اشعار زیبــای حسیــن پناهــی

[ARSAM]

من زندگی را دوست دارم

[align=right]ولی از زندگی دوباره می ترسم!

[align=right]دین را دوست دارم

[align=right]ولی از كشیش ها می ترسم!

[align=right]قانون را دوست دارم

[align=right]ولی از پاسبان ها می ترسم!

[align=right]عشق را دوست دارم

[align=right]ولی از زن ها می ترسم!

[align=right]كودكان را دوست دارم

[align=right]ولی از آینه می ترسم! 

[align=right]سلام را دوست دارم

[align=right]ولی از زبانم می ترسم!

[align=right]من می ترسم ، پس هستم

[align=right]این چنین می گذرد روز و روزگار من

[align=right]من روز را دوست دارم

[align=right]ولی از روزگار می ترسم

 

[ARSAM]

چه مهمانان بي دردسري هستند مردگان

[align=right]نه به دستي ظرفي را چرك مي كنند

[align=right]نه به حرفي دلي را آلوده

[align=right]تنها به شمعي قانعند

[align=right]و اندكي سكوت

[ARSAM]

درختان می گویند بهار

پرندگان می گویند ، لانه

سنگ ها می گویند صبر

و خاک ها می گویند مصاحب

و انسان ها می گویند «خوشبختی»

امّا همه ی ما در یک چیز شبیهیم ،

در طلب نور !

ما نه درختیم 

و نه خاک .

پس خوشبختی را با علم به همه ی ضعف هامان در تشخیص ،

باید در حریم خودمان جستجو کنیم ..

[ARSAM]

کهکشانها کو زمینم؟

[align=right]زمین کو وطنم؟

[align=right]وطن کو خانه ام؟

[align=right]خانه کو مادرم؟

[align=right]مادر کو کبوترانم؟

[align=right]من گم شدم در تو یا تو گم شدی در من ، ای زمان؟...

[ARSAM]

در انتهای هر سفر

[align=right]در آیینه

[align=right]دار و ندار خویش را مرور می کنم

[align=right]این خاک تیره این زمین

[align=right]پاپوش پای خسته ام

[align=right]این سقف کوتاه آسمان

[align=right]سرپوش چشم بسته ام

[align=right]اما خدای دل

[align=right]در آخرین سفر

[align=right]در آیینه به جز دو بیکرانه کران

[align=right]به جز زمین و آسمان

[align=right]چیزی نمانده است

[align=right]گم گشته ام ‚ کجا

[align=right]ندیده ای مرا ؟

[ARSAM]

نیم ساعت پیش ،

خدا را دیدم قوز کرده با پالتوی مشکی بلندش

سرفه کنان در حیاط از کنار دو سرو سیاه گذشت 

و رو به ایوانی که من ایستاده بودم آمد ،

آواز که خواند تازه فهمیدم ،

پدرم را با او اشتباهی گرفته ام 

[ARSAM]

ما چيستيم ؟!

[align=right]جز ملکلولهاي فعال ذهن زمين ،

[align=right]که خاطرات کهکشان هارا

[align=right]مغشوش ميکند!

[ARSAM]

بی تو

نه بوی خاک نجاتم داد

نه شمارش ستاره ها تسکینم

چرا صدایم کردی

چرا ؟

سراسیمه و مشتاق

سی سال بیهوده در انتظار تو ماندم و نیامدی

نشان به آن نشان

که دو هزار سال از میلاد مسیح می گذشت

و عصر

عصر والیوم بود

و فلسفه

[ARSAM]

بی تو

نه بوی خاک نجاتم داد

نه شمارش ستاره ها تسکینم

چرا صدایم کردی

چرا ؟

سراسیمه و مشتاق

سی سال بیهوده در انتظار تو ماندم و نیامدی

نشان به آن نشان

که دو هزار سال از میلاد مسیح می گذشت

و عصر

عصر والیوم بود

و فلسفه

[ARSAM]

و رسالت من این خواهد بود

تا دو استکان چای داغ را

از میان دویست جنگ خونین

به سلامت بگذرانم

تا در شبی بارانی

آن ها را

با خدای خویش

چشم در چشم هم نوش کنیم