ورود

**Rzh** · 2014-12-16، 06:28

گاه دلتنـــــــگ می شوم دلتنـگتر از تمام دلتنگـــــــــی ها

حسرت ها را می شمارم

و باختن ها

وصدای شکستن را

... نمیدانم من کدامین امید را ناامید کردم

وکدام خواهش را نشنیدم

وبه کدام دلتنگی خندیدم

که چنین دلتنگــــــــــــــــم

***Atlas*** · 2014-12-17، 02:10

بنویسید به دیوار سکوت ؛عشق سرمایه ی هر انسان است ،بنشانید به لب حرف قشنگ ؛ حرف بد
وسوسه ی شیطان است ،و بدانید که فردا دیر است و اگر غصه بیاید امروز ؛تا همیشه دلتان درگیر است؛
پس بسازید رهی را که کنون ؛ تا ابد سوی صداقت برود ،و بکارید به هر خانه گلی ؛ که فقط بوی محبت بدهد...

**Arghavan** · 2014-12-17، 05:27

زندگي ميكنم براي روياهايي كه منتظرند به دست من واقعي شوند ...

من فرصتي براي بودن دارم ، پس ساكت نمي شينم !!...

ميگذارم همه بدانند كه من با تمام توانايي ها و كاستي ها ، شاهكار زندگي خود هستم .

كافي ست لحظات سخت گذشته را رها كنم و براي ثانيه هاي آينده زندگي كنم ...

چون روياهايم آنجاست ...

و من فقط يكبار فرصت زندگي كردن دارم ...

***Atlas*** · 2014-12-18، 02:26

**sepahrad** · 2014-12-25، 12:00

در هیاهوی زندگی دریافتم ؛
چه بسیار دویدن ها که فقط پاهایم را از من گرفت در حالی که گویی ایستاده بودم ،
چه بسیار غصه ها که فقط باعث سپیدی موهایم شد در حالی که قصه ای کودکانه بیش نبود ،
دریافتم کسی هست که اگر بخواهد "می شود" و اگر نخواهد "نمی شود"
به همین سادگی ...
کاش نه میدویدم و نه غصه می خوردم
فقط او را می خواندم و بس ...[img]images/smilies/sad.gif[/img]

**sepahrad** · 2014-12-26، 11:17

ﻧﻤﺪﺍﻧﻢ ﯾﺎﺩﺗﺎﻥ ﻫﺴﺖ ﯾﺎﻧﻪ ﺍﻣﺎﺯﻣﺎﻥ ﺩﻭﺭﯼ ﻧﺒﻮﺩ

[align=right]ﯾﮏ ﺳﺎﻝ ﮐﻤﺘﺮ ...

[align=right]ﺩﻭﺳﺎﻝ ﻗﺒﻞ ....

[align=right]ﯾﺎﺑﯿﺸﺘﺮ؟

[align=right]ﻓﺮﻗﯽ ﻧﻤﯿﮑﻨﻪ ﻭﻟﯽ ﺍﻭﻥ ﺯﻣﺎﻥ ﺯﻧﺪﮔﯿﻤﻮﻥ ﺟﻮﺭﺩﯾﮕﺮﯼ ﺑﻮﺩ . ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰ

