دوبیتی شمارهٔ ۹

[abbas]

شب تاریک و سنگستان و مو مست قدح از دست مو افتاد و نشکست

نگهدارنده‌اش نیکو نگهداشت وگرنه صد قدح نفتاده بشکست

[abbas]

تا به گیسوی تو دست ناسزایان کم رسد هردلی از حلقه ای در ذکر یارب یارب است

[abbas]

به قبرســتان گذر کردم کم و بیش
بدیدم قبر دولتمند و درویش

نه درویش بی کفن در خاک رفته
نه دولتمند برده یک کفن بیش

[abbas]

در باور من فراتر از انسانی
مادر، تو فقط به قصه ها می مانی

در قحطی عاطفه بیا قول بده
بعد از پدرم کنار ما می مانی!

[رقیه]

[size=mediuبدون عشق نشان ا]

ز جهان نخواهد ماند
بماند عشق ولیکن جهان نخواهد ماند
خزان عمر من آمد بهار عمر تو شد
بهار عمرِ تو هم ای جوان نخواهد ماند
m

[/size]

[آرتیمس]

زان پیش که نام تو ز عالم برود

می خور که چو می بدل رسد غم برود

بگشای سر زلف بتی بند به بند

زان پیش که بند بندت از هم برود

خیام

[mohammad]

با تو سخنان بی زبان خواهم گفت ..........از جمله ی گوش ها نهان خواهم گفت .
جز گوش تو نشنود حدیث من کس ..........هرچند میان مردمان خواهم گفت

[sadaf]

ﺍﮔﺮ ﺟﺴﻤﻢ ﺑﺴﻮﺯﯼ ﺳﻮﺗﻪ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺍﮔﺮ ﭼﺸﻤﻢ ﺑﺪﻭﺯﯼ ﺩﻭﺗﻪ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺍﮔﺮ ﺑﺎﻏﻢ ﺑﺮﯼ ﺗﺎ ﮔﻞ ﺑﭽﯿﻨﻢ ﮔﻠﯽ ﻫﻤﺮﻧﮓ ﻭ ﻫﻤﺒﻮﯼ ﺗﻪ ﺧﻮﺍﻫﻢ

[sadaf]

مو که سر در بیابانم شو و روز سرشک از دیده بارانم شو و روز نه تب دیرم نه جایم میکند درد همیدونم که نالونم شو و روز

[mohammad]

حیله یاد از مردم غافل نمی باید گرفت.......کینه از هم نوع خود در دل نمی باید گرفت .
تا شود آسان امور مشکلات زندگی .......کا را بر این آن مشکل نمی باید گرفت