمده پیشرفت این شهر در دوره پهلویها و به ویژه دومین شاه این دودمان بود.<br />
با رویداد انقلاب اسلامی و پس از آن جنگ ایران و عراق این شهر رو به ویرانی نهاد و بسیاری از مردمش به شهرهای دیگر و به ویژه به بیرون از کشور کوچیدند و بیشتر آنان نیز دیگر بازنگشتند .<br />
امروز پس از گذشت 17 سال از پایان جنگ ایران و عراق – اثرات این جنگ خانمانسوز همچنان آبادان را در بر گرفته و با نظاره کردن نقاط مختلف شهر میتوان به این واقعیت پی برد.<br />
آبادان امروز در معظلات اجتماعی قوطه میخورد .<br />
فقر – اعتیاد – تکدی گری – فحشا – ایدز- نا امنی اجتماعی و اقتصادی – نبود امکانات اولیه زندگی – وجود فاصله طبقاتی بسیار بالا – از جمله این معظلات به شمار می آید.<br />
و این در حالی است که هم اکنون پالایشگاه آبادان 50 درصد بنزین کشور را تامین میکند. و بندر آبادان سالانه حدود 120 میلیون دلار درآمد زایی برای کشور دارد.[/font][/font][/font][/font]</span></span> ]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[تاریخچه قائم شهر]]></title>
			<link>https://forum.banianbehboodi.ir/showthread.php?tid=6082</link>
			<pubDate>Fri, 22 Aug 2014 07:43:50 +0000</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://forum.banianbehboodi.ir/member.php?action=profile&uid=495">MOZHGAN</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://forum.banianbehboodi.ir/showthread.php?tid=6082</guid>
			<description><![CDATA[<span style="font-size: large;" class="mycode_size"> </span><div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-size: large;" class="mycode_size">تاریخچه قائم شهر</span></div><div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-size: large;" class="mycode_size">شهرستان قائم شهر بر حسب شواهد و قرائن موجود از جمله اماکن مذهبی نظیر امامزاده یوسف رضا و یا آرامگاه علامه فقیه شیخ طبرسی از سابقه دیرینه تمدن و فرهنگ قبل از قرن ششم هجری خبر میدهد و با توجه به سوابق موجود بنای اولیه این شهر در دوران قاجاریه با نام علی آباد نهاده شد که شامل قریه ای با واحدهای تجاری و مسکونی در حوالی میدان طالقانی امروزی و محله هایی در اطراف و روستاهای بزرگ نظیر چمنو(جمنان فعلی) قادیکلا و کوچکسرا در حاشیه بوده است که بعد از انقراض دوران قاجاریه و آغاز حکومت رضا خانی به لحاظ موقعیت خاص منطقه ای (محل عبور کاروانهای تجارتی و زیارتی از استانهای همجوار مانند تهران گیلان و خراسان ) . حکومت آن زمان را بر آن داشت که در شهر واحدهای صنعتی کوچک و بزرگ از قبیل کارخانجات نساجی و گونی بافی و چوب بری و شالیکوبی دایر نماید این مسائل باعث شد که مردم از اطراف و اکناف و سایر ولایات کشور به این سامان مهاجرت نمایند و نهایتا در سال 1313 علی آباد تبدیل به شهرستان شاهی شد و در این مقطع از زمان با احداث راه آهن سراسری و توسعه صنایع نساجی در این شهرستان کمکم به جمعیت و توسعه عمرانی و ساخت و ساز شهر افزوده شد. پس از انقلاب نام این شهرستان به قائم شهر تغییر یافت و امروز به عنوان یک شهرستان استراتژیک جغرافیایی که ارتباط تهران بزرگ را با شمال و شمال شرقی از دو مسیر متفاوت جاده فیروزکوه و جاده هراز مرتبط می سازد دارای اهمیت ویژه می باشد</span></div><div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-size: large;" class="mycode_size">منابع طبیعی و جنگل ها</span></div><div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-size: large;" class="mycode_size">با توجه به اوضاع طبيعی شهرستان قائم شهر ، بارش و رطوبت جهت ايجاد پوشش گياهی فراهم می باشد. البته پوشش گياهی در تمام نقاط آن يکسان نمی باشد زيرا تا ارتفاع 2000 متری که نفوذ رطوبت دريآی خزر از بين رفته و يآ به کمترين مقدار می رسد ، از تراکم جنگل بسيار کم می شود و بمرور بجای جنگل مراتع جايگزين می شود. در شهرستان قائم شهر فصل خشک به طور کامل وجود ندارد جنگل : شروع جنگل قائم شهر از کوه پايه های البرز شمالی ميباشد که دارای حداکثر بارندگی می باشد و ميزان گسترش جنگل در گذشته به طرف دشت بيشتر بوده است که به مرور به منظور تهيه اراضی مزروعی ، درختان جنگل کاملا بريده شده اندو يا به صورت بقايای جنگل مخروبه با درختان پهن برگ ديده می شوند. به طور کلی جنگل ها در حاشيه جنوبی قائم شهر دارای تراکم بيشتری است و انواع درختان مانند : راش ، ممرز ، توسکا و کلهر ملج انجيلی و ... می توان ديد پارک جنگلی تالار : پارک تالار يکی از پارکهای جنگلی معروف شهرستان قائم شهر می باشد که اين پارک در سال 1371 تاسيس شده و مساحت آن بالغ بر 160 هکتار می باشد. فرآورده های جنگلی عبارت است از : ذغال ، چوب ، هيزم ، چوب آلات تبديلی این جنگل در 10 کیلومتری قائم شهر قراردارد. و پوشیده از درختان آزاد ، ممرز ، توسکا ، بلوط ، اوجا ، ملچ ، عرعر ، انجیر ، ولیک ، شمشاد ، انار ، بوته تمشک و.. با چشم اندازهایی بسیار زیبا و بدیع دارای امکانات بهداشتی و تفریحی مثل زمین فوتبال میبباشد</span></div>]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<span style="font-size: large;" class="mycode_size"> </span><div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-size: large;" class="mycode_size">تاریخچه قائم شهر</span></div><div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-size: large;" class="mycode_size">شهرستان قائم شهر بر حسب شواهد و قرائن موجود از جمله اماکن مذهبی نظیر امامزاده یوسف رضا و یا آرامگاه علامه فقیه شیخ طبرسی از سابقه دیرینه تمدن و فرهنگ قبل از قرن ششم هجری خبر میدهد و با توجه به سوابق موجود بنای اولیه این شهر در دوران قاجاریه با نام علی آباد نهاده شد که شامل قریه ای با واحدهای تجاری و مسکونی در حوالی میدان طالقانی امروزی و محله هایی در اطراف و روستاهای بزرگ نظیر چمنو(جمنان فعلی) قادیکلا و کوچکسرا در حاشیه بوده است که بعد از انقراض دوران قاجاریه و آغاز حکومت رضا خانی به لحاظ موقعیت خاص منطقه ای (محل عبور کاروانهای تجارتی و زیارتی از استانهای همجوار مانند تهران گیلان و خراسان ) . حکومت آن زمان را بر آن داشت که در شهر واحدهای صنعتی کوچک و بزرگ از قبیل کارخانجات نساجی و گونی بافی و چوب بری و شالیکوبی دایر نماید این مسائل باعث شد که مردم از اطراف و اکناف و سایر ولایات کشور به این سامان مهاجرت نمایند و نهایتا در سال 1313 علی آباد تبدیل به شهرستان شاهی شد و در این مقطع از زمان با احداث راه آهن سراسری و توسعه صنایع نساجی در این شهرستان کمکم به جمعیت و توسعه عمرانی و ساخت و ساز شهر افزوده شد. پس از انقلاب نام این شهرستان به قائم شهر تغییر یافت و امروز به عنوان یک شهرستان استراتژیک جغرافیایی که ارتباط تهران بزرگ را با شمال و شمال شرقی از دو مسیر متفاوت جاده فیروزکوه و جاده هراز مرتبط می سازد دارای اهمیت ویژه می باشد</span></div><div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-size: large;" class="mycode_size">منابع طبیعی و جنگل ها</span></div><div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-size: large;" class="mycode_size">با توجه به اوضاع طبيعی شهرستان قائم شهر ، بارش و رطوبت جهت ايجاد پوشش گياهی فراهم می باشد. البته پوشش گياهی در تمام نقاط آن يکسان نمی باشد زيرا تا ارتفاع 2000 متری که نفوذ رطوبت دريآی خزر از بين رفته و يآ به کمترين مقدار می رسد ، از تراکم جنگل بسيار کم می شود و بمرور بجای جنگل مراتع جايگزين می شود. در شهرستان قائم شهر فصل خشک به طور کامل وجود ندارد جنگل : شروع جنگل قائم شهر از کوه پايه های البرز شمالی ميباشد که دارای حداکثر بارندگی می باشد و ميزان گسترش جنگل در گذشته به طرف دشت بيشتر بوده است که به مرور به منظور تهيه اراضی مزروعی ، درختان جنگل کاملا بريده شده اندو يا به صورت بقايای جنگل مخروبه با درختان پهن برگ ديده می شوند. به طور کلی جنگل ها در حاشيه جنوبی قائم شهر دارای تراکم بيشتری است و انواع درختان مانند : راش ، ممرز ، توسکا و کلهر ملج انجيلی و ... می توان ديد پارک جنگلی تالار : پارک تالار يکی از پارکهای جنگلی معروف شهرستان قائم شهر می باشد که اين پارک در سال 1371 تاسيس شده و مساحت آن بالغ بر 160 هکتار می باشد. فرآورده های جنگلی عبارت است از : ذغال ، چوب ، هيزم ، چوب آلات تبديلی این جنگل در 10 کیلومتری قائم شهر قراردارد. و پوشیده از درختان آزاد ، ممرز ، توسکا ، بلوط ، اوجا ، ملچ ، عرعر ، انجیر ، ولیک ، شمشاد ، انار ، بوته تمشک و.. با چشم اندازهایی بسیار زیبا و بدیع دارای امکانات بهداشتی و تفریحی مثل زمین فوتبال میبباشد</span></div>]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[تاریخچه شیراز]]></title>
			<link>https://forum.banianbehboodi.ir/showthread.php?tid=6081</link>
			<pubDate>Fri, 22 Aug 2014 07:40:12 +0000</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://forum.banianbehboodi.ir/member.php?action=profile&uid=495">MOZHGAN</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://forum.banianbehboodi.ir/showthread.php?tid=6081</guid>
			<description><![CDATA[<span style="font-size: large;" class="mycode_size"> [img]images/smilies/heart.gif[/img]<br />
<br />
 </span> <span style="font-size: large;" class="mycode_size"><a href="http://aanoosh.persianblog.ir/post/17/" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">تاریخچه شیراز شهر راز</a></span><span style="font-size: large;" class="mycode_size"><span style="font-family: 'times new roman';" class="mycode_font"><span style="color: #000066;" class="mycode_color"><span style="font-family: tahoma;" class="mycode_font"><span style="color: #0000ff;" class="mycode_color"> نامی خیال انگیز</span></span><br />
<span style="font-family: tahoma;" class="mycode_font">در افسانه ها آمده است که شیراز فرزند تهمورس (از پادشاهان سلسله پیشدادیان) شهر شیراز را تأسیس کرد و نام خود را بدان بخشید. به روایتی دیگر، نام این دیار، "شهرراز" بوده که به اختصار شهر از و شیراز خوانده شده است.</span><br />
<span style="font-family: tahoma;" class="mycode_font">در حالی که بر اساس تحقیقات "تدسکو" شیراز به معنای مرکز انگور خوب است، "ابن حوقل"، جغرافی دان مسلمان قرن چهارم هجری، علت نامگذاری شیراز شباهت این سرزمین به اندرون شیر می داند، چرا که به قول او عموما" خواربار نواحی دیگر بدانجا حمل می شد و از آنجا چیزی به جایی نمی بردند. و بالاخره بنا به نوشته کتاب "صورالاقالیم"، از جهت وجود دام های بسیار در دشت شیراز، آنجا را "شیرساز" نامیده اند</span></span></span></span><span style="font-size: large;" class="mycode_size"><span style="font-family: 'times new roman';" class="mycode_font"><span style="color: #000066;" class="mycode_color"><span style="font-family: tahoma;" class="mycode_font">باری، بیش از هر چیز نام زیبا و سحرانگیز شیراز که واژه ای فارسی است، بهترین گواه بر این باور است که برخلاف پندار پاره ای از جغرافی دانان مسلمان، تأسیس این شهر به قرن ها قبل از ورود اسلام به ایران باز می گردد، شیراز، هم اکنون نیز در محل تقاطع مهمترین راه های ارتباطی شمال به جنوب و شرق به غرب کشور است و این موقعیت در ادوار قبل از اسلام شاخص تر بوده، چرا که در عهد هخامنشیان، شیراز بر سر راه شوش (پایتخت هخامنشی) به تخت جمشید و پاسارگاد بوده و در عهد ساسانیان راه ارتباطی شهرهای بسیار مهمی چون بیشابور و گور با استخر، از جلگه شیراز می گذشت. در نتیجه مسلم است که چنین محل حاصلخیز و خوش آب و هوایی که در تقاطع مسیرهای مهمی که برشمرده شد، قرار داشته، هرگز خالی از آبادی و سکنه نبوده است. وجود آثار قدیمی مانند قصر ابونصر در حوالی شیراز که قدمت آن به دوره اشکانیان می رسد و نقوش برجسته برم دلک، (در چندکیلومتری شرق قصر ابونصر) که از آثار دوره ساسانی است و قلعه بزرگ بندر (فهندر، پهندر، قهندز، کهندژ) در سمت شرق تنگ سعدی و چند نقش برجسته در دهکده گویم در چهار فرسنگی شمال غرب شیراز و همچنین پیدا شدن سکه هایی در ضمن حفاری های قصر ابونصر، که بر آنها با خط پهلوی نام شیراز نقش بسته است، جملگی بر وجود شهر یا بلوکی به نام شیراز، در همین محل در دوران قبل از اسلام دلالت دارد.</span><br />
<span style="font-family: tahoma;" class="mycode_font">علاوه بر آنچه گفته شد، کاوش های باستان شناسی در تخت جمشید، به سرپرستی کامرون در سال 1314 ه.ش، به پیدایش خشت نبشته هایی انجامید که بر روی چند فقره از آنها نام شیراز مشخص بود. بدین ترتیب می توان احتمال داد، این وادی که در عهد رونق تخت جمشید، آبادی کوچکی بیش نبوده است، بعد از انهدام پایتخت هخامنشیان، سمندروار از دل خاکستر آن دیار برپا خاسته است.</span><br />
