پیمانه

[sadaf]

لبریزتر از هزار پیمانه شدیم دیوانه‌تر از هزار دیوانه شدیم دیدیم گلی به روی ما می‌خندد از پیله درآمدیم و پروانه شدیم

[NASIB]

هنوز هم دلم تنگ می شود

برای محض حرف زدنت

و برای تکیه کلامهایت

که نمی دانستی

فقط کلام تو نبود

من هم به آنها …

تکیه داده بودم!

[sadaf]

شاید امروز گلهایی که برات میفرستم وپس بدی اما یروز رو سنگ قبرم گل میزاری.شاید امروز دستاتو بهم ندی اما یروز رو سنگ قبرم دست میکشی.شاید امروز سکوت کنی اما یروزیه روز سر قبرم بهم التماس میکنی که باهات حرف بزنم شاید امروز آغوشت بر من حرام باشد اما ی روز با حسرتسنگ قبرم را در آغوش میگیری

[NASIB]

خداوندا امضا کن...
به یکتایی ات قسم کم آوردم...بازکن نامه را استفای من است از زمینت ...مبارک خودت باشد.اینجا کسی مرا دوست ندارد!

[sadaf]

.

دانستی اگر سوز شبانروز مرا / دامن نزدی آتش جانسوز مرا

از خنده دیروز حکایت چه کنی / بازآی و ببین گریه امروز مرا . . .

.

.

.

گریه کردم اشک بر داغ دلم مرحم نشد / ناله کردم ذره ای از دردهایم کم نشد

در گلستان بوی گل بسیار بوییدم ولی / از هزاران گل، گلی همچون وفا پیدا نشد . . .

.

.

.

ناصحا، بیهوده میگویی که دل بردار از او ، من به فرمان دلم، کی دل به فرمان من است ؟

.

.

.

گفتم دل و جان در سر کارت کردم / هر چیز که داشتم نثارت کردم

گفتا تو که باشی که بکنی یا نکنی؟ / آن من بودم که گرفتارت کردم

(عطار)

.

.

.

سالها شد که رخ زرد مرا دوست ندید / بس که خون جگر از دیده روان است مرا . . .

.

.

.

عشق من با خم ابروی تو امروزی نیست / دیرگاهی ست کزین جام هلالی مستم . . .

(حافظ)

.

.

.

حاصلم درد دل است از دل بی حاصل خویش / به که گویم من دلسوخته درد دل خویش . . .

.

.

.

دلی بستم به آن عهدی که بستی / تو آخر هر دو را با هم شکستی . . .

.

.

.

غم ساخت کار دل، ز نوا می توان شناخت / ظرف شکسته را، ز صدا می توان شناخت . . .

.

.

.

دیدیم ز خوبان جفا پیشه بسی را / مثل تو جفا پیشه ندیدیم کسی را . . .

.

[sadaf]

بهترین دوستم آینه است، وقتی من گریه میکنم او نمی خندد.


بیچاره چوب کبریت...
آتش از سرش شروع شد ولی بر جانش افتاد...
فکرت را مراقب باش...


زندگی هنر نقاشی کردن است بدون پاک کردن!!!
ای دوست...
این ابر را از دوش من بردار بسیار بارانی ام


از کسی که دلش گرفته نپرسید چرا
آدمـها وقتی دلیل ناراحتیشون
را نمیتونن بیان کنند
دلشون میگیره !!!!


با تمام وجود گناه کردم و در تکرار آن اصرار! اما نه نعمتت را ازم گرفتی، نه گناهانم را فاش کردی!
اگر اطاعتت را کنم چه می کنی؟؟؟

[رقیه]

گاهی آرزو می کنم...

کاش هرگز نمی دیدمت تا امروز غم ندیدنت را

بخورم!!

کاش لبخندهایت آنقدر زیبا نبودند که امروز آرزوی

دیدن یک لحظه

فقط یک لحظه از لبخندهای عاشقانه ات را داشته

باشم!

کاش چشمان معصومت به چشمانم خیره نمی شد

تا امروز

چشمان من به یاد آن لحظه بهانه گیرند و اشک

بریزند!

کاش حرف های دلم را بهت نگفته بودم تا امروز با

خود نگویم

" آخه او که میدونست چقدر دوستش دارم!!!!

************************


نگات قشنگه ولیكن یه كم عجیب و مبهمه

من از كجا شروع كنم دوست دارم یه عالمه

من و گذاشتی و بازم یه بار دیگه رفتی سفر

نمی دونم شاید سفر برای دردات مرهمه

تا وقتی اینجا بمونی یه حالت عجیبیه

من چه جوری واست بگم بارون قشنگ ونم نمه

هوای رفتن كه كنی واسه تو فرقی نداره

اما به جون اون چشات مرگ گلای مریمه

آخرشم دق می كنم تا من و دوست داشته باشی

مردن كه از عاشقیه یک دفعه نیست كه كم كمه

من نمی دونم تو چرا اینجور نگاهم می كنی

زیر نگاه نافذت نگاه عاشقم خمه

می پرسم از چشمای تو ممكنه اینجا بمونی ؟

می خندی و جواب می دی رفتن من مسلمه

برو به خاطر خودت اما به من قول بده

هرجای دنیا كه بری دیگه نشو مال همه

رسمه كه لحظه ی سفر یادگاری به هم می دن

قشنگ ترین هدیه ی تو تو قلب من یه مشت غمه

شاید این و بهم دادی كه همیشه با من باشه

حق با تو،تو راست می گی غمت همیشه پیشمه

دیدی گلا شب كه میشه اشكاشونو رو پاک می كنن

یادت باشه چشم منم همیشه غرق شبنمه

تو می ری و اسم من واز رودلت خط می زنی

اسم قشنگ تو ولی همیشه هرجا یادمه

چشمای روشنت یه كم كاش هوای من رو داشت

تنها توقعم فقط یه بار جواب نامه

دوستت

دارم را من

دل آویزترین شعر جهان

یافته ام این گل سرخ من است

دامنی پركن از این گل كه بری خانه

دشمن که فشانی به دوست راز خوشبختی

هركس به پراكندن اوست تو هم ای خوب من این

نكته به تكرار بگو این دل آویزترین شعر جهان را همه

وقت نه به یك بار و به ده بار به صد بار بگو دوستت دارم

را با من بسیار بگو دوستم داری را از من بسیار بپرس

[abbas]

اسم : آواره ، شهرت : سرگردان

شغل : عاشق ، آرزو : رسیدن به عشقم

امید : وصال ، تاریخ تولد : باد خزان

وفات : برگ ریزان ، محل تولد : در بغل یار !

[sadaf]

قهوه چشمان توست!
تیره ، تلخ،
اما آرامبخش و اعتیاد آور ….!