2013-12-13، 09:30
صحبتهایی میشنیدم و یا در دعای پدر و مادرم صحبت از موجودی پیش می آمد که پدرم برای درخواست هایش دستانش را به سقف آسمان دراز میکرد و من متوجه شدم خداوند در آسمان قرار دارد و متوجه شدم که اصلاً گوش به درخواست و دعاهای والدینم نمیدهد. پدرم بیکار و یک الکلی معتاد بود همیشه میخواست دو سه گونی اسکناس و طلا از آسمان بسرش بریزد و مادرم هم هرروز این و آن را نفرین میکرد و من با ترس و لرز منتظر اجابت نفرینش میشدم. من هم گاهی در دعاهای والدینم دخیل میشدم و هیچوقت دعاهایم یا اردهایم اجابت نمیشد. من با کودکی متوجه شده بودم که مورد غضب خدا هستیم و افراد خوشبختی را میدیدم که در رفاه کامل زندگی میکردند و من عاقبت از خدا خسته شدم و به سمت روابط و خلاف کشیده شدم. اولین تجربه ام را در سن شش سالگی بخاطر دزدی کردن در کلانتری 9 بهارستان را بیاد دارم. من خودم میخواستم قدرت مطلقی باشم که کشتیم را به ساحل موفقیت بکشانم. من می خواستم بدون نیاز به خداوند نردبان موفقیت را بالا بروم. البته بعد از چندین سال در جوانی موفق شدم کارهایی را انجام بدهم. اکنون نیروی برترم خداوند است البته خداوندی مهربان نه خدای مجازاتگر خدایی که به من نیرو وانرژی برای یک روز میدهد و من هم تا میتوانم به نفع احسن استفاده میکنم