باغ نگاه

[sadaf]

اگر باغ نگاهم پر ز خار است ،‌ گلم تاراج دست روزگار است، به چشمانت قسم با بودن تو ، زمستانی ترین روزم بهار است.

[رقیه]

چایی هایت راتلخ نخوریکبارنگاهم کن تمام قندهای دلم رابرایت اب میکنم

[sadaf]

آدمها میروند چون بهانه ای برای ماندن ندارند
همان آدمها یه روزی بر میگردند چون میفهمند
برای ماندن بهانه لازم نیست عشق لازم است.....

[رقیه]

گفتم به كام وصلت خواهم رسيد روزي؟

گفتا درست بنگر،شايد رسيده باشي

[رقیه]

.به من نگاه کن،
که واژهایم،از برگهای ِ کاغذم لیز می خورند،

و از ذهنم، نادانسته هایم!

نگاه کن که چگونه در امتداد این فصلها ،

به این خطوط روشن رسیده ام!

و این برگ ریزان شاهد مدعای من است!

و این روزها که زودتر از همیشه،اتاقم تاریک می شود!

به من نگاه کن،

که مست ِ مسلخ ِ مهربانی ِ تو شده ام!

و صدای این ساز ،

که اندیشه ام را جلا می بخشد و نگاهم را می شوید و بی قراریم را می برد!

آهای پاییز، سلام!

می خواهم واژه، واژه های شعرم را مثل برگهای فراموش شده ،

برداری،بریزی بر سر بالهای بادهایت،

و تمام شهر را از واژه هایم پر کنی!

و این بی قراری ِ تمام ناشدنی را،

مثل برگهایی که گم می شوند! نیست کنی!

آهای پاییز نگاه کن!

من دارم می رقصم!

و این نهایت شادمانی ِ باور من است!

که در دامن این دشت وسیع ،

روبه روی خداوند ایستاده ام ،

و با هر ریزش برگهای تو،پای می کوبم و دل خوش می دارم!

آهای پاییز!

می دانم که تو از آخرین روز حرف می زنی!

آن روز که از شاخه هایمان جدا می شویم

و به ریشه هایمان می پیوندیم!

و تا دیگر بار که تو مثل برگ های هزار رنگ،

نامت را "بهار" می کنی ،

در انتظار می مانیم!

...آهای پاییز سلام!

روزگارانت مبارک!

برگریزانت عزیز!

اندوهناکیت خواسته..

[sadaf]

«…تو را صدا کردم
در تاریک‌ترینِ شب‌ها دلم صدایت کرد
و تو با طنینِ صدایم به سویِ من آمدی
با دست‌هایت برایِ دست‌هایم آواز خواندی
برای چشم‌هایم با چشم‌هایت…»

[رقیه]

در اخرين لـــحظه ديـــدار

بــــه چشــــمانت نگاه كردم و

گــــــــفتم بــــدان آســــمان قــــلبم

بـــا تــــو يــــا بــــي تــــو بهــــــاريـــــست!!!

[sadaf]

نوشته ها بهانه است
فقط مینویسم که یادآوری کنم به یادتم
باورش با تو

[Atlas]