در قدم ششم آمادگی کامل پیدا کردم تا خداوند نقائص شخصی مرا برطرف سازد. نقائصی که مرا ناتوان کرده بود و قادر نبودم با آسودگی خیال، در مسیر با شکوه زندگی گام بردارم. افسوس خوردن به حال خود، نمونه ای از آن بود.

[align=right]ساعت ها افسده بودم و به این فکر می کردم که برای زندگی کردن هیچ انگیزه ای در من وجود ندارد، هرگز نمی توانستم رویاهایم را به حقیقت پیوند دهم. چون تا این حد به خودم حق می دادم که دائماً وقتم را روی دلسوزی برای خودم متمرکز کنم. مطمئناً امکان اینکه زمانی برای رشد داشته باشم وجود نداشت. تحت این شرایط، چگونه ممکن بود رویاهایم به حقیقت تبدیل شود؟

[align=right]نیروی برترم مرا کمک کرد تا نقائص شخصی ام را در اعمال خود ببینم و هر روز در مسیر زندگی ام به آنها دست پیدا کنم. امروز می توانم لحظاتی را که ترحم به خودم در فکرم راه پیدا کند احساس کنم. من توان برطرف کردن این نقائص را ندارم. اما می توانم چگونگی پدیدار شدن آنها را در جود خود تشخیص دهم. پس عاجزانه به نیروی برترم رجوع می کنم، کسی که مرا خوشحال می کند و به من اطمینان می بخشد که نواقصم را به موقع و در زمان خودش مرتفع خواهد کرد.

[align=right][align=right]یادآوری امروز

[align=right][align=right]« من، انسانی کامل نیستم، نقائص شخصیتی، به مرور زمان در من شکل گرفته اند و یکباره برطرف نخواهند شد. اما فقط برای امروز با ایمان و امید طبق اصول برنامه می توانم بر روی آنها کار کنم.

[align=right]" خداوند به ندرت ما را رها می کند.....همه فضایل در جایی ( دروجود ما ) پنهان شده اند. خداوند هرچه سریعتر ما را در موقعیت هایی قرار می دهد که با کمک او بتوانیم این فضایل را پرورش دهیم.

کشاورزی فلوت سحرآمیزی پیدا کرد.امیدوار بود تا مرغ هایش را طلسم کند تا بیشتر تخم کنند، هر روز برای انها فلوت می زد، شبانگاه به سراغ مرغ ها می رفت، اما تخم انها بیشتر نشده بود و مثل همیشه بود. مدتی بعد، از او پرسیدند: آیا از فلوت زدن نتیجه گرفتی؟ کشاورز پاسخ داد: مطمئناً اگر چه تخم مرغ هایم بیشتر نشد، اما فرصت خوبی برای نواختن بود. در الانان همانند این داستان یک موفقیت و شکست موارد قابل رؤیتی هستند. پیش از ورور به جلسات بسیاری از ما، از اینکه نمی توانستیم مشکل الکلیسم عزیزمان را ، برطرف کنیکم بسیار نا امید بودیم. به مرور تجدید نظر در توانایی های خود را آغز کردیم تا هر عمل مفید و مؤثری را انجام دهیم. ما تشخیص نمی دادیم که هر روز موفقیت های زیادی را بدست می آوریم. برنامه به ما کمک می کند تا تشخیص دهیم چطور با تمایل به ورود در جلسات الانان می توانیم، به سادگی برای درخواست کمک موفق باشیم. علیرغم شرایط دشوار، اکنون برای تغییر رفتارها و عقایدی که مدتهای زیادی در رفتار ما شکل گرفته اند فرصتی هست. این یک موفقیت بزرگ محسوب می شود.

[align=right][align=right]یادآوری امروز

[align=right][align=right]« "بهترین موهبتی که مرا به تداوم بهبودی ام مطمئن می سازد رضایتمندی است."

[align=right]رضایتمندی به هر شکل و از طریق هر رهاکاری که از حضور در جلسات الانان بکار ببرم، نشانی از موفقیت من است.

[align=right]" هر فکر خوبی در سر داشته باشید، به سهم خود در محصول زندگی شما سهیم خواهد شد." »

شهامت صادق بودن با خویشتن،احساسی است که با کمک رشد روحانی خود به دست می آوریم.

[align=right]رشد روحانی باعث می شود، رفتار عزیز الکلی زندگی ما، بیماری الکلیسم و بسیاری موارد دیگر که از کنترل ما خارج است را بپذیریم.همچنین ایمان بیاوریم که قدرتی برتر از ما وجود دارد و ما به مراقبت آن نیروی برتر نیازمندیم.

