ای کاشهای عاشقانه

[MOZHGAN]

 ای کاش می شد آنقدرخوب بود که فرصت خوب بودن را از دیگران گرفت،و ای کاش می شد که آنقدر از بدیها دور می شدیم که دیگر هیچگاه دست نازیبای بدیها به ما نمی رسیدچرا که من هنوز باور دارم که می توان بهتر زیست.در راه متعالی شدن شرط اول قدم آنست که باران باشیم، باران با سخاوتی که هم بر کویر می بارد و هم در دشت سر سبزآری اینگونه می توان بهتر زیست، عاشق تر ماند، شاعرتر شد و در نهایت جاودانه شد…