<span style="font-family: tahoma;" class="mycode_font">آخرین کلام این که در اشعاری از شاهنامه فردوسی، استاد حماسه سرای طوسی، به مناسبت هایی از شیراز یاد شده، مثلاً راجع به شیراز  در عهد کیانیان آمده است</span></span></span></span><span style="font-size: large;" class="mycode_size"><span style="font-family: 'times new roman';" class="mycode_font"><span style="color: #000066;" class="mycode_color"><span style="font-family: tahoma;" class="mycode_font">دوهفته در این نیز بخشید مرد</span><br />
<br />
<span style="font-family: tahoma;" class="mycode_font">سوم هفته آهنگ شیراز کرد</span><br />
<br />
<span style="font-family: tahoma;" class="mycode_font">هیونان فرستاد چندی ز ری</span><br />
<br />
<span style="font-family: tahoma;" class="mycode_font">سوی پارس، نزدیک کاوس کی</span></span></span></span> <span style="font-size: large;" class="mycode_size"><span style="font-family: tahoma;" class="mycode_font">استخری در کتاب مسالک و ممالک که در نیمه اول قرن چهارم هجری تألیف شده است، راجع به آثار و بقایای فرهنگی قبل از اسلام، در شیراز می گوید:</span><br />
<span style="font-family: tahoma;" class="mycode_font">شیراز قلعه ای به نام شاه موبد دارد. وی همچنین از دو آتشکده به نام های کارستان و هرمز در آن سرزمین یاد می کند.</span><br />
<span style="font-family: tahoma;" class="mycode_font">باری در مجموع گفتار استخری که شیراز سیزده ناحیه (طسوج) دارد که در هر کدام از آنها قراء و کشتزارهایی موجود است که متصل به هم قرار گرفته اند. و نیز نظر ابن بلخی که در روزگار ملوک فرس، شیراز ناحیتی بود و حصاری چند بر زمین، می تواند روشنگر قدمت شیراز، به عنوان یک سرزمین مسکون آباد (و نه یک شهر بزرگ) باشد... .</span></span><span style="font-size: large;" class="mycode_size">خواجه شمس الدین محمد شیرزای که از نام آورترین شعرا و عرفای ایران زمین می‏باشد به سال 726 هجری قمری در شیراز متولد شد و در سال 791 هجری قمری در گذشت.<img src="http://www.sirs.ir/cms5/upload/ax/shiraz.jpg" loading="lazy"  alt="[تصویر:  shiraz.jpg]" class="mycode_img" /><br />
حافظ از همان ابتدا مورد احترام و تقدیس مسلمانان قرار گرفت و با وجود این که  قبر او در ابتدا ساده و بی‏تکلف بود مورد زیارت مشتاقان قرار گرفت. تاورنیه که در دوره صفوی از این مکان دیدن کرده است، می‏نویسد:<br />
"یک قبرستان دیده می‏شود که اطرافش محصور است و در وسط آن، رو به قبله،  یک مقبره واقع شده که زیارتگاه دراویش و مردمان مقدس است که به آنجا می‏آیند و نماز می‏خوانند و آن مدفن حافظ است که ایرانی‏ها او را بسیار احترام می‏گذارند."<br />
آرامگاه حافظ در ابتدای خیابان خرابات، پایین‏تر از دروازه قرآن قرار دارد. بنای اصلی آرامگاه حافظ، از آثار کریم خان زند و مربوط به سال 1187 هجری قمری بوده که در وسط ایوانی با چهار ستون قرار داشته که از دو جانب شمال و جنوب گشاد بوده است و در دو سمت آن، دو اتاق بنا کرده بوده‏اند.<br />
قبر حافظ، خارج از این بنا در وسط قبرستان و در پشت آن قرار داشته و در ادوار بعدی ، نرده ‏های آهنی در اطراف قبر گذاشته بوده‏اند که صورت مناسبی نداشته است. <br />
از سال 1314تا 1317هجری شمسی بارگاه حافظ، از طرف وزرات فرهنگ به صورتی که اکنون موجود است، در آمد.<br />
سنگ حوضهای آبینه کریم خانی که ضمن امتداد خیابان زند شیراز خراب گردید، به محوطه آرامگاه منتقل گردید و در حوضهای آنجا کار گذاشته شد و با حفظ چهار ستون اصلی بنای قدیمی، 16 ستون یکپارچه سنگی نظیر آنها تهیه کردند<br />
و ایوان بزرگ بیست ستونی کنونی را به طول 56 متر با تزیینات نقاشی،  گچبری و کاشیکاری تماماً به سبک قدیم و اصیل شیراز ایجاد کردند. <br />
بنای اصلی آرامگاه نیز به صورت سکویی با هشت ستون سنگی یکپارچه و سقف مسین و تزئینات کاشیکاری و  اشعار در محل قبر و محاذی وسط ایوان بزرگ در باغ دوم ایجاد گردید و سنگ قبر قدیم در محل خود باقی ماند. قسمت جلوی آرامگاه حافظ دارای درختهای نارنج و دو حوض مربع مستطیل است. قبر خواجه در وسط این قسمت قرار دارد. <br />
که قریب یک متر از زمین بلندتر است و گنبد آن از داخل دارای کاشیکاری معرق بسیار زیبایی است. <br />
در زیر گنبد این غزل حافظ را روی کاشی نوشته‏اند:<br />
حجاب چهره جان می‏شود غبار تنم <br />
خوشا دمی که از این چهره پرده بر فکنم <br />
قسمت جنوبی آرامگاه دارای دو باغچه زیباست <br />
که دور آنها گل کاری و چمن کاری است و وسط آنها، دو حوض مربع مستطیل بزرگ است و طرفین حیاط، دو نارنجستان خرم و مفصل قرار دارد.<br />
در جوار مزار حافظ، عده زیادی از دانشمندان، علما و شاعران مدفونند؛ از جمله: شیخ محمد اهلی (متوفا به سال 942 هـ.ق) <br />
میرزا نصیر، ملقب به فرصت الدوله (1271 ـ 1339هـ.ق) قاسم خان والی (متوفا به سال 1289 هـ.ق) حجت الاسلام آقا سید مجتهد کازرونی (متوفا به سال 1342 هـ.ق) آقا محمد هاشم ذهبی، از بزرگان عرفانی سلسله ذهبیه؛ سالار جنگ، شاعر معاصر (متوفا به سال 1325 هـ.ش)<br />
حجت الاسلام مرحوم حاج شیخ مهدی کجوری، (متوفا به سال 1293 هـ.ق) میرزا نظام الدین دستغیب (متوفا به سال 1030 هـ.ق) حجت الاسلام سید جامع محمد علی مجتهد کازرونی (متوفا به سال 1333 هـ.ش).<br />
زمین پشت دیوار غربی حیاط شمالی حافظیه به مقبره دانشمندان اختصاص یافته است.</span> <span style="font-size: large;" class="mycode_size">مشاهیر شیراز</span><span style="font-size: large;" class="mycode_size">حافظ شیرازی  سعدی شیرازی ملاصدرای شیرازی  وصال شیرازی  فرصت الدوله شیرازی</span><span style="font-size: large;" class="mycode_size">کریم خان زند  بابا کوهی  اهلی شیرازی  قاآنی شیرازی عرفی شیرازی و بیدل شیرازی</span>  <span style="font-size: large;" class="mycode_size"> </span><br />
<br />
 <br />
<br />
 ]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<span style="font-size: large;" class="mycode_size"> [img]images/smilies/heart.gif[/img]<br />
<br />
 </span> <span style="font-size: large;" class="mycode_size"><a href="http://aanoosh.persianblog.ir/post/17/" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">تاریخچه شیراز شهر راز</a></span><span style="font-size: large;" class="mycode_size"><span style="font-family: 'times new roman';" class="mycode_font"><span style="color: #000066;" class="mycode_color"><span style="font-family: tahoma;" class="mycode_font"><span style="color: #0000ff;" class="mycode_color"> نامی خیال انگیز</span></span><br />
<span style="font-family: tahoma;" class="mycode_font">در افسانه ها آمده است که شیراز فرزند تهمورس (از پادشاهان سلسله پیشدادیان) شهر شیراز را تأسیس کرد و نام خود را بدان بخشید. به روایتی دیگر، نام این دیار، "شهرراز" بوده که به اختصار شهر از و شیراز خوانده شده است.</span><br />
<span style="font-family: tahoma;" class="mycode_font">در حالی که بر اساس تحقیقات "تدسکو" شیراز به معنای مرکز انگور خوب است، "ابن حوقل"، جغرافی دان مسلمان قرن چهارم هجری، علت نامگذاری شیراز شباهت این سرزمین به اندرون شیر می داند، چرا که به قول او عموما" خواربار نواحی دیگر بدانجا حمل می شد و از آنجا چیزی به جایی نمی بردند. و بالاخره بنا به نوشته کتاب "صورالاقالیم"، از جهت وجود دام های بسیار در دشت شیراز، آنجا را "شیرساز" نامیده اند</span></span></span></span><span style="font-size: large;" class="mycode_size"><span style="font-family: 'times new roman';" class="mycode_font"><span style="color: #000066;" class="mycode_color"><span style="font-family: tahoma;" class="mycode_font">باری، بیش از هر چیز نام زیبا و سحرانگیز شیراز که واژه ای فارسی است، بهترین گواه بر این باور است که برخلاف پندار پاره ای از جغرافی دانان مسلمان، تأسیس این شهر به قرن ها قبل از ورود اسلام به ایران باز می گردد، شیراز، هم اکنون نیز در محل تقاطع مهمترین راه های ارتباطی شمال به جنوب و شرق به غرب کشور است و این موقعیت در ادوار قبل از اسلام شاخص تر بوده، چرا که در عهد هخامنشیان، شیراز بر سر راه شوش (پایتخت هخامنشی) به تخت جمشید و پاسارگاد بوده و در عهد ساسانیان راه ارتباطی شهرهای بسیار مهمی چون بیشابور و گور با استخر، از جلگه شیراز می گذشت. در نتیجه مسلم است که چنین محل حاصلخیز و خوش آب و هوایی که در تقاطع مسیرهای مهمی که برشمرده شد، قرار داشته، هرگز خالی از آبادی و سکنه نبوده است. وجود آثار قدیمی مانند قصر ابونصر در حوالی شیراز که قدمت آن به دوره اشکانیان می رسد و نقوش برجسته برم دلک، (در چندکیلومتری شرق قصر ابونصر) که از آثار دوره ساسانی است و قلعه بزرگ بندر (فهندر، پهندر، قهندز، کهندژ) در سمت شرق تنگ سعدی و چند نقش برجسته در دهکده گویم در چهار فرسنگی شمال غرب شیراز و همچنین پیدا شدن سکه هایی در ضمن حفاری های قصر ابونصر، که بر آنها با خط پهلوی نام شیراز نقش بسته است، جملگی بر وجود شهر یا بلوکی به نام شیراز، در همین محل در دوران قبل از اسلام دلالت دارد.</span><br />
<span style="font-family: tahoma;" class="mycode_font">علاوه بر آنچه گفته شد، کاوش های باستان شناسی در تخت جمشید، به سرپرستی کامرون در سال 1314 ه.ش، به پیدایش خشت نبشته هایی انجامید که بر روی چند فقره از آنها نام شیراز مشخص بود. بدین ترتیب می توان احتمال داد، این وادی که در عهد رونق تخت جمشید، آبادی کوچکی بیش نبوده است، بعد از انهدام پایتخت هخامنشیان، سمندروار از دل خاکستر آن دیار برپا خاسته است.</span><br />
<span style="font-family: tahoma;" class="mycode_font">آخرین کلام این که در اشعاری از شاهنامه فردوسی، استاد حماسه سرای طوسی، به مناسبت هایی از شیراز یاد شده، مثلاً راجع به شیراز  در عهد کیانیان آمده است</span></span></span></span><span style="font-size: large;" class="mycode_size"><span style="font-family: 'times new roman';" class="mycode_font"><span style="color: #000066;" class="mycode_color"><span style="font-family: tahoma;" class="mycode_font">دوهفته در این نیز بخشید مرد</span><br />
<br />
<span style="font-family: tahoma;" class="mycode_font">سوم هفته آهنگ شیراز کرد</span><br />
<br />
<span style="font-family: tahoma;" class="mycode_font">هیونان فرستاد چندی ز ری</span><br />
<br />
<span style="font-family: tahoma;" class="mycode_font">سوی پارس، نزدیک کاوس کی</span></span></span></span> <span style="font-size: large;" class="mycode_size"><span style="font-family: tahoma;" class="mycode_font">استخری در کتاب مسالک و ممالک که در نیمه اول قرن چهارم هجری تألیف شده است، راجع به آثار و بقایای فرهنگی قبل از اسلام، در شیراز می گوید:</span><br />
<span style="font-family: tahoma;" class="mycode_font">شیراز قلعه ای به نام شاه موبد دارد. وی همچنین از دو آتشکده به نام های کارستان و هرمز در آن سرزمین یاد می کند.</span><br />
<span style="font-family: tahoma;" class="mycode_font">باری در مجموع گفتار استخری که شیراز سیزده ناحیه (طسوج) دارد که در هر کدام از آنها قراء و کشتزارهایی موجود است که متصل به هم قرار گرفته اند. و نیز نظر ابن بلخی که در روزگار ملوک فرس، شیراز ناحیتی بود و حصاری چند بر زمین، می تواند روشنگر قدمت شیراز، به عنوان یک سرزمین مسکون آباد (و نه یک شهر بزرگ) باشد... .</span></span><span style="font-size: large;" class="mycode_size">خواجه شمس الدین محمد شیرزای که از نام آورترین شعرا و عرفای ایران زمین می‏باشد به سال 726 هجری قمری در شیراز متولد شد و در سال 791 هجری قمری در گذشت.<img src="http://www.sirs.ir/cms5/upload/ax/shiraz.jpg" loading="lazy"  alt="[تصویر:  shiraz.jpg]" class="mycode_img" /><br />
حافظ از همان ابتدا مورد احترام و تقدیس مسلمانان قرار گرفت و با وجود این که  قبر او در ابتدا ساده و بی‏تکلف بود مورد زیارت مشتاقان قرار گرفت. تاورنیه که در دوره صفوی از این مکان دیدن کرده است، می‏نویسد:<br />
"یک قبرستان دیده می‏شود که اطرافش محصور است و در وسط آن، رو به قبله،  یک مقبره واقع شده که زیارتگاه دراویش و مردمان مقدس است که به آنجا می‏آیند و نماز می‏خوانند و آن مدفن حافظ است که ایرانی‏ها او را بسیار احترام می‏گذارند."<br />
آرامگاه حافظ در ابتدای خیابان خرابات، پایین‏تر از دروازه قرآن قرار دارد. بنای اصلی آرامگاه حافظ، از آثار کریم خان زند و مربوط به سال 1187 هجری قمری بوده که در وسط ایوانی با چهار ستون قرار داشته که از دو جانب شمال و جنوب گشاد بوده است و در دو سمت آن، دو اتاق بنا کرده بوده‏اند.<br />
قبر حافظ، خارج از این بنا در وسط قبرستان و در پشت آن قرار داشته و در ادوار بعدی ، نرده ‏های آهنی در اطراف قبر گذاشته بوده‏اند که صورت مناسبی نداشته است. <br />
از سال 1314تا 1317هجری شمسی بارگاه حافظ، از طرف وزرات فرهنگ به صورتی که اکنون موجود است، در آمد.<br />
سنگ حوضهای آبینه کریم خانی که ضمن امتداد خیابان زند شیراز خراب گردید، به محوطه آرامگاه منتقل گردید و در حوضهای آنجا کار گذاشته شد و با حفظ چهار ستون اصلی بنای قدیمی، 16 ستون یکپارچه سنگی نظیر آنها تهیه کردند<br />
