2014-09-29، 05:08
5شهریور a day at a time از کتاب اندیشه امروز
يك دوست در برنامه به من آموخت كه چگونه با احساس گناه مواجه گردم. به روشي‌كاملاً جديد. او بمن پيشنهاد كرد كه اينگونه به مسأله نگاه كنم كه گناه در حقيقت باغرور دو روي يك سكه را تشكيل مي‌دهند. يك ندامت منطقي براي آنچه كه اتفاق‌افتاده است شايد طبيعي به نظر رسد اما احساس گناه بهيچ وجه جايز نيست. از آن‌هنگام من آموخته‌ام كه سرزنش كردن و محكوم خود بخاطر اشتباهات گذشته‌شايسته نيست. همانگونه كه در مورد ديگران اينكار را انجام نمي‌دهيم بايد بدانيم كه‌ما قادر به قضاوت درباره خود نيز نمي‌باشم؟آيا هنوز هنگاميكه احساس شكست مي‌كنم به سرزنش خود مي‌پردازم؟آيا من توانسته‌ام كه «من» محكوم كننده را كه باعث تقويت احساس گناه در من‌مي‌شود در گذشته خود رها سازم؟آيا من تفاوت بين پشيماني و گناه را مي‌دانم؟آيا من تشخيص مي‌دهم كه احساس گناه مستمر و طولاني مي‌تواند سلامت‌شخصيت مرا به مخاطره اندازد و از اهميت كارهاي مثبتي كه در حال انجام آنم‌بكاهد؟آيا من پذيرفته‌ام كه تنها خداوند قادر است كه من را داوري كند؟
«گناه ممكن است غرور جريحه دار شده باشد»
يك دوست در برنامه به من آموخت كه چگونه با احساس گناه مواجه گردم. به روشي‌كاملاً جديد. او بمن پيشنهاد كرد كه اينگونه به مسأله نگاه كنم كه گناه در حقيقت باغرور دو روي يك سكه را تشكيل مي‌دهند. يك ندامت منطقي براي آنچه كه اتفاق‌افتاده است شايد طبيعي به نظر رسد اما احساس گناه بهيچ وجه جايز نيست. از آن‌هنگام من آموخته‌ام كه سرزنش كردن و محكوم خود بخاطر اشتباهات گذشته‌شايسته نيست. همانگونه كه در مورد ديگران اينكار را انجام نمي‌دهيم بايد بدانيم كه‌ما قادر به قضاوت درباره خود نيز نمي‌باشم؟آيا هنوز هنگاميكه احساس شكست مي‌كنم به سرزنش خود مي‌پردازم؟آيا من توانسته‌ام كه «من» محكوم كننده را كه باعث تقويت احساس گناه در من‌مي‌شود در گذشته خود رها سازم؟آيا من تفاوت بين پشيماني و گناه را مي‌دانم؟آيا من تشخيص مي‌دهم كه احساس گناه مستمر و طولاني مي‌تواند سلامت‌شخصيت مرا به مخاطره اندازد و از اهميت كارهاي مثبتي كه در حال انجام آنم‌بكاهد؟آيا من پذيرفته‌ام كه تنها خداوند قادر است كه من را داوري كند؟
«گناه ممكن است غرور جريحه دار شده باشد»
تمام ارسالهایم تجربه گذشته ام است و دیدم نسبت به بهبودی تغییر کرده است و اینها نیست