انجمن بانیان بهبودی

به آيينه
لبخند زدي
و من ،
آيينه را شكستم
گفتي "شاعران چه بي طاقتند" !

تمام شهر خوابیده ، من از فکر تو بیدارم

آهای یارم و دلدار ، منم عاشق تن دار.... ببین دل تو دلم نیست ، واسه لحظه دیدار

.

جهان چیزی شبیه موهای توست؛ سیاه و سرکش و پیچیده.

خیال کن چه بی بختم من! که به نسیمی حتی،

جهانم آشوب می شود

تا می‌کشم خطوطِ تو را پاک می‌شوی
داری کمی فراتر از ادراک می‌شوی

هرلحظه از نگاهِ دلم می‌چکی ولی
با دستمالِ کاغذی‌ام پاک می‌شوی

این عابران که می‌گذرند از خیال من
مشکوک نیستند تو شکاک می‌شوی

تو زنده‌ای هنوز برایم گمان نکن
در گورِ خاطرات خوشم خاک می‌شوی

باید به شهرِ عشق تو با احتیاط رفت
وقتی که عاشقی چه خطرناک می‌شوی!


نجمه زارع