گلستان سعدی

[رقیه]

[font]خبرت خرابتر کرد جراحت جدایی[/font][font]چو خیال آب روشن که به تشنگان نمایی[/font][font]تو چه ارمغانی آری که به دوستان فرستی[/font][font]چه از این به ارمغانی که تو خویشتن بیابی[/font][font]بشدی و دل ببردی و به دست غم سپردی[/font][font]شب و روز در خیالی و ندانمت کجایی[/font][font]دل خویش را بگفتم چو تو دوست می‌گرفتم[/font][font]نه عجب که خوبرویان بکنند بی‌وفایی[/font][font]تو جفای خود بکردی و نه من نمی‌توانم[/font]