و ایوان بزرگ بیست ستونی کنونی را به طول 56 متر با تزیینات نقاشی،  گچبری و کاشیکاری تماماً به سبک قدیم و اصیل شیراز ایجاد کردند. <br />
بنای اصلی آرامگاه نیز به صورت سکویی با هشت ستون سنگی یکپارچه و سقف مسین و تزئینات کاشیکاری و  اشعار در محل قبر و محاذی وسط ایوان بزرگ در باغ دوم ایجاد گردید و سنگ قبر قدیم در محل خود باقی ماند. قسمت جلوی آرامگاه حافظ دارای درختهای نارنج و دو حوض مربع مستطیل است. قبر خواجه در وسط این قسمت قرار دارد. <br />
که قریب یک متر از زمین بلندتر است و گنبد آن از داخل دارای کاشیکاری معرق بسیار زیبایی است. <br />
در زیر گنبد این غزل حافظ را روی کاشی نوشته‏اند:<br />
حجاب چهره جان می‏شود غبار تنم <br />
خوشا دمی که از این چهره پرده بر فکنم <br />
قسمت جنوبی آرامگاه دارای دو باغچه زیباست <br />
که دور آنها گل کاری و چمن کاری است و وسط آنها، دو حوض مربع مستطیل بزرگ است و طرفین حیاط، دو نارنجستان خرم و مفصل قرار دارد.<br />
در جوار مزار حافظ، عده زیادی از دانشمندان، علما و شاعران مدفونند؛ از جمله: شیخ محمد اهلی (متوفا به سال 942 هـ.ق) <br />
میرزا نصیر، ملقب به فرصت الدوله (1271 ـ 1339هـ.ق) قاسم خان والی (متوفا به سال 1289 هـ.ق) حجت الاسلام آقا سید مجتهد کازرونی (متوفا به سال 1342 هـ.ق) آقا محمد هاشم ذهبی، از بزرگان عرفانی سلسله ذهبیه؛ سالار جنگ، شاعر معاصر (متوفا به سال 1325 هـ.ش)<br />
حجت الاسلام مرحوم حاج شیخ مهدی کجوری، (متوفا به سال 1293 هـ.ق) میرزا نظام الدین دستغیب (متوفا به سال 1030 هـ.ق) حجت الاسلام سید جامع محمد علی مجتهد کازرونی (متوفا به سال 1333 هـ.ش).<br />
زمین پشت دیوار غربی حیاط شمالی حافظیه به مقبره دانشمندان اختصاص یافته است.</span> <span style="font-size: large;" class="mycode_size">مشاهیر شیراز</span><span style="font-size: large;" class="mycode_size">حافظ شیرازی  سعدی شیرازی ملاصدرای شیرازی  وصال شیرازی  فرصت الدوله شیرازی</span><span style="font-size: large;" class="mycode_size">کریم خان زند  بابا کوهی  اهلی شیرازی  قاآنی شیرازی عرفی شیرازی و بیدل شیرازی</span>  <span style="font-size: large;" class="mycode_size"> </span><br />
<br />
 <br />
<br />
 ]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[تاریخچه شهرستان گرگان]]></title>
			<link>https://forum.banianbehboodi.ir/showthread.php?tid=6075</link>
			<pubDate>Mon, 18 Aug 2014 12:10:14 +0000</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://forum.banianbehboodi.ir/member.php?action=profile&uid=495">MOZHGAN</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://forum.banianbehboodi.ir/showthread.php?tid=6075</guid>
			<description><![CDATA[ <br />
<br />
 ]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[ <br />
<br />
 ]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[شهرستان ماکو]]></title>
			<link>https://forum.banianbehboodi.ir/showthread.php?tid=6074</link>
			<pubDate>Mon, 18 Aug 2014 07:14:40 +0000</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://forum.banianbehboodi.ir/member.php?action=profile&uid=495">MOZHGAN</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://forum.banianbehboodi.ir/showthread.php?tid=6074</guid>
			<description><![CDATA[ <br />
<br />
 ]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[ <br />
<br />
 ]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[شهرستان اهواز]]></title>
			<link>https://forum.banianbehboodi.ir/showthread.php?tid=6073</link>
			<pubDate>Sun, 17 Aug 2014 20:29:11 +0000</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://forum.banianbehboodi.ir/member.php?action=profile&uid=29">sadaf</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://forum.banianbehboodi.ir/showthread.php?tid=6073</guid>
			<description><![CDATA[.<br />
 ]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[.<br />
 ]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[اشتباه]]></title>
			<link>https://forum.banianbehboodi.ir/showthread.php?tid=5211</link>
			<pubDate>Tue, 11 Feb 2014 17:52:05 +0000</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://forum.banianbehboodi.ir/member.php?action=profile&uid=7">meshki</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://forum.banianbehboodi.ir/showthread.php?tid=5211</guid>
			<description><![CDATA[<span style="color: #000000;" class="mycode_color"><span style="font-size: large;" class="mycode_size"><span style="font-family: Courier;" class="mycode_font"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="font-style: italic;" class="mycode_i"><br />
اشتباه  ما هيچ وقت ما نمي تونيم قدر خاک را بدانيم </span></span></span></span></span>]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<span style="color: #000000;" class="mycode_color"><span style="font-size: large;" class="mycode_size"><span style="font-family: Courier;" class="mycode_font"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="font-style: italic;" class="mycode_i"><br />
اشتباه  ما هيچ وقت ما نمي تونيم قدر خاک را بدانيم </span></span></span></span></span>]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[روستای فیروزآباد سفلی از توابع شهرستان شاهرود(سمنان)]]></title>
			<link>https://forum.banianbehboodi.ir/showthread.php?tid=3524</link>
			<pubDate>Tue, 07 Jan 2014 20:52:25 +0000</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://forum.banianbehboodi.ir/member.php?action=profile&uid=1">GOMNAM</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://forum.banianbehboodi.ir/showthread.php?tid=3524</guid>
			<description><![CDATA[<img src="http://up.banianbehboodi.ir/uploads/1389127719721.jpg" loading="lazy"  alt="[تصویر:  1389127719721.jpg]" class="mycode_img" /><span style="color: #000000;" class="mycode_color"><span style="font-size: medium;" class="mycode_size"><span style="font-family: Courier;" class="mycode_font"><div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #000000;" class="mycode_color"><span style="font-size: medium;" class="mycode_size"><span style="font-family: Courier;" class="mycode_font"><div style="text-align: justify;" class="mycode_align">فيروزآباد » در سمتِ غربِ « فرومد » قرار دارد ، قديمي ­ترين نسخه ­اي كه در دست است و از مجاورتِ « فريومد » و « فيروزآباد » سخن مي­ گويد « تاريخ بيهق » است . آنجا كه نوشته است :<br />
<br />
« اين ناحيت را دوازده قسمت نهاده‏ اند [ و ] هر قسمتى را ربعى نام كرده ... ( يازدهم ربع فريومد ) و اين فريومد ، و اسحاق ‏آباد ، و فيروزآباد ، و نهاردان ، و غير آن بود . » [ تاريخ بيهق ، ص34 و 39 ]<br />
<br />
و در همان « تاريخ بيهق » نوشته شده است : « سيّد اجلّ ابويعلى زيد در فريومد متوطّن شد ، و آن ربع به مكانِ او مزيّن گشت ، توفّى فى اصفهان سنة سبع و اربعين و اربعمائة ، و او به اختيارى نجومى از ديه فريومد برفته بود ، چون به ديه فيروزآباد رسيد بشارتِ ولادتِ فرزندِ خويش « سيّد اجلّ زاهد فخرالدّين ابوالقاسم » شنيد ، برفت و او را نديد . و « سيّد اجلّ ابوالقاسم » فرزندِ او در زُهدِ و بزرگوارى يگانه عصر بود . » [ تاريخ بيهق ، ص59 ـ 58 ]<br />
<br />
اين گزارش مربوط به قرنِ پنجم هجري است چون همانطور كه در گزارش آمده « ابويعلي زيد » در سال 447 در اصفهان بدرود حيات گفته است .<br />
<br />
يعني حدّاقل حدودِ ده قرن است كه « فريومد » و « فيروزآباد » مجاورِ هم هستند .</div></span></span></span><br />
<br />
<br />
<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><img src="http://up.banianbehboodi.ir/uploads/1389127804161.jpg" loading="lazy"  alt="[تصویر:  1389127804161.jpg]" class="mycode_img" /><span style="color: #000000;" class="mycode_color"><span style="font-size: medium;" class="mycode_size"><span style="font-family: Courier;" class="mycode_font"></div><div style="text-align: justify;" class="mycode_align">[b]</span></div></span></span></span><br />
<br />
<br />
« ناصرالدّین شاه » در برگشت از مشهد به « صدرآباد » که رسیده چُنین نوشته است : « طرفِ دستِ راست نیز جُلگه است و به مسافتِ نیم فرسنگ منتهی به کوههای سیاه کوتاه می­ شود که پشتِ این کوهها محال فُرومد و فیروزآباد و استربد است که محالِ مزبور هم از مضافاتِ شاهرود و بسطام است.»<br />
<br />
<br />
<br />
آن گونه كه « ابن ­يمين فريومدي » در مقدّمه ديوانش گزارش داده در سيزدهم صفر 743 هجري قمري در جنگِ خواف در مصافِ وجيه­ الدّين مسعود ( دومين حاكم سربداران ) با لشكرِ هَرات (حسين كرت) ابن ­يمين « اسير » شده ، ديوانِ شعرش گُم شده ، و « شيخ حسن جوري » كُشته شده است . آرامگاهِ ابن ­يمين اكنون در « فرومد » و آرامگاهِ شيخ حسن جوري بر روي تپّه اي ، كنار تپّه جور و در مجاورتِ قناتِ جور مُشرف بر « فيروزآباد » مي­ باشد .<br />
<br />
در « کتابچه شاهرود و بسطام » که به سال 1296 به سفارش اعتماد السّلطنه نگاشته شده ؛ کربلایی حسین دِه­ ملّایی در موردِ « فيروزآباد » نوشته است : « بُعد مسافت از اینجا تا قریة فُرومد دو فرسخ می ­شود و تا عبّاس­ آباد چهار فرسخ و تا مزینان پنج فرسخ و تا قریه شفیع ­آباد که اوّل خاک جُوِین است چهار فرسخ است .<br />
<br />
سه قلعه است متّصل به یکدیگر ، چندان فاصله ­ای ندارند . قلعه اوّلی که قریه فیروزآباد بوده باشد و از  قدیم الایّام همین قلعه بوده که از اینجا به جهت زرع و مهمّات دیگر خود به آنجا رفته ، از اهالی و سکنه اینجا ، آن دو قلعه را ساخته ­اند و نشیمن دارند وقوعیّت قلعه در گودی اتّفاق افتاده . » <br />
<br />
مرحوم دكتر ايرج افشار نوشته است : « بامداد ، آفتاب سرنزده ، عازم دیدار قبر شیخ حسن جوری شدیم . مردم محلّ او را شیخ ابوالحسن هم نام می ­برند . مزار او بر کنار کِشت ­ها و باغ­هایی است که آن سوی « کال » فیروزآباد قرار دارد . اراضی آن سوی « کال » به نام همین شیخ حسن شُهرت یافته و از آب کاریز « جور » آبیاری می ­شود .<br />
<br />
به قولِ احمد اقتداری از تصادفات است یا عجائبات که در فارس شهری به نام فیروزآباد هست و کنارش ویرانه های شهر جور ، در قومس هم آبادی­ای به نام فیروزآباد هست که قسمتی از اراضی آن جور نام داشته است . شاید نام نخستین آبادی « جور » بوده است ، به دلیل آنکه شیخ حسن سربداری به « جور » منسوب و مشهور بوده است نه به فیروزآباد .<br />
<br />
قبر شیخ حسن گُنبدکی دارد رو به ویرانگی . بر سر پُشته ­ای است که مزار عمومی آبادی بوده است . قناتِ جور از کنار آن می­گذرد . »[/b]</div></span></span></span><img src="http://up.banianbehboodi.ir/uploads/1389128240891.jpg" loading="lazy"  alt="[تصویر:  1389128240891.jpg]" class="mycode_img" />]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<img src="http://up.banianbehboodi.ir/uploads/1389127719721.jpg" loading="lazy"  alt="[تصویر:  1389127719721.jpg]" class="mycode_img" /><span style="color: #000000;" class="mycode_color"><span style="font-size: medium;" class="mycode_size"><span style="font-family: Courier;" class="mycode_font"><div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #000000;" class="mycode_color"><span style="font-size: medium;" class="mycode_size"><span style="font-family: Courier;" class="mycode_font"><div style="text-align: justify;" class="mycode_align">فيروزآباد » در سمتِ غربِ « فرومد » قرار دارد ، قديمي ­ترين نسخه ­اي كه در دست است و از مجاورتِ « فريومد » و « فيروزآباد » سخن مي­ گويد « تاريخ بيهق » است . آنجا كه نوشته است :<br />
<br />
« اين ناحيت را دوازده قسمت نهاده‏ اند [ و ] هر قسمتى را ربعى نام كرده ... ( يازدهم ربع فريومد ) و اين فريومد ، و اسحاق ‏آباد ، و فيروزآباد ، و نهاردان ، و غير آن بود . » [ تاريخ بيهق ، ص34 و 39 ]<br />
<br />
و در همان « تاريخ بيهق » نوشته شده است : « سيّد اجلّ ابويعلى زيد در فريومد متوطّن شد ، و آن ربع به مكانِ او مزيّن گشت ، توفّى فى اصفهان سنة سبع و اربعين و اربعمائة ، و او به اختيارى نجومى از ديه فريومد برفته بود ، چون به ديه فيروزآباد رسيد بشارتِ ولادتِ فرزندِ خويش « سيّد اجلّ زاهد فخرالدّين ابوالقاسم » شنيد ، برفت و او را نديد . و « سيّد اجلّ ابوالقاسم » فرزندِ او در زُهدِ و بزرگوارى يگانه عصر بود . » [ تاريخ بيهق ، ص59 ـ 58 ]<br />
<br />
اين گزارش مربوط به قرنِ پنجم هجري است چون همانطور كه در گزارش آمده « ابويعلي زيد » در سال 447 در اصفهان بدرود حيات گفته است .<br />
