2014-10-10، 06:13
پاینده ایران.......
درود به عاشقا ن سرزمین کهنم....
درود به شیر زنان و شیر مردان کوبانی....
درود به شیر زنان و شیر مردان کوبانی....
با و سرود سبز شهادت،
در تو، صدای مبهم دلتنگی،
بر تو نمازِ ساقط رفتن،
در تو غرور گرمِ خدایی....
آری در این فصل های هراسان،
کو آخرین پناه ؟
تو از تبار پاک اهورایی....
آه....ای صمیمی دلاور ....
یاس سپید شکوفان،
در هر سکوتِ غمینت،
مرگی نشسته به فریاد....
بگذشتی از آنچه که با توست،
بسکن دهان قفل خموشی،
بشکن حصار شیشه ای زنگ خورده را،......
من بارها و باز، با صد نیاز،
از پشت این حصار بلند شب،
در خواب تشنه ی پیروزی تو ،
در رویش جوانه می مانم....
در تو شتابِ موج،
در تو ، توان سخت سواحل،
با من بگو حماسه ی فردارا.....
زیرا به صبحِ پاکی پیروزی،
راهی نمانده است....
دستان تو تنهاست، دستان تو بی کس،
دستان مهربانی کو ؟
دستان مهربانی کو ؟
تیغ نگاه زلال تورا،
تا عمق عاطفه، تا بی نهایت احساسم،
تا انهدام هستی مشکوکم ،
با صد نیاز، پذیرایم.....
نگارین
در تو، صدای مبهم دلتنگی،
بر تو نمازِ ساقط رفتن،
در تو غرور گرمِ خدایی....
آری در این فصل های هراسان،
کو آخرین پناه ؟
تو از تبار پاک اهورایی....
آه....ای صمیمی دلاور ....
یاس سپید شکوفان،
در هر سکوتِ غمینت،
مرگی نشسته به فریاد....
بگذشتی از آنچه که با توست،
بسکن دهان قفل خموشی،
بشکن حصار شیشه ای زنگ خورده را،......
من بارها و باز، با صد نیاز،
از پشت این حصار بلند شب،
در خواب تشنه ی پیروزی تو ،
در رویش جوانه می مانم....
در تو شتابِ موج،
در تو ، توان سخت سواحل،
با من بگو حماسه ی فردارا.....
زیرا به صبحِ پاکی پیروزی،
راهی نمانده است....
دستان تو تنهاست، دستان تو بی کس،
دستان مهربانی کو ؟
دستان مهربانی کو ؟
تیغ نگاه زلال تورا،
تا عمق عاطفه، تا بی نهایت احساسم،
تا انهدام هستی مشکوکم ،
با صد نیاز، پذیرایم.....
نگارین
[font]موفقیت یک انتخاب است نه یک اتفاق[/font]