عشق و آگاهی

[Atlas]

[bgcolor=#FFFFE0]ماجرايي از زبان يك مشاور ناشناس [/bgcolor]


[bgcolor=#ffffcc]مسيري كوتاه را داشتم با تاكسي طي ميكردم. راننده بسيار عصبي

بنظر ميرسيد و سبقتهاي بيجا و خطرناك ميگرفت. به حالاتش خوب

توجه نمودم. چشمانش خيره به نقطه مقابل در خيابان بود. هيچ

واكنشي غير از رانندگي انجام نميداد و هيچ مكالمه اي هم ميان ما

رخ نداد. حس ميكردم اين آدم فقط دست و پايي است كه غيرارادي

دارد روي پدال ها و دنده ميچرخد. همينطور هم بود زيرا با رسيدن

به مقصد و گفتن اين كه او مسير را بسيار پرخطر و غيرارادي

آمدند! جوابم داد: باور ميكنيد اصلاً فكر نكردم دارم رانندگي ميكنم و

چگونه به اين مقصد رسيدم دست و پايم خودبخود طبق عادت، حركت

ميكرد. زيرا قبلش مشاجره اي داشته ام! او هيچ ذهنيتي از خيابان

هايي كه از آن گذشتيم و اتفاقات مسير نداشت![/bgcolor]


[bgcolor=#f0fff0]زيرا آگاهي و عشق به كار را از دست داده بود![/bgcolor]