ﺑﺮﺍﯾﻤﺎﻥ ﺧﻮﺷﺎﯾﻨﺪ ﻧﺒﻮﺩ .
ﻣﺼﺮﻑ ﻣﯿﮑﺮﺩﯾﻢ ﮐﻪ ﺩﻣﯽ ﺑﯿﺎﺳﺎﯾﯿﻢ ﺁﺭﺍﻡ ﺑﮕﯿﺮﯾﻢ ﺍﻣﺎ ﮐﺠﺎﺑﻮﺩﺁﺭﺍﻣﺶ؟
ﺧﻤﺎﺭﯼ ﯾﺎﻧﺸﻌﮕﯽ ﺧﻮﺍﺑﻤﺎﻥ ﻧﻤﯿﺎﻣﺪ ﺗﻮﺁﺗﺶ ﺳﯿﮕﺎﺭﻣﺎﻥ ﺩﻭﺩﺷﺪﻥ ﻫﻤﻪ
ﭼﯿﺰﻣﺎﻥ ﻫﺮﺷﺐ ﺑﻪ ﺫﻫﻦ ﻣﯿﺎﻣﺪ .
ﺯﻭﺭﻣﯿﺰﺩﯾﻢ ﮐﻪ ﺑﯽ ﺷﺮﻡ ﺑﺎﺷﯿﻢ ﺍﻣﺎ ﺷﺮﻡ ﻭﺳﺮﺷﮑﺴﺘﮕﯽ ﺭﺍﺑﺎﺗﻤﺎﻡ
ﻭﺟﻮﺩ ﺣﺲ ﻣﯿﮑﺮﺩﯾﻢ .ﺗﻮﯼ ﭼﺮﺗﻤﺎﻥ ﻫﺮﻟﺤﻈﻪ ﺑﺎﺻﺪﺍﯼ ﮔﻮﺷﺨﺮﺍﺵ
ﺷﮑﺴﺘﻨﻤﺎﻥ ﺍﺯﺧﻮﺍﺏ ﻣﯿﭙﺮﯾﺪﯾﻢ .
ﺯﻥ ،ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ،ﭘﺪﺭ،ﻣﺎﺩﺭ،ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ،ﻋﺸﻖ ﻫﻤﻪ ﻭﻫﻤﻪ ﺭﺍﺯﯾﺮﺁﻭﺍﺭﺳﻨﮕﯿﻦ
ﻧﺎﺍﻣﯿﺪﯾﻤﺎﻥ ﻣﺪﻓﻮﻥ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ .
ﺷﺐ، ﺭﻭﺯ، ﻣﺎﻩ،ﺳﺎﻝ،ﻋﻤﺮ ﻭﺟﻮﺍﻧﯿﻤﺎﻥ ﻭﺭﻕ ﻧﺨﻮﺭﺩﻩ ﺑﺮﮒ ﺩﻓﺘﺮﺵ
ﻣﯿﺴﻮﺧﺖ
ﭼﻪ ﺳﺮﯾﻊ ...
ﺯﻭﺭ ﻣﯿﺰﺩﯾﻢ ﺑﻪ ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﯾﻤﺎﻥ ﺑﺎﺯﮔﺮﺩﯾﻢ
ﺑﻪ ﺩﯾﺮﻭﺯ
ﺑﻪ ﺷﺮﻭﻋﯽ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﺍﻣﺎﺍﺳﺎﺭﺗﮕﺎﻩ ﺑﺴﯿﺎﺭﻣﺤﮑﻢ،ﻓﺮﺍﺭﺍﺯﺁﻥ ﺍﺯﻧﺎﻣﻤﮑﻨﻬﺎﺑﻮﺩ.
ﭼﻪ ﺑﺴﯿﺎﺭﻫﻤﺮﻫﺎﻧﻤﺎﻥ ﺩﺭﺍﯾﻦ ﻭﺍﺩﯼ ﻧﺎﺍﻣﯿﺪﯼ ﺩﺭﺩﻧﺎﮎ ﺟﺎﻥ
ﺩﺍﺩﻧﺪ،ﺍﻫﺮﯾﻤﻦ ﺑﺮﺭﻭﯼ ﮔﻮﺭﺷﺎﻥ ﺁﺷﮑﺎﺭﺍﻣﯿﺨﻨﺪﯾﺪ .
ﻫﻤﻪ ﻣﯿﮕﻔﺘﯿﻢ ﺭﺍﻫﯽ ﻧﯿﺴﺖ
ﺭﺍﻩ ﻣﺼﺮﻑ ﺍﺳﺖ ﺗﺎ ﺍﻧﺘﻬﺎﯼ ﻣﺮﮒ
ﺍﻣﺎ ﻧﻪ ...
ﮔﻮﯾﺎﻣﻨﺠﯽ ﺁﻣﺪﻩ ﺑﻮﺩ
ﺑﺮﺍﺳﺘﯽ ﻓﺮﺳﺘﺎﺩﻩ ﺧﺪﺍﺑﻮﺩ
ﯾﮑﻨﻔﺮﻧﺒﻮﺩ
ﯾﮏ ﺟﻤﻊ ﺑﻮﺩ
ﺟﻤﻌﯽ ﺍﺯﺟﻨﺲ ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ
