تفاوت ميان يك عشق سالم به خود و غرور نفساني

[Atlas]

اگر خانه‎ات را دوست نداشته باشي، آن را تميز نخواهي كرد؛ آن را رنگ‎آميزي نخواهي

كرد، اطراف آن را با گل‎هاي نيلوفر تزيين نخواهي كرد.[bgcolor=#FFFFE0] اگر خودت را دوست نداشته باشي،[/bgcolor]

[bgcolor=#FFFFE0]در اطراف خودت باغچه‎اي زيبا نخواهي آفريد.[/bgcolor] تو خواهي كوشيد تا نيروهاي بالقوه‎ات را

رشد دهي و هر آن چه را كه در وجود داري بيان و آشكار سازي.[bgcolor=#FFF0F5] اگر عاشق خودت باشي، [/bgcolor]

[bgcolor=#FFF0F5]برخودت باران عشق خواهي باريد و خويشتن را از آن تغذيه خواهي كرد.[/bgcolor] و اگر عاشق

خودت باشي، حيرت زده خواهي شد: ديگران نيز تو را دوست خواهند داشت. [bgcolor=#F0FFF0]هيچ‎كس فردي [/bgcolor]

[bgcolor=#F0FFF0]را كه عاشق خودش نباشد دوست نخواهد داشت.[/bgcolor] تو، اگر نتواني حتي خودت را دوست

بداري، چه كس ديگري زحمت آن را خواهد كشيد؟ و كسي كه خودش را دوست نداشته

باشد، نمي‎تواند خنثي بماند. يادت باشد، در زندگي هيچ چيزي خنثي نيست.

كسي كه خودش را دوست نداشته باشد، نفرت دارد، بايد متنفر باشد – زندگي نمي‎تواند خنثي

باشد. زندگي هميشه انتخاب است. [bgcolor=#FFFFE0]اگر دوست نداشته باشي، به اين معني نيست كه مي‎تواني[/bgcolor]

[bgcolor=#FFFFE0]فقط در حالت دوست نداشتن باشي. نه، تو نفرت خواهي داشت.[/bgcolor]

و كسي كه نفرت داشته باشد مخرب مي‎گردد. و كسي كه از خودش نفرت داشته باشد، از

سايرين نيز متنفر خواهد بود: او پيوسته در خشم و عصبيت و خشونت است.[bgcolor=#E6E6FA] كسي كه از [/bgcolor]

[bgcolor=#E6E6FA]خودش متنفر باشد، چگونه مي‎تواند اميدوار باشد كه ديگران دوستش بدارند؟ تمام زندگيش نابود [/bgcolor]

[bgcolor=#E6E6FA]خواهد شد.[/bgcolor]