<br />
يعني حدّاقل حدودِ ده قرن است كه « فريومد » و « فيروزآباد » مجاورِ هم هستند .</div></span></span></span><br />
<br />
<br />
<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><img src="http://up.banianbehboodi.ir/uploads/1389127804161.jpg" loading="lazy"  alt="[تصویر:  1389127804161.jpg]" class="mycode_img" /><span style="color: #000000;" class="mycode_color"><span style="font-size: medium;" class="mycode_size"><span style="font-family: Courier;" class="mycode_font"></div><div style="text-align: justify;" class="mycode_align">[b]</span></div></span></span></span><br />
<br />
<br />
« ناصرالدّین شاه » در برگشت از مشهد به « صدرآباد » که رسیده چُنین نوشته است : « طرفِ دستِ راست نیز جُلگه است و به مسافتِ نیم فرسنگ منتهی به کوههای سیاه کوتاه می­ شود که پشتِ این کوهها محال فُرومد و فیروزآباد و استربد است که محالِ مزبور هم از مضافاتِ شاهرود و بسطام است.»<br />
<br />
<br />
<br />
آن گونه كه « ابن ­يمين فريومدي » در مقدّمه ديوانش گزارش داده در سيزدهم صفر 743 هجري قمري در جنگِ خواف در مصافِ وجيه­ الدّين مسعود ( دومين حاكم سربداران ) با لشكرِ هَرات (حسين كرت) ابن ­يمين « اسير » شده ، ديوانِ شعرش گُم شده ، و « شيخ حسن جوري » كُشته شده است . آرامگاهِ ابن ­يمين اكنون در « فرومد » و آرامگاهِ شيخ حسن جوري بر روي تپّه اي ، كنار تپّه جور و در مجاورتِ قناتِ جور مُشرف بر « فيروزآباد » مي­ باشد .<br />
<br />
در « کتابچه شاهرود و بسطام » که به سال 1296 به سفارش اعتماد السّلطنه نگاشته شده ؛ کربلایی حسین دِه­ ملّایی در موردِ « فيروزآباد » نوشته است : « بُعد مسافت از اینجا تا قریة فُرومد دو فرسخ می ­شود و تا عبّاس­ آباد چهار فرسخ و تا مزینان پنج فرسخ و تا قریه شفیع ­آباد که اوّل خاک جُوِین است چهار فرسخ است .<br />
<br />
سه قلعه است متّصل به یکدیگر ، چندان فاصله ­ای ندارند . قلعه اوّلی که قریه فیروزآباد بوده باشد و از  قدیم الایّام همین قلعه بوده که از اینجا به جهت زرع و مهمّات دیگر خود به آنجا رفته ، از اهالی و سکنه اینجا ، آن دو قلعه را ساخته ­اند و نشیمن دارند وقوعیّت قلعه در گودی اتّفاق افتاده . » <br />
<br />
مرحوم دكتر ايرج افشار نوشته است : « بامداد ، آفتاب سرنزده ، عازم دیدار قبر شیخ حسن جوری شدیم . مردم محلّ او را شیخ ابوالحسن هم نام می ­برند . مزار او بر کنار کِشت ­ها و باغ­هایی است که آن سوی « کال » فیروزآباد قرار دارد . اراضی آن سوی « کال » به نام همین شیخ حسن شُهرت یافته و از آب کاریز « جور » آبیاری می ­شود .<br />
<br />
به قولِ احمد اقتداری از تصادفات است یا عجائبات که در فارس شهری به نام فیروزآباد هست و کنارش ویرانه های شهر جور ، در قومس هم آبادی­ای به نام فیروزآباد هست که قسمتی از اراضی آن جور نام داشته است . شاید نام نخستین آبادی « جور » بوده است ، به دلیل آنکه شیخ حسن سربداری به « جور » منسوب و مشهور بوده است نه به فیروزآباد .<br />
<br />
قبر شیخ حسن گُنبدکی دارد رو به ویرانگی . بر سر پُشته ­ای است که مزار عمومی آبادی بوده است . قناتِ جور از کنار آن می­گذرد . »[/b]</div></span></span></span><img src="http://up.banianbehboodi.ir/uploads/1389128240891.jpg" loading="lazy"  alt="[تصویر:  1389128240891.jpg]" class="mycode_img" />]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[شهرستان شاهرود]]></title>
			<link>https://forum.banianbehboodi.ir/showthread.php?tid=3517</link>
			<pubDate>Mon, 06 Jan 2014 21:35:34 +0000</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://forum.banianbehboodi.ir/member.php?action=profile&uid=1">GOMNAM</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://forum.banianbehboodi.ir/showthread.php?tid=3517</guid>
			<description><![CDATA[<div style="text-align: center;" class="mycode_align"></div><img src="http://up.banianbehboodi.ir/uploads/1389044290831.jpg" loading="lazy"  alt="[تصویر:  1389044290831.jpg]" class="mycode_img" /><br />
<br />
<span style="color: #000000;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Courier;" class="mycode_font"><div style="text-align: justify;" class="mycode_align"></div><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">شهرستان شاهرود مهمترین و بزرگترین شهر و بزرگترین شهرستان استان سمنان است. همچنین این شهرستان از نظر وسعت ششمین شهرستان بزرگ کشور ایران می‌باشد، مرکز این شهرستان شهر شاهرود است و در شمال شرقی کشور ایران قرار دارد. جمعیت این شهرستان بر طبق سرشماری سال ۱۳۸۵، برابر با ۲۳۴٫۸۲۵ نفر بوده‌است [۱]. و در سال 1390 به نقل از مرکز آمار ایران، جمعیت برابر 238830 نفر می‌باشد که این جمعیت در مقابل جمعیت 182260 نفری مرکز استان قابل توجه است.<br />
<br />
شهرستان شاهرود در فاصله 390 كيلومتري تهران،در حاشيه كوير ودر دامنه‌هاي جنوبي سلسله جبال البرز واقع شده است . مساحت شاهرود 51419 كيلومترمربع است.<br />
<br />
به طور كلي ترقي و توسعه چشمگير شاهرود كه بعد از فتحعلي‌شاه قاجار شتاب بيشتري نيز گرفت مربوط به عواملي نظير؛وجود منابع آبي قابل دسترسي،چمنزارهاي سبز و خرم،اراضي قابل كشت و باغات ميوه فراوان،آب وهواي مناسب،مزاياي دفاعي شهر همچون وجود كوهها و مرتفعات ناحيه و همچنين زمينه‌هاي مساعد ارتباطي و سوق‌الجيشي مناسب(واقع شدن شاهرود در مسير جاده تهران-مشهد و همچنين در مسير جاده مهم وتاريخي ابريشم) بوده است.<br />
<br />
يكي از امتيازات مهم اين شهرستان تنوع آب وهوا مي‌باشد : قسمت جنوبي كه در مجاورت كوير واقع شده آب و هواي نسبتاً گرم وخشك دارد،قسمت مركزي و نواحي شرقي شاهرود داراي آب و هواي معتدل و نواحي شمالي آن كوهستاني با آب و هوايي نسبتاً سرد و خشك است.به همين خاطر است كه تنوع توليد ميوه بسيار زياد است به طوري كه امكان توليد و پرورش سيب،انگور،خرما وپسته در مناطق مختلف اين شهرستان فراهم ومهيا مي‌باشد.<br />
<br />
از لحاظ توليدات كشاورزي شاهرود در سطح استان مقام اول ودر كشور جزء 19 قطب كشاورزي است.مهمترين محصولات باغي شاهرود كه در ايران نيز زبانزد مي‌باشند عبارتند از:انگور و زردآلو.ميزان توليد زردآلو شاهرود 10% توليد زردآلو ايران و بيش از 1% توليد زردآلو دنيا مي‌باشد . اين زردآلو علاوه بر مصرف داخلي با تبديل به برگه زردآلو به خارج كشور نيز صادر مي‌شود.<br />
<br />
شايد مهمترين امتياز شاهرود وجود منابع لايزال طبيعي است كه خداوند به مردم اين منطقه عنايت فرموده است.شايد به خاطر داشته باشيد كه در يكي از برنامه هاي نادر و فراموش نشدني سيماي ايران تحت عنوان با طبيعت كه در حدود 6 سال پيش پخش گرديد حدود 80% زمان برنامه مربوط به طبيعت و زيباييهاي طبيعي منطقه وسيعي از شهرستان شاهرود بود به طوريكه در پايان گوينده با ذوق گفت : مي‌خواهم بگويم شاهرود در واقع قاره‌اي است كوچك كه همه عوامل طبيعي در آن گرد آمده‌اند. همچنين وجود مناطق حفاظت شده خوش‌ييلاق و توران كه دومين منطقه بزرگ حفاظت شده حيات وحش در كشور است، با برخورداري از گونه هاي نادر حيات وحش بر جاذبه‌هاي گردشگري در اين شهرستان افزوده است. از مهمترين آثار تاريخي و باستاني شهرستان شاهرود مي‌توان به مسجد جامع بسطام،آرامگاه سلطان‌العارفين بايزيد بسطامي ، آرامگاه شيخ‌ابولحسن خرقاني و مسجد فرومد اشاره كرد.شايان ذكر است كه شهر بسطام واقع در 6 كيلومتري شهر شاهرود زادگاه عارف شهير ايران بايزيد بسطامي و شاعر نامي فروغي بسطامي مي‌باشد.از ديگر شاعران شهير اين منطقه مي‌توان از ابن يمين فريومدي معروف ومتخلص به ابن يمين نام برد.<br />
<br />
از ديگر امتيازات ويژه شاهرود مي‌توان به تنوع مواد معدني به واسطه موقعيت جغرافيايي خاص شاهرود اشاره كرد. در حال حاضر شهرستان شاهرود داراي چندين معدن فعال است كه مهمترين اين معادن،معدن زغال سنگ است كه با وجود شركت زغال سنگ البرز شرقي، با سابقه طولاني بخشي از اقتصاد شهر را با معدن پيوند زده است و شاهرود را به عنوان يكي از قطبهاي زغال سنگ كشور درآورده است. از ديگر معادن مهم شاهرود مي‌توان به معادن كروميت،مس،آهك،گچ و سنگهاي تزئيني اشاره كرد.</span></span></span></span>]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<div style="text-align: center;" class="mycode_align"></div><img src="http://up.banianbehboodi.ir/uploads/1389044290831.jpg" loading="lazy"  alt="[تصویر:  1389044290831.jpg]" class="mycode_img" /><br />
<br />
<span style="color: #000000;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Courier;" class="mycode_font"><div style="text-align: justify;" class="mycode_align"></div><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">شهرستان شاهرود مهمترین و بزرگترین شهر و بزرگترین شهرستان استان سمنان است. همچنین این شهرستان از نظر وسعت ششمین شهرستان بزرگ کشور ایران می‌باشد، مرکز این شهرستان شهر شاهرود است و در شمال شرقی کشور ایران قرار دارد. جمعیت این شهرستان بر طبق سرشماری سال ۱۳۸۵، برابر با ۲۳۴٫۸۲۵ نفر بوده‌است [۱]. و در سال 1390 به نقل از مرکز آمار ایران، جمعیت برابر 238830 نفر می‌باشد که این جمعیت در مقابل جمعیت 182260 نفری مرکز استان قابل توجه است.<br />
<br />
شهرستان شاهرود در فاصله 390 كيلومتري تهران،در حاشيه كوير ودر دامنه‌هاي جنوبي سلسله جبال البرز واقع شده است . مساحت شاهرود 51419 كيلومترمربع است.<br />
<br />
به طور كلي ترقي و توسعه چشمگير شاهرود كه بعد از فتحعلي‌شاه قاجار شتاب بيشتري نيز گرفت مربوط به عواملي نظير؛وجود منابع آبي قابل دسترسي،چمنزارهاي سبز و خرم،اراضي قابل كشت و باغات ميوه فراوان،آب وهواي مناسب،مزاياي دفاعي شهر همچون وجود كوهها و مرتفعات ناحيه و همچنين زمينه‌هاي مساعد ارتباطي و سوق‌الجيشي مناسب(واقع شدن شاهرود در مسير جاده تهران-مشهد و همچنين در مسير جاده مهم وتاريخي ابريشم) بوده است.<br />
<br />
يكي از امتيازات مهم اين شهرستان تنوع آب وهوا مي‌باشد : قسمت جنوبي كه در مجاورت كوير واقع شده آب و هواي نسبتاً گرم وخشك دارد،قسمت مركزي و نواحي شرقي شاهرود داراي آب و هواي معتدل و نواحي شمالي آن كوهستاني با آب و هوايي نسبتاً سرد و خشك است.به همين خاطر است كه تنوع توليد ميوه بسيار زياد است به طوري كه امكان توليد و پرورش سيب،انگور،خرما وپسته در مناطق مختلف اين شهرستان فراهم ومهيا مي‌باشد.<br />
<br />
از لحاظ توليدات كشاورزي شاهرود در سطح استان مقام اول ودر كشور جزء 19 قطب كشاورزي است.مهمترين محصولات باغي شاهرود كه در ايران نيز زبانزد مي‌باشند عبارتند از:انگور و زردآلو.ميزان توليد زردآلو شاهرود 10% توليد زردآلو ايران و بيش از 1% توليد زردآلو دنيا مي‌باشد . اين زردآلو علاوه بر مصرف داخلي با تبديل به برگه زردآلو به خارج كشور نيز صادر مي‌شود.<br />
<br />
شايد مهمترين امتياز شاهرود وجود منابع لايزال طبيعي است كه خداوند به مردم اين منطقه عنايت فرموده است.شايد به خاطر داشته باشيد كه در يكي از برنامه هاي نادر و فراموش نشدني سيماي ايران تحت عنوان با طبيعت كه در حدود 6 سال پيش پخش گرديد حدود 80% زمان برنامه مربوط به طبيعت و زيباييهاي طبيعي منطقه وسيعي از شهرستان شاهرود بود به طوريكه در پايان گوينده با ذوق گفت : مي‌خواهم بگويم شاهرود در واقع قاره‌اي است كوچك كه همه عوامل طبيعي در آن گرد آمده‌اند. همچنين وجود مناطق حفاظت شده خوش‌ييلاق و توران كه دومين منطقه بزرگ حفاظت شده حيات وحش در كشور است، با برخورداري از گونه هاي نادر حيات وحش بر جاذبه‌هاي گردشگري در اين شهرستان افزوده است. از مهمترين آثار تاريخي و باستاني شهرستان شاهرود مي‌توان به مسجد جامع بسطام،آرامگاه سلطان‌العارفين بايزيد بسطامي ، آرامگاه شيخ‌ابولحسن خرقاني و مسجد فرومد اشاره كرد.شايان ذكر است كه شهر بسطام واقع در 6 كيلومتري شهر شاهرود زادگاه عارف شهير ايران بايزيد بسطامي و شاعر نامي فروغي بسطامي مي‌باشد.از ديگر شاعران شهير اين منطقه مي‌توان از ابن يمين فريومدي معروف ومتخلص به ابن يمين نام برد.<br />
<br />
از ديگر امتيازات ويژه شاهرود مي‌توان به تنوع مواد معدني به واسطه موقعيت جغرافيايي خاص شاهرود اشاره كرد. در حال حاضر شهرستان شاهرود داراي چندين معدن فعال است كه مهمترين اين معادن،معدن زغال سنگ است كه با وجود شركت زغال سنگ البرز شرقي، با سابقه طولاني بخشي از اقتصاد شهر را با معدن پيوند زده است و شاهرود را به عنوان يكي از قطبهاي زغال سنگ كشور درآورده است. از ديگر معادن مهم شاهرود مي‌توان به معادن كروميت،مس،آهك،گچ و سنگهاي تزئيني اشاره كرد.</span></span></span></span>]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[شناخت اردبیل]]></title>
			<link>https://forum.banianbehboodi.ir/showthread.php?tid=3310</link>
			<pubDate>Mon, 30 Dec 2013 13:46:31 +0000</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://forum.banianbehboodi.ir/member.php?action=profile&uid=1">GOMNAM</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://forum.banianbehboodi.ir/showthread.php?tid=3310</guid>