ﺑﺎﺩﺭﺩﯼ ﻣﺸﺘﺮﮎ ﺍﺯﺭﻭﺡ ﻭﺗﻨﻤﺎﻥ
ﺁﻏﻮﺵ ﻭﻗﻠﺒﺸﺎﻥ ﺁﻣﺎﺩﻩ ﭘﺬﯾﺮﺍﯾﯽ ﺍﺯﺟﺴﻢ ﻭﺗﯿﻤﺎﺭﺭﻭﺡ ﺧﺴﺘﻪ ﻣﺎﻥ ﺑﻮﺩﻧﺪ .
ﺑﺎﻧﺎﺍﻣﯿﺪﯼ ﭘﺸﺖ ﺳﺮﺷﺎﻥ ﺭﺍﻩ ﺍﻓﺘﺎﺩﯾﻢ
ﺩﺭﮐﻨﺎﺭﺷﺎﻥ ﻗﺪﻡ ﺯﺩﻥ ﺭﺍﺁﻣﻮﺧﺘﯿﻢ
ﺳﺨﻦ ﮔﻔﺘﻦ ﺭﺍ ،ﻋﺸﻖ ﺭﺍ،ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺭﺍ
ﻭﻣﻬﻤﺘﺮﺧﺪﺍﺭﺍ
ﻫﻤﻪ ﻣﺎﺍﯾﺴﺘﺎﺩﻩ ﺍﯾﻢ
ﺑﺮﺍﯼ ﺍﯾﺴﺘﺎﺩﻧﻤﺎﻥ ﻫﺰﺍﺭﺑﺎﺭﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﺍﯾﻢ
ﺍﺯﺳﺎﯾﻪ ﻧﻤﺘﺮﺳﯿﻢ
ﺍﺯﻫﺠﻮﻡ ﺗﺎﺭﯾﮑﯽ
ﺍﻣﺮﻭﺯﺧﻮﺩﺭﺍﺳﺎﺧﺘﻪ ﺍﯾﻢ
ﻣﯿﺪﺍﻧﯿﻢ ﺧﻮﺭﺷﯿﺪ ﻓﺮﺩﺍ ﺍﺯﺁﻥ ﻣﺎﺳﺖ
ﻫﻤﻪ ﻣﺎﮐﻪ ﺍﻓﺘﺎﺩﯾﻢ
ﺑﺮﺧﺎﺳﺘﻦ ﺭﺍﺑﺎﺭﻧﺞ ﺁﻣﻮﺧﺘﯿﻢ

**Rzh** · 2014-12-27، 05:38

**Rzh** · 2014-12-27، 05:39

یک نفر قلب تو را بی سحر و جادو می برد

بی گمان من می شوم بازنده و او می برد

یک نفر از خواب بیدارم کند... دارد کسی

با خودش عشق مرا بازو به بازو می برد..!!

**sepahrad** · 2014-12-28، 12:59

مرا به ذهنت نه!

به دلت بسپار..

به خلوت دلت انس گرفته ام..

من از گم شدن در جاهای شلوغ میترسم.......

***Atlas*** · 2014-12-28، 02:56

تنها برگ هایی

زیر پا می افتند...

که برای لحظه ای رقص در باد...
.
.
.
.
شاخه ی خود را فراموش می کنند!!

ورود
نام کاربری:
گذرواژه‌:	گذرواژه‌تان را فراموش کرده‌اید؟
	مرا به‌خاطر بسپار