2014-09-24، 10:02
در ابتدا بنابر گفته و تهدید و ترساندن والدین به سمت مذهبی که آمها خودشان روی خرافات و ناآگاهی خودشان داشتند و بشدت به آنها تعصب نشان میدادند منهم باورشان کرده بودم و سعی میکردم برای ترس از عذاب شب اول قبر و رضایت ائمه و خداوند و نرفتن به داخل آتش جهنم و افتادن دست جک و جانور سعی میکردم به بعضی از خطاها دست نزنم اما توانایی جلوگیری از رفتار و خصوصاً از افکار خودم نداشتم. من افکار بسیار خراب و ویرانگری داشتم و انگار کله من سرشار از مسائل خطا و گناه و حرفهای ناجور شده بود و از سرم چیزی درست و حسابی بیرون نمی اومد و من هی خطا میکردم و هی توبه میکردم و خودم هم از دست تکرار این خطاها خسته شده بودم و تا جایی رسیدم که دیگر توبه نمیکردم و با خودم فکر میکردم که میگذارم موقع فرا رسیدن مرگم توبه بکنم. من به عنوان یک کودک بیش فعال دریچه افکارم کاملاً بسته ماند و افکارم کپک زده شد و هر اطلاعات و مهارتی که خودم با سلیقه فکر بیمار خودم به نظرم خوب بود را به مغزم می سپردم.