[align=right]صادق بودن با خویشتن،به ما قدرت می دهد تا مراقب خود باشیم،پیشرفت هایمان را با خدا و دیگران تقسیم کنیم و بپذیریم برای پیش رفتن به کمک روحانی احتیاج داریم.

[align=right]هنگامیکه طرز برخوردها و اعمال روزانه خود را مرور می کنیم،نیازمند صداقت با خود هستم.

[align=right]این به ما اجازه میدهد تا به میزان کافی متواضع باشیم . و با همه بطور یکسان رخورد کنیم و این رشد را در هر نقطه ای از زندگی خود بکار بریم و ادامه دهیم.

[align=right]چگونه شهامت پیدا می کنیم تا با خودمان صادق باشیم؟ با ارتباط مستمر با نیروی برتر از خویش، شهامت تغییر مسائل را بدست می آوریم.

[align=right][align=right]یادآوری امروز

[align=right][align=right]« من می دانم که صداقت، اصلی ترین بخش از قدم های دوازده گانه است، امروز می خواهم با خودم بیشتر صادق باشم.

[align=right]" تا صداقتی وجود نداشته باشد وقار و بزرگی کجا وجود دارد؟

مشارکت من در جلسات اولیه الانان،چیزی شبیه این جملات بود: " او مرا خیلی عصبانی و دیوانه کرده است" و من " بخاطر او یک کشتی طوفان زده هستم." از خداوند متشکرم به خاطر وجود راهنمایی که همیشه توجه مرا به خودم معطوف ساخت و مرا تشویق می کرد تا به آنچه که واقعاً می گفتم نگاه کنم. وقتی که دیگران را بخاطر نحوه احساسم، سرزنش می کردم، نیرویی بیش از احساساتم به آنها می بخشیدم، نیرویی که مستقیماً متعلق به من بود. هیچ کس نمی تواند بدون رضایت من هیچ احساسی را در من خلق کند. من رفتارهای تغییر پذیر زیادی داشتم. امروز با آگاهی از عباراتی که بکار می برم ، یاد می گیرم با مسئولیت بیشتری ارتباط داشته باشم. من نه تنها در یک مسیر مستقیم سهیم هستم، بلکه در یک مسیر سالمی سازگاز هستم. راههای بهتری برای بیان خودم وجود دارد تا اینکه بگویم، تو اینچنین کاری را برای من کردی( باعث این کار شدی). من می توانم در مورد خودم و احساساتم صحبت کنم. من می توانم توضیح دهم که چطور بعضی چیزها را بدون گفتن به دیگران در این که چه احساسی را در من خلق کرده اند، تجربه کرده ام . من می توانم در مورد آنچه که می خواهم، صحبت کنم. من یک قربانی نیستم.

[align=right][align=right]یادآوری امروز

[align=right][align=right]« کلمات ارتباطی من چه کاری انجام می دهند؟ آیا آنها آنچه را که من می خواهم بگویم ، بیان می کنند؟ امروز بیشتر به آنچه که باید بگویم گوش فرا خواهم داد.

وقتی از رفتار فرد دیگری، موقعیت دشواری و از وقایعی ناامید کننده، دچار مشکل می شوم، الانان به من یادآوری می کند که نباید به تنهایی آن را بدوش بکشم. من بخاطر هر اتفاقی که می افتد قربانی نیستم مگر اینکه خودم بخواهم و انتخاب کنم که خود را قربانی ببینم. هرچند همیشه اوضاع مطابق میل من نیست، اما می توانم بپذیرم آنچه را که نمی توانم تغییر دهم و تغییر دهم آنچه را که می توانم. شاید بتوانم دید متفاوتی نسبت به مشکلاتم داشته باشم و اگر مشکلاتم را، مشکل شخصی ندانم، ممکن است هرگز آنها را مشکل نپندارم. بلکه آنها را فقط مسائلی بدانم که آنطور که دوست دارم روی نداده اند.

[align=right]این تغییر نگرش و رفتار می تواند به من کمک کند تا برای ارزیابی واقع گرایانه موقعیتها، آزاد باشم و به شکلی سازنده به جلو گام بردارم.

[align=right][align=right]یادآوری امروز

[align=right][align=right]« مقصر دانستن موقعیت های دشوار، بخاطر وقایع خارجی می تواند راهی برای جلوگیری از مواجه شدن با علت واقعی نگرشها و رفتارهای فردی امان باشد. من می توانم خود را بصورت یک قربانی ببینم یا می توانم آنچه را که در زندگی ام رخ داده را بپذیرم و مسئولیت آنها را به سبب عکس العمل خودم بر عهده گیرم. ممکن است به انجام کاری یا انجام ندادن کاری هدایت شوم، اما وقتی به راهنمایی نیروی برترم گوش دهم قربانی موقعیت های خود نمی شوم.

