دوبیتی شمارهٔ ۷

[رقیه]

[font]بیا تا گل برافشانیم و می در ساغر اندازیم[/font][font]فلک را سقف بشکافیم و درطرحی نو در اندازیم[/font][font]اگر غم لشکر انگیزد که خون عاشقان ریزد[/font][font]من و ساقی به هم تازیم و بنیانش بر اندازیم[/font] 

[رقیه]

با می به کنار جوی می یابد بودوز غصه کناره جوی می باید بوداین مدت عمر ما چو گل ده روز استخندان لب وتازه روی می باید بود 

[رقیه]

[font]سرای مدرسه و بحث علم و طاق و رواق[/font][font]چه سود دل دانا و چشم بینا نیست[/font][font]سرای قاضی یزد ار چه منبع فضل است[/font][font]خلاف نیست که علم نظر درانجا نیست[/font]

 

[رقیه]

 [font]به همشنی رندان سری فرود اور[/font][font]که گنجها در این بی سری سامانی[/font][font]بیار باده رنگین که یک حکایت راست[/font][font]بگویم و نکنم رخته درمسلمانی[/font][font]بهخاک یای صبوی کنان که تا من مست[/font][font]ستاده بر درمیخان ام به دربانی[/font][font]به هیچ زاهد ظاهر ژرست نگذشتم[/font][font]که زیر خرقه نه زنار داشت ینهانی[/font]

 

[رقیه]

به جز شکر دهنی مایه هاست خوبی رابه خاتمی نتوان زد دم سلیمانیهزار سلطنت دلبری بدان نرسدکه دردلی به هنر خویش را بگنجانیچه گردها که برانگیختی ز هستی منمباد خسته سمندت که تیز می رانی

 

[رقیه]

 [font]رونق عهد شباب است دگر بستان را[/font][font]میرسد مژده گل بلبل خوش الحان را[/font][font]ای صبا گر به جوانان چمن باز رسی[/font][font]خدمت ما برسان سرو و گل وریحان را[/font][font]گر چنین جلوه کند مغیچه باده فروش[/font][font]خاکروب درمیخانه کنم مژگان را[/font][font]ای که بر مه کشی از عنبر سارا جوگان[/font][font]مضطرب حال مگردان من سرگردان را[/font]

[رقیه]

[font]ساقیا برخیز ودرخاک ده جام را[/font][font]خاک برسر کن غم ایام را[/font][font]ساغرمیبرکفم نه تا ز بر[/font][font]برکشم این دلق ارزق فام را[/font][font]گرچه چه بدنامی است نزدعاقلان[/font][font]مانمی خاهیم ننگ و نام را[/font]

[رقیه]

صلاح کار کجا و من خراب کجاببین تفاوت ره کز کجاست تا به کجادلم ز صومعه بگرفت وخرقه سالوسکجاست دیر مغان و شراب ناب کجاچه نسبت است به رندی صلاح و تقوی راسماع وعظ کجا نغمه رباب کجاز روی دوست دل دشمنان چه دربایدچراغ مرده کجا شمع افتاب کجا

 

[رقیه]

مونده هنوز توخاطرم که بین خونه مادرم  دستم ومیگرفت میگفت بگم علی وراه برمیادم میاد که جلوه داشت یه قاب عکس روی دیوار   عکس یه مرد مهربون رو زانوهاش یه ذولفقارعشق تودرسینه ی من رشک جنان نمیبرم   هرجا برم دادمیزنم حیدریم حیدریمصدای قلب من میگه که مرد مردا علیه   امید امروز منو شفیغ فردا علیه

[رقیه]

[align=-webkit-center]دل رفت زدست  تا محمد آمد 

[align=-webkit-center][align=-webkit-center][align=-webkit-center]گل دایه  بست تا محمد آمد [/align][align=-webkit-center][align=-webkit-center][align=-webkit-center]هرگز نبود مکان بت بیت خدا [/align][align=-webkit-center][align=-webkit-center][align=-webkit-center]بتنها بشکست تا محمد آمد[/align][/align]