			<description><![CDATA[<span style="color: #000000;" class="mycode_color"><span style="font-size: medium;" class="mycode_size"><span style="font-family: Courier;" class="mycode_font"><div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><br />
اردبیل از شهرهای کهن ایران است که حدود ۱٬۵۰۰ سال قدمت دارد. این شهر در زمان حکومت بنی‌امیه مرکز حکومت آذربایجان و در زمان بنی‌عباس مرکز قیام بابک خرمدین بوده‌است. در سال ۶۱۸ هجری مورد حمله مغولان قرار گرفت، اما در زمان تیموریان و صفویان، نهضت تشیع و جنبش‌های سیاسی ایران از این شهر برخاست. اردبیل در زمان صفویان آباد گردید و به اوج اعتبار، عزت، و عظمت خود رسید، اما پس از انقراض این سلسله در پیشامدها و تحولات تاریخی دوره نادرشاه و اوایل قاجار و به‌خصوص با ورود قشون روسیه به ایران و حوادث دوران مشروطیت، از رونق و اهمیت افتاد. پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران، در جهت محرومیت‌زدایی از این شهر، در ۲۴ فروردین ۱۳۷۲ به مرکز استان تبدیل شد.<br />
از آثار تاریخی اردبیل که برخی به دوره پیش از اسلام می‌رسد، می‌توان از دهکده آتشگاه، شهر هیر، شهریور، و مسجد جامع اردبیل که در قدیم آتشکده بوده‌است، نام برد. با توجه به این‌که این مسجد، بزرگ‌ترین و قدیم‌ترین مسجد اردبیل است، احتمال می‌رود یکی از واحدهای آن، کتابخانه بوده، ولی در تاریخ اردبیل اشاره‌ای به آن نشده‌است.<br />
بسیاری از مؤلفان دوره اسلامی، بنای شهر اردبیل را به فیروز، پادشاه ساسانی نسبت می‌دهند و می‌نویسند که اردبیل به دستور این پادشاه، که در سده پنجم میلادی می‌زیست، ساخته شده‌است.فردوسی در شاهنامه بنای اردبیل را به پیروز ساسانی نسبت می‌دهد.<br />
اما تاریخ اردبیل خیلی قدیمی‌تر از زمان فیروز ساسانی است. زیرا که فیروز درسال ۴۵۹ میلادی به سلطنت رسیده‌است و ۳۴ سال قبل از این تاریخ، بهرام پنجم ملقب به بهرام گور درمقابل حمله هیاتله از راه اردبیل به آمل وگرگان و سپس به خراسان رفته و در آن‌جا، خاقان هیاتله را کشته‌است. این موضوع در شاهنامه فردوسی آمده‌است:<br />
چو آگاهی آمد به بهرام‌شاه	<br />
که خاقان به مرو است چندان سپاه<br />
همی راند لشکر چو تزکوه سیل	<br />
به آمل گذشت از ره اردبیل<br />
شهر اردبیل به علت نزدیکی به قفقاز و گرجستان و ارمنستان، جایگاه ویژه‌ای داشت به‌طوری ‌که در زمان جنگ‌های ایران و روس در عهد قاجار، اردبیل مرکز اسقرار نیرو و ستاد عملیات سپاه ایران در برابر طوایف شمال بوده‌است. درزمان فیروز به دلیل حمله طوایف شمال (هون‌ها) ویران گردید و به دستور فیروز، آباد گردید و برج و بارو درآن ساخته گردید و از این‌رو بنای آن‌را به فیروز نسبت می‌دهند.<br />
در داستان سیاوش در شاهنامه فردوسی نیز نام اردبیل آمده بود.<br />
درقرن ششم قبل از میلاد زرتشت پیامبر بزرگ ایران ظهور کرد و بنا به روایت اوستا، کتاب یسنا در بالای کوه سبلان بر او نازل شده‌است.</span></div></span></span></span>]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<span style="color: #000000;" class="mycode_color"><span style="font-size: medium;" class="mycode_size"><span style="font-family: Courier;" class="mycode_font"><div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><br />
اردبیل از شهرهای کهن ایران است که حدود ۱٬۵۰۰ سال قدمت دارد. این شهر در زمان حکومت بنی‌امیه مرکز حکومت آذربایجان و در زمان بنی‌عباس مرکز قیام بابک خرمدین بوده‌است. در سال ۶۱۸ هجری مورد حمله مغولان قرار گرفت، اما در زمان تیموریان و صفویان، نهضت تشیع و جنبش‌های سیاسی ایران از این شهر برخاست. اردبیل در زمان صفویان آباد گردید و به اوج اعتبار، عزت، و عظمت خود رسید، اما پس از انقراض این سلسله در پیشامدها و تحولات تاریخی دوره نادرشاه و اوایل قاجار و به‌خصوص با ورود قشون روسیه به ایران و حوادث دوران مشروطیت، از رونق و اهمیت افتاد. پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران، در جهت محرومیت‌زدایی از این شهر، در ۲۴ فروردین ۱۳۷۲ به مرکز استان تبدیل شد.<br />
از آثار تاریخی اردبیل که برخی به دوره پیش از اسلام می‌رسد، می‌توان از دهکده آتشگاه، شهر هیر، شهریور، و مسجد جامع اردبیل که در قدیم آتشکده بوده‌است، نام برد. با توجه به این‌که این مسجد، بزرگ‌ترین و قدیم‌ترین مسجد اردبیل است، احتمال می‌رود یکی از واحدهای آن، کتابخانه بوده، ولی در تاریخ اردبیل اشاره‌ای به آن نشده‌است.<br />
بسیاری از مؤلفان دوره اسلامی، بنای شهر اردبیل را به فیروز، پادشاه ساسانی نسبت می‌دهند و می‌نویسند که اردبیل به دستور این پادشاه، که در سده پنجم میلادی می‌زیست، ساخته شده‌است.فردوسی در شاهنامه بنای اردبیل را به پیروز ساسانی نسبت می‌دهد.<br />
اما تاریخ اردبیل خیلی قدیمی‌تر از زمان فیروز ساسانی است. زیرا که فیروز درسال ۴۵۹ میلادی به سلطنت رسیده‌است و ۳۴ سال قبل از این تاریخ، بهرام پنجم ملقب به بهرام گور درمقابل حمله هیاتله از راه اردبیل به آمل وگرگان و سپس به خراسان رفته و در آن‌جا، خاقان هیاتله را کشته‌است. این موضوع در شاهنامه فردوسی آمده‌است:<br />
چو آگاهی آمد به بهرام‌شاه	<br />
که خاقان به مرو است چندان سپاه<br />
همی راند لشکر چو تزکوه سیل	<br />
به آمل گذشت از ره اردبیل<br />
شهر اردبیل به علت نزدیکی به قفقاز و گرجستان و ارمنستان، جایگاه ویژه‌ای داشت به‌طوری ‌که در زمان جنگ‌های ایران و روس در عهد قاجار، اردبیل مرکز اسقرار نیرو و ستاد عملیات سپاه ایران در برابر طوایف شمال بوده‌است. درزمان فیروز به دلیل حمله طوایف شمال (هون‌ها) ویران گردید و به دستور فیروز، آباد گردید و برج و بارو درآن ساخته گردید و از این‌رو بنای آن‌را به فیروز نسبت می‌دهند.<br />
در داستان سیاوش در شاهنامه فردوسی نیز نام اردبیل آمده بود.<br />
درقرن ششم قبل از میلاد زرتشت پیامبر بزرگ ایران ظهور کرد و بنا به روایت اوستا، کتاب یسنا در بالای کوه سبلان بر او نازل شده‌است.</span></div></span></span></span>]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[تاریخچه یزد]]></title>
			<link>https://forum.banianbehboodi.ir/showthread.php?tid=3309</link>
			<pubDate>Mon, 30 Dec 2013 12:26:15 +0000</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://forum.banianbehboodi.ir/member.php?action=profile&uid=18">mehrnaz</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://forum.banianbehboodi.ir/showthread.php?tid=3309</guid>
			<description><![CDATA[<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><br />
<br />
<br />
مرکز استان: يزد<br />
مساحت :  72156کيلومتر مربع<br />
828401 جمعيت:   نفر<br />
شهرهای مهم: ابرکوه، اردکان، بافق، تفت، خاتم, صدوق, طبس, مهريز، ميبد و يزد <br />
استان های همسایه از شمال به استانهاى سمنان و اصفهان؛ ازجنوب به استان کرمان؛ از شرق به استانهاى خراسان جنوبى و خراسان رضوى و از غرب به استانهاى اصفهان و فارس محدود است.<br />
جغرافیا: استان يزد؛ با قرار گرفتن در بخش مرکزی فلات ايران در برگيرنده نا  مناسب ترين عوامل طبيعی چيره بر فلات مرکزی ايران نيزاست. کويرهای بزرگ لوت و دشت   کوير تا درياچه نمک قم و کوير نمک هرات و مروست تا کوير نمک ابر کوه و باتلاق  گاوخونی استان يزد را فرا گرفته اند. بارش اندک همراه با تبخير شديد، دور بودن از  دريا، نزديکی با کوير خشک و پهناور نمک، رطوبت نسبی کم همراه با گرمای بسيار، از  عواملی هستند، که استان يزد را به گونه خشک ترين استان ايران در آورده است. گذشته  از آن، در اين منطقه نوسان شديد درجه حرارت نيز وجود دارد. از نظر جغرافيايی بين 29  درجه و 48 دقيقه تا 33 درجه و 30 دقيقه پهنای شمالی و 52 درجه و 45 دقيقه تا 56  درجه و 30 دقيقه درازای خاوری از نصف النهار مبدا واقع شده است .  <br />
<br />
بررسی نظامی استان<br />
<br />
استان يزد به خاطر واقع شدن در فلات مرکزى ايران داراى دهليز هاى ساده و مرکب زيادى در سطح منطقه اى و محدود و محلى مى باشد به طوريکه شهرستان مهريز نسبت به ديگر نقاط استان دهليز هاى پراکنده ى بيشترى دارد <br />
<br />
اطلاعات زمین شناسی استان<br />
<br />
سرزمينى که استان يزد در آن واقع شده است همانند ديگر مناطق کشور در طول دورانهاى زمين شناسى تغييرات و تحولات فراوانى به خود ديده است و از نظر سنگ شناسى و جنس طبقات زمين شناسى داراى تنوع بسيار است . قديمى ترين سنگهاى شناخته شده اين استان سنگهاى دگرگونى است که در سراسر شرق و شمال شرق استان گسترش دارد و مربوط به دوران پر کامبرين است. در استان يزد قديمى  ترين سازنده هاى زمين شناسى از از پر کامبرين تا دوره ى  اخير ديده  مى شود . سازند هاى ژوراسيک کرتاسه (دوران مزوزوئيک)که اغلب از آهک  ;  شيل  ;  مارن  ,  کنگلومرا و گرانيت تشکيل شده و در شير کوه و ارتفاعات غربى و دشتهاى هرات و مروست گسترش طبيعى دارند . در ناحيه ى شير کوه در جهت شمال و شرق و شمال شرق سازند هاى زمين شناسى ميوسن نئوژن از جنس مارن  ,  ماسه سنگ هاى الوان  ,  کنگلومرا ديده مى شود . از رسوبات دوران دوم  ,تشکيلات ترياسيک محدود بوده و شامل سنگهاى آهکى  ,  شيل و دولوميت است. تشکيلات ژوراسيک و کرتاسه در قسمت اعظم استان را شامل مى شود و اغلب متشکل از آهک مارنى  ,  شيل و گرانيت است . تشکيلات دوران سوم  ,  سنگهاى رسوبى و آذرين باريک است که مربوط به پالئوژن بوده و به صورت پراکنده در استان ديده مى شوند .گنبد هاى نمکى و لايه هاى گچى در اکثر موارد همراه سنگهاى فوق ديده مى شوند. رسوبات مربوط به نئوژن شامل لايه هاى قرمز رنگ ماسه سنگ ,  مارن ماسه اى و غيره در شمال شهرستان يزد ديده مى شود رسوبات کواترنر شامل تراسهاى آبرفتى  ,رسوبات آبى (به ويژه سيلابى)عهد حاضر تپه هاى ماسه اى کوير و شولاب بوده که قسمتهاى کم ارتفاع و دشتهاى منطقه اى را تشکيل مى دهد <br />
</span>]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><br />
<br />
<br />
مرکز استان: يزد<br />
مساحت :  72156کيلومتر مربع<br />
828401 جمعيت:   نفر<br />
شهرهای مهم: ابرکوه، اردکان، بافق، تفت، خاتم, صدوق, طبس, مهريز، ميبد و يزد <br />
استان های همسایه از شمال به استانهاى سمنان و اصفهان؛ ازجنوب به استان کرمان؛ از شرق به استانهاى خراسان جنوبى و خراسان رضوى و از غرب به استانهاى اصفهان و فارس محدود است.<br />
جغرافیا: استان يزد؛ با قرار گرفتن در بخش مرکزی فلات ايران در برگيرنده نا  مناسب ترين عوامل طبيعی چيره بر فلات مرکزی ايران نيزاست. کويرهای بزرگ لوت و دشت   کوير تا درياچه نمک قم و کوير نمک هرات و مروست تا کوير نمک ابر کوه و باتلاق  گاوخونی استان يزد را فرا گرفته اند. بارش اندک همراه با تبخير شديد، دور بودن از  دريا، نزديکی با کوير خشک و پهناور نمک، رطوبت نسبی کم همراه با گرمای بسيار، از  عواملی هستند، که استان يزد را به گونه خشک ترين استان ايران در آورده است. گذشته  از آن، در اين منطقه نوسان شديد درجه حرارت نيز وجود دارد. از نظر جغرافيايی بين 29  درجه و 48 دقيقه تا 33 درجه و 30 دقيقه پهنای شمالی و 52 درجه و 45 دقيقه تا 56  درجه و 30 دقيقه درازای خاوری از نصف النهار مبدا واقع شده است .  <br />
<br />
بررسی نظامی استان<br />
<br />
استان يزد به خاطر واقع شدن در فلات مرکزى ايران داراى دهليز هاى ساده و مرکب زيادى در سطح منطقه اى و محدود و محلى مى باشد به طوريکه شهرستان مهريز نسبت به ديگر نقاط استان دهليز هاى پراکنده ى بيشترى دارد <br />
<br />
اطلاعات زمین شناسی استان<br />
<br />
سرزمينى که استان يزد در آن واقع شده است همانند ديگر مناطق کشور در طول دورانهاى زمين شناسى تغييرات و تحولات فراوانى به خود ديده است و از نظر سنگ شناسى و جنس طبقات زمين شناسى داراى تنوع بسيار است . قديمى ترين سنگهاى شناخته شده اين استان سنگهاى دگرگونى است که در سراسر شرق و شمال شرق استان گسترش دارد و مربوط به دوران پر کامبرين است. در استان يزد قديمى  ترين سازنده هاى زمين شناسى از از پر کامبرين تا دوره ى  اخير ديده  مى شود . سازند هاى ژوراسيک کرتاسه (دوران مزوزوئيک)که اغلب از آهک  ;  شيل  ;  مارن  ,  کنگلومرا و گرانيت تشکيل شده و در شير کوه و ارتفاعات غربى و دشتهاى هرات و مروست گسترش طبيعى دارند . در ناحيه ى شير کوه در جهت شمال و شرق و شمال شرق سازند هاى زمين شناسى ميوسن نئوژن از جنس مارن  ,  ماسه سنگ هاى الوان  ,  کنگلومرا ديده مى شود . از رسوبات دوران دوم  ,تشکيلات ترياسيک محدود بوده و شامل سنگهاى آهکى  ,  شيل و دولوميت است. تشکيلات ژوراسيک و کرتاسه در قسمت اعظم استان را شامل مى شود و اغلب متشکل از آهک مارنى  ,  شيل و گرانيت است . تشکيلات دوران سوم  ,  سنگهاى رسوبى و آذرين باريک است که مربوط به پالئوژن بوده و به صورت پراکنده در استان ديده مى شوند .گنبد هاى نمکى و لايه هاى گچى در اکثر موارد همراه سنگهاى فوق ديده مى شوند. رسوبات مربوط به نئوژن شامل لايه هاى قرمز رنگ ماسه سنگ ,  مارن ماسه اى و غيره در شمال شهرستان يزد ديده مى شود رسوبات کواترنر شامل تراسهاى آبرفتى  ,رسوبات آبى (به ويژه سيلابى)عهد حاضر تپه هاى ماسه اى کوير و شولاب بوده که قسمتهاى کم ارتفاع و دشتهاى منطقه اى را تشکيل مى دهد <br />
