دوبیتی شمارهٔ ۴

[رقیه]

[align=-webkit-center]شهر مدينه غرق شادى بود آنشب

[align=-webkit-center][align=-webkit-center]اكنده از بانگ منادى بود آنشب[/align][align=-webkit-center][align=-webkit-center]آنشب شفق ائينه دار لطف حق بود[/align][align=-webkit-center][align=-webkit-center]چشم انتظار جلوه نص علق بود[/align][align=-webkit-center][align=-webkit-center]آنشب قلم ، شمشير خود را تيز ميكرد[/align][align=-webkit-center][align=-webkit-center]پيمانه انديشه را لبريز ميكرد[/align][align=-webkit-center][align=-webkit-center]آنشب منادى داد عدل و داد ميزد[/align][align=-webkit-center][align=-webkit-center]بين زمين و آسمان فرياد ميزد[/align][/align]

[/align][/align][/align][/align][/align][/align][/align]