نيایش

[sepahrad]

نیایش روز دوشنبه

*- خدایا مرا از حصار خود برهان،من با هیچ چیز و هیچ کس مشکلی ندارم جزءخودم، مرا از زندان خود ساخته ام برهان،دل شکسته و دل خسته از خویشتنم،متواضع و شرمسار در حضور تو،آرامشی فراسوی درک و فهم آدم و آدمی را از تو خواستارم.

*- بند و طناب محکم شهوت و شهوات،خواست و نیاز و غرائز متعدد،قدرت و همه چیز خواهی را از گرداگرد وجودم گسسته دار،قسم به تو که خواهم پرید،بدانگونه اوج خواهم گرفت که در حد فکر و درک زمینی نباشد.

*- محبوبم به تو و آرمانهایت وفادار خواهم ماند،می دانم که صداقت در نیت و عمل،از هزاران دعا و شکر سپاس در نزد تو ارزشمندتر است،ای بی نیاز و بنده نواز،منظور و مقصود،شکر و سپاس از زبان و قلب تیره همچو منی کجا تو را لایق است،من فقط سهم ناچیز خود را اداء می کنم.*- سلام برتو ای پیدا و ناپیدا،معنی و معنا،هستی و هستی بخش،بتو که ابدی و جاویدی، همه چیز از تو و ما محتاج به تمامیت آن،سلام و درود بی پایان نیازمندان بر تو ای بی نیاز،مفهوم و مقصد طراح و حیات بخش،بنده نواز و چاره ساز،قسم به تقدس خاک که همه از آن و برآنیم،کوچکی و حقارت خود،شکوه و عظمت تو بر من آشکاراست، ندایم را پاسخگو باش،ای شنونده ترین گوشها و ای رساترین صدا و نوا.*- خداوندا در پیمودن راه منتهی به تو درمانده و زمین گیرم و در طی کردن راه تاریکیها استادو آموزگارم،موانعی را که ضعفهای تربیتی و شخصیتی،اخلاقی و اجتماعی بر سر راهم قرار داده،سدی محکم در راه رسیدن و همزیستی من با توست، با نیروی لایزالت شکننده این سد باش.*- ای چشمه جوشان تمامیت هستی،سبز شدن و سبز ماندن را به من بیاموز،آرامشی که همان بهشت موعود توست خواسته دو جهان من است،عطا فرما تا با عدالت بین همه چیز و همه کس تقسیم کنم.*- بارالها،من نمیدانم و نخواهم دانست چگونه بودن و زیستن را،محرکهای حسی من از وسوسه باردار است،من به آنها سریعترین پاسخ را میدهم،مرا از اسارت دیونفس و فرزند نامشروعش وسوسه برهان.*- خدایا رهنمونم باش،بسوی وادی امن خود،سبب تمام سیاهکاریهای من ترس از نبود امنیت است روا مدار که بجای ایمان،ترس بر من راهنما و حاکم باشد.*- شکر و سپاسگذاری،سرور و شادمانی و شعف حاصل از آن،در زمان تقدیم به آستان و حضورت معنا میدهد.چه چیز و چه کس میتواند باشد اگر تو نخواهی؟وچه چیز تجلی و ظهور نمیکند و ممکن نیست اگر تو بخواهی