</span>]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[تاریخچه هرمزگان]]></title>
			<link>https://forum.banianbehboodi.ir/showthread.php?tid=3308</link>
			<pubDate>Mon, 30 Dec 2013 12:24:37 +0000</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://forum.banianbehboodi.ir/member.php?action=profile&uid=18">mehrnaz</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://forum.banianbehboodi.ir/showthread.php?tid=3308</guid>
			<description><![CDATA[<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><br />
 <br />
<br />
مرکز استان: بندرعباس‌<br />
مساحت : 67000  کيلومتر مربع<br />
جمعیت: 1198061 نفر<br />
شهرهای مهم: بندر عباس، میناب، بندر لنگه، رودان (دهبارز)، جاسک، قشم، حاجی‌آباد، ابوموسی، بستک و گاوبندی<br />
استان های همسایه از شمال به استانهاى کرمان و فارس؛ ازجنوب به درياى عمان و خليج فارس؛ از شرق به استانهاى کرمان و سيستان و بلوچستان و از غرب به خليج فارس محدود است.<br />
جغرافیا: استان هرمزگان بر اساس تقسيم بندى زمين شناسى ـ ساختارى ايران، گستره اى است که از  شمال به زون ايران مرکزى، از غرب و شمال غرب به واحد ساختارى زاگرس مرتفع، از شرق  به واحد ساختارى زاگرس چين خورده و از جنوب شرق به واحد ساختارى مکران و از جنوب به  خليج فارس محدود مى‌گردد . <br />
<br />
بررسی نظامی استان<br />
<br />
موقعيت جغرافيايى- به دليل پيوستگى سرزمينى کرمان با سواحل خليج فارس ودرياى عمان برسى نظامى اين مناطق يک جا مورد تجزيه وتحليل قرار گرفته است.<br />
کرمان در جنوب کوير وشمال خليج فارس وغرب استان سيستان وبلوچستان قرار دارد. حد شمالى آن حوزه شهداد وراور به طول 650 کيلومتر وحدجنوبى آن بندرعباس است. از سمت غرب ارتفاعات فارس مانند سد مرتفعى کرمان را محدود کرده و اين دو منطقه به وسيله چند گردنه به يکديگر مربوط هستند. در سمت شرق آن اراضى پست و باتلاقى تشکيل گودال وسيعى را داده که کرمان را از کشور افغانستان واستان سيستان ويلوچستان جدا مى نمايد.<br />
اين وضعيت طبيعى باعث شده که راههايى که منطقه کرمان را به ساير مناطق مربوط مى سازند، بسيار محدود باشد. ولى چون اين منطقه در جنوب کويرهاى باير واقع شده لذا شاهراه بزرگى به طرف شرق محسوب مى گردد.<br />
وضعيت زمين وارتفاعات <br />
 ارتفاع زمين در کرمان از غرب به شرق تنزل مى نمايد.ارتفاع کوه هاى باخترى در حدود 3000 متر است ، ولى در ناحيه مرکزى بتدريج پست مى شود تا اينکه از شوره گز ، هامون مجدداً به ارتفاع آنها اضافه مى گردد. امتداد کوه ها عموماً از شمال غرب به جنوب شرق است. در شمال غرب بم بلندترين ارتفاعات موسوم به کوه هزار است که دنباله قهرود محسوب مى شود وشهر کرمان را سيرجان جدا مى کند وارتفاعش در حدود 4500 متر است. امتداد اين رشته در جنوب شرق موسوم به جبال بارز است. در غرب رشته کوه هاى ديگرى ديده مى شود که موازى يکديگر قرار دارند.اين رشته ارتفاعات موازى قسمتى در شمال وقسمتى در جنوب کرمان بهم گره خورده وسپس از همين رشته ها دو رشته يکى در شمال وديگرى در جنوب از محل اتصال اين کوهستان مشترک جدا گشته واز کرمان خارج مى شود.<br />
در وسط هر يک از اين کوهستان ها ،‌دره هاى حاصلخيز ومجارى چندى بوجود آمده که سهر يک از لحاظ کشاورزى وبهره بردارى داراى محسنات معينى است.<br />
اين وضع قارگيرى ارتفاعات موجب گرديده که پنج بخش متمايز در اين ناحيه ايجاد گردد: سه دهليز در شمال ، يک منطقه جنوب ويک بخش ساحلى مشرف به خليج فارس.<br />
اين پنج بخش به واسطه چهار رشته کوهستان شمالى و دو رشته کوهستان جنوبى که به وسيله ارتفاعات هزار لاله زار بهم گره خورده است ، تشکيل مى گردند.اينک به شرح يکايک اين بخشها مى پردازيم.<br />
الف: دهليز اول(زرند ، کرمان) ارتفاعات مرکزى فلات ايران که از جنوب جندق وبيابانک شروع مى شود. <br />
در زير آب دو رشته به طرف جنوب امتداد مى يابد.<br />
يکى از اين دو رشته بين کرمان وزرند در حاليکه تدريجاً مرتفع تر مى گردد به طرف جنوب رفته ودر شمال شرقى بم خاتمه مى يابد.<br />
يکى از اين دو رشته بين کرمان وزرند در حالى که تدريجاً مرتفع تر مى گردد به طرف جنوب رفته ودر شمال شرقى بم خاتمه مى يابد.<br />
رشته دوم از سمت شرق در جهت شمال غربى- جنوب شرقى امتداد خود را طى کرده و در ناحيه کرمان خاتمه پيدا مى کند .ولى دنباله آن را رشته ارتفاعات جوپار امتداد مى دهد. <br />
اين دو رشته ارتفاع که در بالا ذکر شد در ارتفاعات سيه جهان گره خورده ودر نتيجه يک دهليز به طول 390 کيلومتر وبه عرض 40 تا 60 کيلومتر بين آنها تشکيل شده است.اين دهليز کاملاً صاف وبدون عارضه نيست ورودخانه سار بانا در آن جارى است که با رودخانه شور وارد کوير نمک مى شود .قسمت شمالى اين دهليز بيابان وشوره زار بوده ولى هر قدر به طرف جنوب امتداد پيدا مى کند، آبادتر ومسکونى تر مى گردد.به طورى که جلگه زرند يکى از مناطق حاصلخيز اين ناحيه محسوب مى گردد.از لحاظ نظامى اين دهليز داراى اهميت زيادى نيست.فقط از لحاظ اينکه منطقه کرمان را نطر ارتباطى به خراسان از طريق کوير متصل مى سازد حائز اهميت است.<br />
ب- دهليز دوم(يزد ورفسنجان): اين دهليز بين ارتفاعات غربى دهليز اول وارتفاعات کاشان ويزد وچهار گنبد واقع شده است. در وسط آن نيز ارتفاعات کوچکى به چشم مى خورد. از ارتفاعات باخترى اين دهليز شبکه آبهايى جارى است که از طرف شمال غربى آن رودخانه يزد و از طرف جنوب شرقى آن رودهاى لاله زار وباغين توليد شده سپس کليه اين مجارى در شمال بهم متصل شده از ارتفاعات داخل مى شوند.<br />
به واسطه وجود مجارى زيادى که از کوهستان هاى غربى جارى است اين دهليز خيلى آبادتر از دهليز اولى مى باشد وبه همين مناسبت نقاط آباد آن نيز بيشتر است. اين دهليز به کلى مسطح وبدون مانع بوده و مى توان بدون زحمت تا قم حرکت کرد وجاده کرمان، يزد ،‌کاشان ،‌قم ، در اين دهليز از لحاظ نظامى به مناسبت دستيابى به مرکز فلات واز نظر اقتصادى به مناسبت وجود مجارى ارتباطى به خصوص وجود خطوط بين کرمان، بم، کاشان واصفهان ، قابل توجه است .<br />
پ- دهليز سوم( اصفهان،‌ابرقو، سعيدآباد): رشته ارتفاعات غرب ايران از بختيارى وجنوب اصفهان وده بيد وشمال نيريز عبور کرده به موازات رشته ارتفاعات کاشان ويزد و چهار گنبد امتدا مى يباد .اين رشته ارتفاعات کاشان،‌يزد ورفسنجان تشکيل دهليزى را مى دهند که طول آن حدود 760 کيلومتر وعرض آن 160 تا 190 کيلومتر است.سراسر اين دهليز پوشيده از اراضى شنزار است، به طورى که کليه مجارى که از ارتفاعات مجاوروارد اين دره مى شود در شنزارهاى مزبور فرو مى رود. در اين دهليز شهرهاى مهمى از قبيل گلپايگان ،‌اصفهان ،ابرقو، وسعيد آباد واقع گرديده است.<br />
ت- منطقه جنوبى: ارتفاعات شمالى- جنوبى منطقه که به ارتفاعات هزار ولاله زار متصل مى گردند. در قسمت جنوبى خيلى بريده ومقطع است، مخصوصاً قسمت جنوبى آن که به موازات ساحل واقع گرديده است <br />
 در نتيجه وجود اين دو رشته ارتفاعات سه ناحيه مشخص ملاحظه مى شود: <br />
1- در شمال رشته اول جلگه ريگان ونرماشير که به طرف کوير لوت ادامه مى يابد.<br />
2- در وسط دهليز وسيع هليل رود رودبمپور که جازموريان در آن واقع است.<br />
3- بخش ساحلى <br />
 منطقه نرماشير وريگان شامل اراضى کاملاً خشک ولغزنده بوده وآب در اين ناحيه بسيار کم وحرارت زياد است .اين منطقه تا بم ناحيه گرمسيرى محسوب مى شود.<br />
رودخانه هليل رود که مهمترين رود اين منطقه مى باشد، در دهليز هليل رود قرار دارد ومحدوده دهليز نيز گرمسيرى است.<br />
ث- بخش پس ساحلى: در قسمت ساحلى يک رشته ارتفاعات فرعى به موازات کرانه قرار گفته که به واسطه رودخانه ومجارى متعددى که به طرف دريا سرازير مى شود بريده شده ودر نتيجه تعدادى جلگه ودهليزهاى شمالى وجنوبى در اين منطقه بوجود آورده که قسمت عمده آنها از سيستان وبلوچستان هستند.<br />
کرانه هاى منطقه کرمان- هرمزگان <br />
 منطقه کرمان داراى 480 کليومتر کرانه است که از بندر خمير تا خاور جاسک امتداد دارد واراضى آن دامنه ارتفاعات وچين خوردگى هاى فلات ايران است.<br />
اراضى کرانه عموماً از مواد رسوبى وزمين هاى پست وتپه هاى شنى تشکيل يافته ، جلگه کرانه در اثر دور ونزديک شدن ارتفاعات کم و بيش عريض مى شودوعريض ترين قسمت بين بندرعباس وميناب واقع است. در طول کرانه به استثناى ميناب، آب مشروب کم است و عموماً از آب چاه که کمى شور است، استفاده مى شود. عمق آب در کرانه هاى ساحل طورى است که کشتيهاى بزرگ مجبورند دورتر از کرانه لنگر انداخته ومحمولات آنها به وسيله قايق به کرانه حمل شود. <br />
با تجديد بناى اسکله بندرعباس اين عيب به کلى مرتفع واسکله جديد بندرعباس که طول آن 1:100 متر است،‌در آن واحد مى تواند شش کشتى اقيانوس پيما را پهلو دهد.<br />
در طول کرانه هيچ نقطه اى به اهميت نظامى بندرعباس نيست،‌زيرا اين محل در مجاورت تنگه هرمز قرار گرفته ومدخل خليج فارس محسوب مى شود.جزاير هرمز، لارک، قشم وهنگام که در بخش خليج فارس به آن اشاره شد به منزله نقاط کنترلى اين بندر است. ضمناً‌ جاده آسفالته اى که در عقب بندرعباس کشيده شده وراه نفوذى به طرف کرمان وداخل فلات است ، اهميت نظامى ابن بندر را ثابت مى کند ، محورهاى ديگرى از بندرعباس به شرح زير کشيده شده که آن را به فارس وساير نقاط کشور متصل مى سازد.<br />
1- راه اصلى سيرجان- شيراز که فارس را بندرعباس با استفاده از اين راه مواد معدنى رودان به سرعت به بندر حمل مى گردد. <br />
2- راه ساحلى ، بندرعباس ، بندر خمير،‌بندر لنگه ،‌بندر بوشهر.<br />
3- راه فرعى ميناب ،سيريک ، جاسک.<br />
4- راه اصلى رودان به بندرعباس با استفاده از اين راه مواد معدنى رودان به سرعت به بندر حمل مى گردد.<br />
5- راه فرعى داراب روستاى فوک که از راه سيرجان به بندرعباس منتهى مى گردد.<br />
<br />
<br />
<br />
اطلاعات زمین شناسی استان<br />
<br />
استان هرمزگان در جنوب ايران و در شمال تنگه هرمز قرار دارد. جايگاه جغرافيائى اين استان و قرارگيرى آن در فصل مشترک سه پهنه ساختارى ـ رسوبى زاگرس، مکران و ايران مرکزى سبب گرديده تا استان هرمزگان جايگاه زمين‌شناسى و خاصه‌هاى ساختارى ويژه‌اى داشته باشد. به همين لحاظ ، از نگاه زمين‌شناسى مى‌توان استان هرمزگان را به سه پهنه جداگانه زير تقسيم کرد.   <br />
<br />
ويژگيهاى زمين‌شناسى عمومى و ساختارى سه پهنه مذکور را م‌توان به شرح زير خلاصه کرد.   <br />
<br />
 الف ـ پهنه مکران   <br />
<br />
در نواحى واقع در خاور شهرستان و گسل ميناب، به عنوان بخشى از پهنه ساختارى رسوبى مکران، ويژگيهاى بى‌سنگى و الگوى ساختارى ويژه‌اى حاکم است که با ساير نواحى استان هرمزگان تفاوتهاى آشکار داد.   <br />
<br />
در اين بخش، برخلاف بخش مربوط به زاگرس، پى سنگ از نوع پوسته‌هاى اقيانوسى است که با توالى نسبتاً ضخيمى (حدود 10000 متر) از نهشته‌هاى فليشى و مولاسى کرتاسه پسين ـ پليوسن پوشيده شده‌اند. بخش افيوليتى پى‌سنگ در حاشيه شمالى و رسوبهاى فليشى ـ مولاسى) در قسمتهاى ميانى و جنوبى رخنمون دارد.   <br />
<br />
پوسته اقيانوسى پس سنگ شامل مجموعه‌‌اى از سنگهاياولترامافيک دگگونه نظير پريدوتيت، گابرو، دياباز به همراه رسوبهاى راديولاريتى و کربنتاى پلاژيک است که به شدت با يکديگر مخلوط شده و با "آميزه‌هاى رنگين" ساير نواحى ايران قابل قياس مى‌باشند. با وجود نداشتن رخنمون گسترده به لحاظ داشتن کروميت، کانيهاى گروه پلاتين و… مى‌تواند در خورد توجه باشد.   <br />
<br />
فليش‌ها و مولاسهاى ترشيارى که پوشش رويى پى سنگ را تشکيل مى‌دهند. نواحى واقع بين حاشيه شمالى استان تا سواحل درياى عمان را زير پوشش دارند. اين سنگها، در يک روند شمال به جنوب سن کمترى دارند. جوان‌ترين آنها تواليهاى سست و کم سيمان آواريهاى پليوسن است که به ويژه نواحى نزديک به ساحل مکران را پوشانده‌اند.   <br />
<br />
 زون گسلى ميناب، در يک روند شمالى ـ جنوبى، سب گرديده تا در حد خاورى بخش مکران استان هرمزگان ساختارها دگر شکلى قابل توجه داشته باشند. ولى در ساير نواحى، ساختارهاى تکتونيکى روند خاورى ـ باخترى دارند که در نتيجه عملکرد گسل‌هاى تراستى به صورت منشورهاى فزآينده نابرجا به سمت جنوب حرکت کرده‌اند به همين دليل در بيشتر نواحى خدهاى منشورهاى فزآينده نابرجا به سمت جنوب حرکت کرده‌اند به همين دليل در بيشتر نواحى حدهاى زمين‌شناسى از نوع گسل‌هاى طولى است که روند آنها با چين‌هاى ناحيه همخوان و موازى است.   <br />
<br />
ب  ـ پهنه زاگرس   <br />
<br />
نواحى واقع در شمال و خاور بندرعباس پايانه جنوب خاورى کوههاى زاگرس است که از دو زير پهنه زاگرس مرتفع و زاگرس چين خورده تشکيل شده است کهب ه بخش چين خهورده آن "هينترلند بندرعباس" نام داده شده است. تفاوت عمده اين دو زير پهنه، در بخش مربوط به استان هرمزگان، عمدتاً در راستاى تفاوتهاى ساختارياست ولى از نظر تواليهاى سنگى تفاوت جندانى ندارند. دو زير پهنه واحدهاى تکتونواستراتيگرافيک زير رامى‌توان شناساييکرد.   <br />
<br />