[align=right]خداوند از هیچ انسانی درخواست کمک نمی کند که زندگی را بپذیرد. این یک انتخاب نیست. شما باید آن را قبول کنی. تنها انتخاب ما در چگونگی آن است.

[align=right]" در چگونگی آن می توانیمک حق انتخاب داشته باشیم." »

همیشه احساس می کردم اعمال الکلی عزیز من تأثیر وحشتناکی بر زندگی من دارد، از برداشت مردم در این زمینه نگران بودم. روزی به من گفت تصمیم دارد مصرفش را قطع کند. برای یک روز خوشحال بودم و با مصرف دوباره او، باز آشفته می شدم.

[align=right]چندماه بعد عزیز الکلی من بالاخره به جلسات الکلی های گمنام وارد شد. دو روز بعد مجدداً مصرفش را شروع کرد. مهمترین مطلبی که من در الانان آموختم این بود که سعادت و خوشبختی من به مصرف یا قطع مصرف الکلی وابسته نیست. رفتار او هیچ ربطی به من ندارد، این پیامد بیماری است.

[align=right]همانطور که رفتار من ، بازتابی از شخصیت من است و من مسئول هستم که به رفتارم توجه داشته باشم تا دریابم آنها به من چه می گویند، باید بپذیرم که الکلیسم یک بیماری مهار شدنی است اما درمان قطعی ندارد. الکلیهای بسیاری پیش از اینکه هوشیار شوند چندین بار برای قطعمصرف تلاش می کننده و عده ای هیچ وقت اقدام نمی کنند.

[align=right]زندگی من ارزشی بیش از این دارد که بدنبال انتخاب های دیگری تلف شود. حتی اگر شخصی باشد که عاشقانه دوستش دارم.

[align=right][align=right]یادآوری امروز

[align=right][align=right]« اهمیتی ندارد، که الکلی زندگیم پاک باشد یا مصرف کند، بهتر است اکنون انرژی خود را صرف تمرکز روی بهبودی شخصی ام کنم. الانان به من کمک کرد تا در عوض توجه به اعمال و رفتار زندگیم به زندگی خود و آنچه برای بهتر شدن موقعیتم می توانم انجام دهم تمرکز کنم، من باید انسان مقاومی باشم.»

روزی یکی از تازه واردین صدایم زد، مدتی صحبت کردیم، از من تقاضا کرد، راهنمای او باشم، غافلگیر شده بودم، هرگز از کسی انتظار چنین درخواستی را نداشتم. شدیداً احساس عجز می کردم و در عین حال با هیجان و خوشحالی همراه بودم. اما آیا به اندازه کافی رشد کرده بودم تا به شخص دیگری کمک کنم؟ آیا برای بخشیدن چیزی داشتم؟ آیا می توانستم بی آنکه خود را از یاد ببرم به دیگری کمک کنم؟ برای چند لحظه ترس وجودم را فرا گرفت، اما بخاطرم رسید که او از من تقاضا نکرده بود ناجیش باشم، بلکه خواستار این بود که با مثال و تجربیاتی که امکان بهبودیش را فراهم می کرئ، فقط به او کمک کنم.

[align=right]من می دانم، نیروی برترم افرادی را به زندگی ام وارد می کند که می توانند وسیله ای برای رشد من باشند. بلافاصله دعای آرامش را خواندم و از خدا خواستم کمک کن تا این مسئولیت را به شایستگی انجام دهم.

[align=right]به او پاسخ دادم: مفتخر می شوم، راهنمای شما باشم.

[align=right][align=right]یادآوری امروز

[align=right][align=right]من با قبول مسئولیت راهنمای دیگران، به همان میزان که نسبت به شخص خود مسئول هستم، در قبال افراد دیگر متعهد می شوم. این لطف نسبت به دیگران نیست. راهنمایی دیگران برای من فرصتی ایجاد می کند تا با مشارکت خصوصی مراقبت، تمرین با عشق رها کردم و به کارگیری اصول الانان آگاهی بیشتری نصیبم شود. اگر من به آن کلماتی که خودم به خودم می گویم توجه دکنم، درک می کنم که معمولاً آنها را برای شخصی که راهنمایی می کنم دقیقاً تکرار می کنم و اینها مسائلی هستند که من نیاز به شنیدن ان دارم.

[align=right]" دانسته هایت را به دیگران منتقل کن. شاید برای دیگری از آنچه تو با فکر با آن مبارزه می کنی بهتر باشد." »