اول، تواليهاى پلاتفرمى پر کامرين پسين ـ ترياس مياني. رديف‌هاى نمکى اين مجموعه (سرى نمکى هرمز) را مى توان به صورت تعداد زيادى گنبد نمکى در شمال و باختر بندرعباس ديد ولى واحدهاى مربوط به پالئوزوئيک عمدتاً در 40 کيلومترى شمال بندرعباس و در کوه‌هاى گهکم و فراقون برونزد دارند. در اين برونزدها تواليهاى پالئوزوئيک کامل نيست و داشتن ايست‌هاى روبى بزرگ بين شيل‌هاى گراپتوليت‌دار سيلورين (سازند سر چاهان) و سنگ ماسه‌هاى سفيد رنگ دونين (سازند فراقون) و همچنين وقفه رسوى بين سنگهاى دونين بالا و اواريهاى قاعده سازند کربناتى دالان به سن پرمين، به بزرگى حدود 70 ميليون سال از ويژگيهاى آن است.   <br />
<br />
دوم، رديف‌هاى کربناتى ژوراسيک کرتاسه بالائى که در کنتيننتال شلف اقيانوس "تتيس جوان انباشته شده‌اند و امروزه، به ويژه بخش کرتاسه آن، در هسته تاقدس‌ها برونزد دارند.   <br />
<br />
سوم، تواليهاى همزمان کوهزائى سنوزوئيک که ممکن است دريائى يا غيردريائى باشند.   <br />
<br />
بخش پائينى اين توالى کربناتهاى پلاتفرمى ائوسن و اوليو ـ ميوسن (سازندهاى جهرم و آسمارى) هستند که هستة پاره‌اى از تاقديسهاى بلند استان را مى‌سازند سنگهاى ميوسن بيشتر سکانسهاى آوارى هزمان باکوهزائى‌اند که در محيط‌هاى دريائى پسرونده، به سمت جنوب، رسوب کرده‌اند و در فرهنگ چينه‌شناسى زاگرس گروه فارس" نام داند.   <br />
<br />
گروه فارس با انباشته‌هاى گچى "سازند گچسران و يا هم ارزهاى آوارى آن (سازند رازک) آغاز مى‌شود و در پى آن مارنهاى دريائى سازند ميشان و بالاخره انباشته‌هاى آوارى قرمز رنگ سازند آغاجارى قرار دارد. جوان‌ترين سنگهاى اين مجموعه انباشته‌هاى کنگلومرائى سازند بختيارى است که در نواحى کم ارتفاع تاقديس‌ها و يا در هسته ناوديس‌ها رخنمون دارد.   <br />
<br />
از نگاه تکتونيکى، ساختاها ناحيه بيشتر تناوبى از تاقديس‌ها و ناوديس‌هاى موازى‌اند که روند عمومى آنها کم و بيش خاورى ـ باخترى است.   <br />
<br />
  معهذا، در مجاورت با گنبدها نمکى سرى هرمز تغييراتى در روند چين‌ها ديده مى‌شود. بيشترين تغيير  در مجاورت گسل، شمال ـ جنوبى، ميناب ديده مى‌شود که حرکت‌ها امتداد لغز و شيب لغز آن تغييرات   قابل توجهى در روند چين‌ها ايجاد نموده است.   <br />
<br />
در نواحى شمال ـ شمال باخترى و باختر استان هرمزگان عوامل مؤثر در چين‌خوردگى کماکان پويا هستند به همين دليل زمين حرکت‌هاى رو به بالا دارد که با فشردگى و کوتاه شدگى پوسته و در نتيجه تمرکز انرژى همراه است. رها شدن انرژى تقريباً دائمى است به همين لحاظ تکانهاى زمين به صورت زمين لرزه زياد است که گاهى، نظير زمين‌ لرزه، باويرانى زياد و تلفات انسانى هراه مى‌باشد.   <br />
<br />
ج ـ پهنه ايران مرکزى   <br />
<br />
نواحى واقعى حاشيه شمالى استان هرمزگان (شمال حاجى‌‎آباد) ويژگيهاى زمين‌شناسى کاملاً متفاوتى با ساير بخشهاى استان دارد. ه گفته ديگر نواحى مورد نظر، به عنوان پايانه جنوب خاورى زون سنندج ـ سيرجان، نوعى گودى ژرف ميان بلوک ست که ه وسيله زون راندگى اصلى زاگرس از ساير قسمتهاى استان هرمزگان (زاگرس و مکران) جدا شده است.   <br />
<br />
دگرگون و دگر شکل بودن سنگها از خاصه‌هاى اين بخش است که فراوانى سنگهاى آتشفشانى و توده‌ها نفوذى به سن‌هاى گوناگون، بر ويژگى آن مى‌افزايد.   <br />
<br />
پى سنگ اين ناحيه ممکن است از نوع اولترامافيک‌هاى دگرگونه باشد. سنگهاى پالئوزوئيک بيشتر دگرگونه‌هاى انباشته شده بر روى پلاتفرمهاى ناپايدارند به همين لحاظ عموماً ساخت‌هاى آشفته دارند. سنگهاى مزوزوئيک پايينى ( ترياس پسى ـ ژوراسيک ميانى) انباشته‌هاى شيلى گودهاى پويا هستند که داراى سنگهاى آتشفشانى فراوان مى‌باشند.   <br />
<br />
در اين بخش مجموعه‌اى از افيوليت و راديولاريت‌هاى نابرجا مربوط به نواحى خاکى وجود دارد که بيشتر به سن کرتاسه پسين مى‌باشند.   <br />
<br />
الگوى ساختارى حاکم بر اين ناحيه از نوع ساختمانهاى دوپلکس و راندگيهاى هم آغوشى بزرگ مقياس است که در اثر آن ورق‌هاى دگرگون شده و نادگرگونه به مقدار متفاوتى به سمت جنوب باختر جابجا و رانده شده‌اند. فرآيندهاى دگرگونى، ماگماتيسم سبب گرديده تا توان معدنى اين بخش از استان هرمزگان در خور توجه باشد به همين علت است که بخش بيشتر معادن استان در اين قسمت پراکنده‌اند.   <br />
<br />
 <br />
</span>]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><br />
 <br />
<br />
مرکز استان: بندرعباس‌<br />
مساحت : 67000  کيلومتر مربع<br />
جمعیت: 1198061 نفر<br />
شهرهای مهم: بندر عباس، میناب، بندر لنگه، رودان (دهبارز)، جاسک، قشم، حاجی‌آباد، ابوموسی، بستک و گاوبندی<br />
استان های همسایه از شمال به استانهاى کرمان و فارس؛ ازجنوب به درياى عمان و خليج فارس؛ از شرق به استانهاى کرمان و سيستان و بلوچستان و از غرب به خليج فارس محدود است.<br />
جغرافیا: استان هرمزگان بر اساس تقسيم بندى زمين شناسى ـ ساختارى ايران، گستره اى است که از  شمال به زون ايران مرکزى، از غرب و شمال غرب به واحد ساختارى زاگرس مرتفع، از شرق  به واحد ساختارى زاگرس چين خورده و از جنوب شرق به واحد ساختارى مکران و از جنوب به  خليج فارس محدود مى‌گردد . <br />
<br />
بررسی نظامی استان<br />
<br />
موقعيت جغرافيايى- به دليل پيوستگى سرزمينى کرمان با سواحل خليج فارس ودرياى عمان برسى نظامى اين مناطق يک جا مورد تجزيه وتحليل قرار گرفته است.<br />
کرمان در جنوب کوير وشمال خليج فارس وغرب استان سيستان وبلوچستان قرار دارد. حد شمالى آن حوزه شهداد وراور به طول 650 کيلومتر وحدجنوبى آن بندرعباس است. از سمت غرب ارتفاعات فارس مانند سد مرتفعى کرمان را محدود کرده و اين دو منطقه به وسيله چند گردنه به يکديگر مربوط هستند. در سمت شرق آن اراضى پست و باتلاقى تشکيل گودال وسيعى را داده که کرمان را از کشور افغانستان واستان سيستان ويلوچستان جدا مى نمايد.<br />
اين وضعيت طبيعى باعث شده که راههايى که منطقه کرمان را به ساير مناطق مربوط مى سازند، بسيار محدود باشد. ولى چون اين منطقه در جنوب کويرهاى باير واقع شده لذا شاهراه بزرگى به طرف شرق محسوب مى گردد.<br />
وضعيت زمين وارتفاعات <br />
 ارتفاع زمين در کرمان از غرب به شرق تنزل مى نمايد.ارتفاع کوه هاى باخترى در حدود 3000 متر است ، ولى در ناحيه مرکزى بتدريج پست مى شود تا اينکه از شوره گز ، هامون مجدداً به ارتفاع آنها اضافه مى گردد. امتداد کوه ها عموماً از شمال غرب به جنوب شرق است. در شمال غرب بم بلندترين ارتفاعات موسوم به کوه هزار است که دنباله قهرود محسوب مى شود وشهر کرمان را سيرجان جدا مى کند وارتفاعش در حدود 4500 متر است. امتداد اين رشته در جنوب شرق موسوم به جبال بارز است. در غرب رشته کوه هاى ديگرى ديده مى شود که موازى يکديگر قرار دارند.اين رشته ارتفاعات موازى قسمتى در شمال وقسمتى در جنوب کرمان بهم گره خورده وسپس از همين رشته ها دو رشته يکى در شمال وديگرى در جنوب از محل اتصال اين کوهستان مشترک جدا گشته واز کرمان خارج مى شود.<br />
در وسط هر يک از اين کوهستان ها ،‌دره هاى حاصلخيز ومجارى چندى بوجود آمده که سهر يک از لحاظ کشاورزى وبهره بردارى داراى محسنات معينى است.<br />
اين وضع قارگيرى ارتفاعات موجب گرديده که پنج بخش متمايز در اين ناحيه ايجاد گردد: سه دهليز در شمال ، يک منطقه جنوب ويک بخش ساحلى مشرف به خليج فارس.<br />
اين پنج بخش به واسطه چهار رشته کوهستان شمالى و دو رشته کوهستان جنوبى که به وسيله ارتفاعات هزار لاله زار بهم گره خورده است ، تشکيل مى گردند.اينک به شرح يکايک اين بخشها مى پردازيم.<br />
الف: دهليز اول(زرند ، کرمان) ارتفاعات مرکزى فلات ايران که از جنوب جندق وبيابانک شروع مى شود. <br />
در زير آب دو رشته به طرف جنوب امتداد مى يابد.<br />
يکى از اين دو رشته بين کرمان وزرند در حاليکه تدريجاً مرتفع تر مى گردد به طرف جنوب رفته ودر شمال شرقى بم خاتمه مى يابد.<br />
يکى از اين دو رشته بين کرمان وزرند در حالى که تدريجاً مرتفع تر مى گردد به طرف جنوب رفته ودر شمال شرقى بم خاتمه مى يابد.<br />
رشته دوم از سمت شرق در جهت شمال غربى- جنوب شرقى امتداد خود را طى کرده و در ناحيه کرمان خاتمه پيدا مى کند .ولى دنباله آن را رشته ارتفاعات جوپار امتداد مى دهد. <br />
اين دو رشته ارتفاع که در بالا ذکر شد در ارتفاعات سيه جهان گره خورده ودر نتيجه يک دهليز به طول 390 کيلومتر وبه عرض 40 تا 60 کيلومتر بين آنها تشکيل شده است.اين دهليز کاملاً صاف وبدون عارضه نيست ورودخانه سار بانا در آن جارى است که با رودخانه شور وارد کوير نمک مى شود .قسمت شمالى اين دهليز بيابان وشوره زار بوده ولى هر قدر به طرف جنوب امتداد پيدا مى کند، آبادتر ومسکونى تر مى گردد.به طورى که جلگه زرند يکى از مناطق حاصلخيز اين ناحيه محسوب مى گردد.از لحاظ نظامى اين دهليز داراى اهميت زيادى نيست.فقط از لحاظ اينکه منطقه کرمان را نطر ارتباطى به خراسان از طريق کوير متصل مى سازد حائز اهميت است.<br />
ب- دهليز دوم(يزد ورفسنجان): اين دهليز بين ارتفاعات غربى دهليز اول وارتفاعات کاشان ويزد وچهار گنبد واقع شده است. در وسط آن نيز ارتفاعات کوچکى به چشم مى خورد. از ارتفاعات باخترى اين دهليز شبکه آبهايى جارى است که از طرف شمال غربى آن رودخانه يزد و از طرف جنوب شرقى آن رودهاى لاله زار وباغين توليد شده سپس کليه اين مجارى در شمال بهم متصل شده از ارتفاعات داخل مى شوند.<br />
به واسطه وجود مجارى زيادى که از کوهستان هاى غربى جارى است اين دهليز خيلى آبادتر از دهليز اولى مى باشد وبه همين مناسبت نقاط آباد آن نيز بيشتر است. اين دهليز به کلى مسطح وبدون مانع بوده و مى توان بدون زحمت تا قم حرکت کرد وجاده کرمان، يزد ،‌کاشان ،‌قم ، در اين دهليز از لحاظ نظامى به مناسبت دستيابى به مرکز فلات واز نظر اقتصادى به مناسبت وجود مجارى ارتباطى به خصوص وجود خطوط بين کرمان، بم، کاشان واصفهان ، قابل توجه است .<br />
پ- دهليز سوم( اصفهان،‌ابرقو، سعيدآباد): رشته ارتفاعات غرب ايران از بختيارى وجنوب اصفهان وده بيد وشمال نيريز عبور کرده به موازات رشته ارتفاعات کاشان ويزد و چهار گنبد امتدا مى يباد .اين رشته ارتفاعات کاشان،‌يزد ورفسنجان تشکيل دهليزى را مى دهند که طول آن حدود 760 کيلومتر وعرض آن 160 تا 190 کيلومتر است.سراسر اين دهليز پوشيده از اراضى شنزار است، به طورى که کليه مجارى که از ارتفاعات مجاوروارد اين دره مى شود در شنزارهاى مزبور فرو مى رود. در اين دهليز شهرهاى مهمى از قبيل گلپايگان ،‌اصفهان ،ابرقو، وسعيد آباد واقع گرديده است.<br />
ت- منطقه جنوبى: ارتفاعات شمالى- جنوبى منطقه که به ارتفاعات هزار ولاله زار متصل مى گردند. در قسمت جنوبى خيلى بريده ومقطع است، مخصوصاً قسمت جنوبى آن که به موازات ساحل واقع گرديده است <br />
 در نتيجه وجود اين دو رشته ارتفاعات سه ناحيه مشخص ملاحظه مى شود: <br />
1- در شمال رشته اول جلگه ريگان ونرماشير که به طرف کوير لوت ادامه مى يابد.<br />
2- در وسط دهليز وسيع هليل رود رودبمپور که جازموريان در آن واقع است.<br />
3- بخش ساحلى <br />
 منطقه نرماشير وريگان شامل اراضى کاملاً خشک ولغزنده بوده وآب در اين ناحيه بسيار کم وحرارت زياد است .اين منطقه تا بم ناحيه گرمسيرى محسوب مى شود.<br />
رودخانه هليل رود که مهمترين رود اين منطقه مى باشد، در دهليز هليل رود قرار دارد ومحدوده دهليز نيز گرمسيرى است.<br />
ث- بخش پس ساحلى: در قسمت ساحلى يک رشته ارتفاعات فرعى به موازات کرانه قرار گفته که به واسطه رودخانه ومجارى متعددى که به طرف دريا سرازير مى شود بريده شده ودر نتيجه تعدادى جلگه ودهليزهاى شمالى وجنوبى در اين منطقه بوجود آورده که قسمت عمده آنها از سيستان وبلوچستان هستند.<br />
کرانه هاى منطقه کرمان- هرمزگان <br />
 منطقه کرمان داراى 480 کليومتر کرانه است که از بندر خمير تا خاور جاسک امتداد دارد واراضى آن دامنه ارتفاعات وچين خوردگى هاى فلات ايران است.<br />
اراضى کرانه عموماً از مواد رسوبى وزمين هاى پست وتپه هاى شنى تشکيل يافته ، جلگه کرانه در اثر دور ونزديک شدن ارتفاعات کم و بيش عريض مى شودوعريض ترين قسمت بين بندرعباس وميناب واقع است. در طول کرانه به استثناى ميناب، آب مشروب کم است و عموماً از آب چاه که کمى شور است، استفاده مى شود. عمق آب در کرانه هاى ساحل طورى است که کشتيهاى بزرگ مجبورند دورتر از کرانه لنگر انداخته ومحمولات آنها به وسيله قايق به کرانه حمل شود. <br />
با تجديد بناى اسکله بندرعباس اين عيب به کلى مرتفع واسکله جديد بندرعباس که طول آن 1:100 متر است،‌در آن واحد مى تواند شش کشتى اقيانوس پيما را پهلو دهد.<br />
در طول کرانه هيچ نقطه اى به اهميت نظامى بندرعباس نيست،‌زيرا اين محل در مجاورت تنگه هرمز قرار گرفته ومدخل خليج فارس محسوب مى شود.جزاير هرمز، لارک، قشم وهنگام که در بخش خليج فارس به آن اشاره شد به منزله نقاط کنترلى اين بندر است. ضمناً‌ جاده آسفالته اى که در عقب بندرعباس کشيده شده وراه نفوذى به طرف کرمان وداخل فلات است ، اهميت نظامى ابن بندر را ثابت مى کند ، محورهاى ديگرى از بندرعباس به شرح زير کشيده شده که آن را به فارس وساير نقاط کشور متصل مى سازد.<br />
1- راه اصلى سيرجان- شيراز که فارس را بندرعباس با استفاده از اين راه مواد معدنى رودان به سرعت به بندر حمل مى گردد. <br />
2- راه ساحلى ، بندرعباس ، بندر خمير،‌بندر لنگه ،‌بندر بوشهر.<br />
3- راه فرعى ميناب ،سيريک ، جاسک.<br />
4- راه اصلى رودان به بندرعباس با استفاده از اين راه مواد معدنى رودان به سرعت به بندر حمل مى گردد.<br />
5- راه فرعى داراب روستاى فوک که از راه سيرجان به بندرعباس منتهى مى گردد.<br />
<br />
<br />
<br />
اطلاعات زمین شناسی استان<br />
<br />
استان هرمزگان در جنوب ايران و در شمال تنگه هرمز قرار دارد. جايگاه جغرافيائى اين استان و قرارگيرى آن در فصل مشترک سه پهنه ساختارى ـ رسوبى زاگرس، مکران و ايران مرکزى سبب گرديده تا استان هرمزگان جايگاه زمين‌شناسى و خاصه‌هاى ساختارى ويژه‌اى داشته باشد. به همين لحاظ ، از نگاه زمين‌شناسى مى‌توان استان هرمزگان را به سه پهنه جداگانه زير تقسيم کرد.   <br />
<br />
ويژگيهاى زمين‌شناسى عمومى و ساختارى سه پهنه مذکور را م‌توان به شرح زير خلاصه کرد.   <br />
<br />
 الف ـ پهنه مکران   <br />
<br />
در نواحى واقع در خاور شهرستان و گسل ميناب، به عنوان بخشى از پهنه ساختارى رسوبى مکران، ويژگيهاى بى‌سنگى و الگوى ساختارى ويژه‌اى حاکم است که با ساير نواحى استان هرمزگان تفاوتهاى آشکار داد.   <br />
<br />
در اين بخش، برخلاف بخش مربوط به زاگرس، پى سنگ از نوع پوسته‌هاى اقيانوسى است که با توالى نسبتاً ضخيمى (حدود 10000 متر) از نهشته‌هاى فليشى و مولاسى کرتاسه پسين ـ پليوسن پوشيده شده‌اند. بخش افيوليتى پى‌سنگ در حاشيه شمالى و رسوبهاى فليشى ـ مولاسى) در قسمتهاى ميانى و جنوبى رخنمون دارد.   <br />
<br />
پوسته اقيانوسى پس سنگ شامل مجموعه‌‌اى از سنگهاياولترامافيک دگگونه نظير پريدوتيت، گابرو، دياباز به همراه رسوبهاى راديولاريتى و کربنتاى پلاژيک است که به شدت با يکديگر مخلوط شده و با "آميزه‌هاى رنگين" ساير نواحى ايران قابل قياس مى‌باشند. با وجود نداشتن رخنمون گسترده به لحاظ داشتن کروميت، کانيهاى گروه پلاتين و… مى‌تواند در خورد توجه باشد.   <br />
<br />
فليش‌ها و مولاسهاى ترشيارى که پوشش رويى پى سنگ را تشکيل مى‌دهند. نواحى واقع بين حاشيه شمالى استان تا سواحل درياى عمان را زير پوشش دارند. اين سنگها، در يک روند شمال به جنوب سن کمترى دارند. جوان‌ترين آنها تواليهاى سست و کم سيمان آواريهاى پليوسن است که به ويژه نواحى نزديک به ساحل مکران را پوشانده‌اند.   <br />
<br />
 زون گسلى ميناب، در يک روند شمالى ـ جنوبى، سب گرديده تا در حد خاورى بخش مکران استان هرمزگان ساختارها دگر شکلى قابل توجه داشته باشند. ولى در ساير نواحى، ساختارهاى تکتونيکى روند خاورى ـ باخترى دارند که در نتيجه عملکرد گسل‌هاى تراستى به صورت منشورهاى فزآينده نابرجا به سمت جنوب حرکت کرده‌اند به همين دليل در بيشتر نواحى خدهاى منشورهاى فزآينده نابرجا به سمت جنوب حرکت کرده‌اند به همين دليل در بيشتر نواحى حدهاى زمين‌شناسى از نوع گسل‌هاى طولى است که روند آنها با چين‌هاى ناحيه همخوان و موازى است.   <br />
<br />
ب  ـ پهنه زاگرس   <br />
<br />
نواحى واقع در شمال و خاور بندرعباس پايانه جنوب خاورى کوههاى زاگرس است که از دو زير پهنه زاگرس مرتفع و زاگرس چين خورده تشکيل شده است کهب ه بخش چين خهورده آن "هينترلند بندرعباس" نام داده شده است. تفاوت عمده اين دو زير پهنه، در بخش مربوط به استان هرمزگان، عمدتاً در راستاى تفاوتهاى ساختارياست ولى از نظر تواليهاى سنگى تفاوت جندانى ندارند. دو زير پهنه واحدهاى تکتونواستراتيگرافيک زير رامى‌توان شناساييکرد.   <br />
<br />
اول، تواليهاى پلاتفرمى پر کامرين پسين ـ ترياس مياني. رديف‌هاى نمکى اين مجموعه (سرى نمکى هرمز) را مى توان به صورت تعداد زيادى گنبد نمکى در شمال و باختر بندرعباس ديد ولى واحدهاى مربوط به پالئوزوئيک عمدتاً در 40 کيلومترى شمال بندرعباس و در کوه‌هاى گهکم و فراقون برونزد دارند. در اين برونزدها تواليهاى پالئوزوئيک کامل نيست و داشتن ايست‌هاى روبى بزرگ بين شيل‌هاى گراپتوليت‌دار سيلورين (سازند سر چاهان) و سنگ ماسه‌هاى سفيد رنگ دونين (سازند فراقون) و همچنين وقفه رسوى بين سنگهاى دونين بالا و اواريهاى قاعده سازند کربناتى دالان به سن پرمين، به بزرگى حدود 70 ميليون سال از ويژگيهاى آن است.   <br />
<br />
دوم، رديف‌هاى کربناتى ژوراسيک کرتاسه بالائى که در کنتيننتال شلف اقيانوس "تتيس جوان انباشته شده‌اند و امروزه، به ويژه بخش کرتاسه آن، در هسته تاقدس‌ها برونزد دارند.   <br />
<br />
سوم، تواليهاى همزمان کوهزائى سنوزوئيک که ممکن است دريائى يا غيردريائى باشند.   <br />
<br />
بخش پائينى اين توالى کربناتهاى پلاتفرمى ائوسن و اوليو ـ ميوسن (سازندهاى جهرم و آسمارى) هستند که هستة پاره‌اى از تاقديسهاى بلند استان را مى‌سازند سنگهاى ميوسن بيشتر سکانسهاى آوارى هزمان باکوهزائى‌اند که در محيط‌هاى دريائى پسرونده، به سمت جنوب، رسوب کرده‌اند و در فرهنگ چينه‌شناسى زاگرس گروه فارس" نام داند.   <br />
<br />
گروه فارس با انباشته‌هاى گچى "سازند گچسران و يا هم ارزهاى آوارى آن (سازند رازک) آغاز مى‌شود و در پى آن مارنهاى دريائى سازند ميشان و بالاخره انباشته‌هاى آوارى قرمز رنگ سازند آغاجارى قرار دارد. جوان‌ترين سنگهاى اين مجموعه انباشته‌هاى کنگلومرائى سازند بختيارى است که در نواحى کم ارتفاع تاقديس‌ها و يا در هسته ناوديس‌ها رخنمون دارد.   <br />
<br />
از نگاه تکتونيکى، ساختاها ناحيه بيشتر تناوبى از تاقديس‌ها و ناوديس‌هاى موازى‌اند که روند عمومى آنها کم و بيش خاورى ـ باخترى است.   <br />
<br />
  معهذا، در مجاورت با گنبدها نمکى سرى هرمز تغييراتى در روند چين‌ها ديده مى‌شود. بيشترين تغيير  در مجاورت گسل، شمال ـ جنوبى، ميناب ديده مى‌شود که حرکت‌ها امتداد لغز و شيب لغز آن تغييرات   قابل توجهى در روند چين‌ها ايجاد نموده است.   <br />
<br />
در نواحى شمال ـ شمال باخترى و باختر استان هرمزگان عوامل مؤثر در چين‌خوردگى کماکان پويا هستند به همين دليل زمين حرکت‌هاى رو به بالا دارد که با فشردگى و کوتاه شدگى پوسته و در نتيجه تمرکز انرژى همراه است. رها شدن انرژى تقريباً دائمى است به همين لحاظ تکانهاى زمين به صورت زمين لرزه زياد است که گاهى، نظير زمين‌ لرزه، باويرانى زياد و تلفات انسانى هراه مى‌باشد.   <br />
<br />
ج ـ پهنه ايران مرکزى   <br />
<br />
نواحى واقعى حاشيه شمالى استان هرمزگان (شمال حاجى‌‎آباد) ويژگيهاى زمين‌شناسى کاملاً متفاوتى با ساير بخشهاى استان دارد. ه گفته ديگر نواحى مورد نظر، به عنوان پايانه جنوب خاورى زون سنندج ـ سيرجان، نوعى گودى ژرف ميان بلوک ست که ه وسيله زون راندگى اصلى زاگرس از ساير قسمتهاى استان هرمزگان (زاگرس و مکران) جدا شده است.   <br />
<br />
دگرگون و دگر شکل بودن سنگها از خاصه‌هاى اين بخش است که فراوانى سنگهاى آتشفشانى و توده‌ها نفوذى به سن‌هاى گوناگون، بر ويژگى آن مى‌افزايد.   <br />
<br />
پى سنگ اين ناحيه ممکن است از نوع اولترامافيک‌هاى دگرگونه باشد. سنگهاى پالئوزوئيک بيشتر دگرگونه‌هاى انباشته شده بر روى پلاتفرمهاى ناپايدارند به همين لحاظ عموماً ساخت‌هاى آشفته دارند. سنگهاى مزوزوئيک پايينى ( ترياس پسى ـ ژوراسيک ميانى) انباشته‌هاى شيلى گودهاى پويا هستند که داراى سنگهاى آتشفشانى فراوان مى‌باشند.   <br />
<br />
در اين بخش مجموعه‌اى از افيوليت و راديولاريت‌هاى نابرجا مربوط به نواحى خاکى وجود دارد که بيشتر به سن کرتاسه پسين مى‌باشند.   <br />
<br />
الگوى ساختارى حاکم بر اين ناحيه از نوع ساختمانهاى دوپلکس و راندگيهاى هم آغوشى بزرگ مقياس است که در اثر آن ورق‌هاى دگرگون شده و نادگرگونه به مقدار متفاوتى به سمت جنوب باختر جابجا و رانده شده‌اند. فرآيندهاى دگرگونى، ماگماتيسم سبب گرديده تا توان معدنى اين بخش از استان هرمزگان در خور توجه باشد به همين علت است که بخش بيشتر معادن استان در اين قسمت پراکنده‌اند.   <br />
<br />
 <br />
</span>]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[تاریخچه همدان]]></title>
			<link>https://forum.banianbehboodi.ir/showthread.php?tid=3307</link>
			<pubDate>Mon, 30 Dec 2013 12:23:00 +0000</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://forum.banianbehboodi.ir/member.php?action=profile&uid=18">mehrnaz</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://forum.banianbehboodi.ir/showthread.php?tid=3307</guid>
			<description><![CDATA[<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><br />
<br />
<br />
مرکز استان: همدان<br />
مساحت :  19547کيلومتر مربع<br />
جمعیت:  1677957 نفـر<br />
شهرهای مهم: اسدآباد و بهار، تویسرکان، رزن، کبودرآهنگ، ملایر، نهاوند، همدان<br />
استان های همسایه از شمال به استان زنجان؛ ازجنوب به استان لرستان؛ از شرق به استان مرکزى و از غرب به استانهاى کردستان و کرمانشاه محدوداست.<br />
جغرافیا: استان همدان در شمال غرب کشـور بين طولـهاى جغرافيـــاى َ48و °47 تا  َ28و°49شـرقى و عرضـهاى جغرافيايى َ00و°34 تا َ44و°35 شمالى قرار دارد. اين استان داراى 9 شهرستان، 19شهر، 17بخش و 43 دهستان مى باشد. که ارتفاع آن از سطح دريا، 1749 متر است . <br />
<br />
بررسی نظامی استان<br />
<br />
با توجه به اينکه استان همدان در غرب کشور واقع شده و از نظر سوقالجيشى نزديکترين راه ارتباطى زمينى بين پايتخت و کشور همسايه عراق مى باشد ،محورهاى مهم استان همدان به چهار دسته ى کلى زير تقسيم مى شود : <br />
<br />
1.محور غرب و جنوب غرب <br />
<br />
2. محور شمال و شمال غرب <br />
<br />
3. محور جنوب و جنوب شرق <br />
<br />
4.محور شمال و شمال شرق <br />
<br />
دهليز هاى مهم استان با توجه به کوهستانى بودن استان همدان و اکثر شهرستانها از ويژگى خاصى برخوردار مى باشد .اين دهليز ها با توجه به عبور جاده هاى اصلى از داخل آنها داراى اهميت سوق الجيشى مى باشد <br />
<br />
 <br />
<br />
اطلاعات زمین شناسی استان<br />
<br />
استان همدان با توپوگرافى نسبتا ناهموار در غرب کشور قرار دارد و از نظر زمين شناسى بخش اعظم گتره ى آن در زون سنندج-سيرجان و نواحى شمالى آن جزو گوشه ى غربى تا جنوب ايران مرکزى محسوب مى گردد . به طور خلاصه اختصاصات زون سنندج – سيرجان به اين قرار است :   <br />
<br />
1.         وجود دگرگرونى پرکامبرين با شدت بالا   <br />
<br />
2.         تشکيل رسوبات تخريبى و سنگ آتشفشانى در دوران پالئو زوييک   <br />
<br />
3.         دگرگونى و تغيير شکل شديد در ترياس ميانى   <br />
<br />
4.         رسوب گذارى شديد کامبرين پيشين و اواخر ژوراسيک   <br />
<br />
5.         کوهزايى در بين ائوسن و اليگوسن   <br />
<br />
6.         زون ايران مرکزى که در منطقه ى همدان گسترش کمترى دارد از ويژگيهاى آن پديده ى پلوتو نيم و متامور فيسم مى باشد . مرکز استان از توده هاى نفوذى( باتوليت ) و سنگهاى دگرگونى و رسوبى تشکيل شده و متعلق به دوران سوم زمين شناسى است <br />
</span>]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><br />
<br />
<br />
مرکز استان: همدان<br />
مساحت :  19547کيلومتر مربع<br />
جمعیت:  1677957 نفـر<br />
شهرهای مهم: اسدآباد و بهار، تویسرکان، رزن، کبودرآهنگ، ملایر، نهاوند، همدان<br />
استان های همسایه از شمال به استان زنجان؛ ازجنوب به استان لرستان؛ از شرق به استان مرکزى و از غرب به استانهاى کردستان و کرمانشاه محدوداست.<br />
جغرافیا: استان همدان در شمال غرب کشـور بين طولـهاى جغرافيـــاى َ48و °47 تا  َ28و°49شـرقى و عرضـهاى جغرافيايى َ00و°34 تا َ44و°35 شمالى قرار دارد. اين استان داراى 9 شهرستان، 19شهر، 17بخش و 43 دهستان مى باشد. که ارتفاع آن از سطح دريا، 1749 متر است . <br />
<br />
بررسی نظامی استان<br />
<br />
با توجه به اينکه استان همدان در غرب کشور واقع شده و از نظر سوقالجيشى نزديکترين راه ارتباطى زمينى بين پايتخت و کشور همسايه عراق مى باشد ،محورهاى مهم استان همدان به چهار دسته ى کلى زير تقسيم مى شود : <br />
<br />
1.محور غرب و جنوب غرب <br />
<br />
2. محور شمال و شمال غرب <br />
<br />
3. محور جنوب و جنوب شرق <br />
<br />
4.محور شمال و شمال شرق <br />
<br />
دهليز هاى مهم استان با توجه به کوهستانى بودن استان همدان و اکثر شهرستانها از ويژگى خاصى برخوردار مى باشد .اين دهليز ها با توجه به عبور جاده هاى اصلى از داخل آنها داراى اهميت سوق الجيشى مى باشد <br />
<br />
 <br />
<br />
اطلاعات زمین شناسی استان<br />
<br />
استان همدان با توپوگرافى نسبتا ناهموار در غرب کشور قرار دارد و از نظر زمين شناسى بخش اعظم گتره ى آن در زون سنندج-سيرجان و نواحى شمالى آن جزو گوشه ى غربى تا جنوب ايران مرکزى محسوب مى گردد . به طور خلاصه اختصاصات زون سنندج – سيرجان به اين قرار است :   <br />
<br />
1.         وجود دگرگرونى پرکامبرين با شدت بالا   <br />
<br />
2.         تشکيل رسوبات تخريبى و سنگ آتشفشانى در دوران پالئو زوييک   <br />
<br />
3.         دگرگونى و تغيير شکل شديد در ترياس ميانى   <br />
<br />
4.         رسوب گذارى شديد کامبرين پيشين و اواخر ژوراسيک   <br />
<br />
5.         کوهزايى در بين ائوسن و اليگوسن   <br />
<br />
6.         زون ايران مرکزى که در منطقه ى همدان گسترش کمترى دارد از ويژگيهاى آن پديده ى پلوتو نيم و متامور فيسم مى باشد . مرکز استان از توده هاى نفوذى( باتوليت ) و سنگهاى دگرگونى و رسوبى تشکيل شده و متعلق به دوران سوم زمين شناسى است <br />
</span>]]></content:encoded>
		</item>
	</channel>
</rss>