اولین چراغهای زندگی ( پدرانه ها و مادرانه ها )

[sadaf]

[bgcolor=#FFF0F5]هنوز رفتنت را باور نکردم[/bgcolor]
[bgcolor=#FFF0F5]هنوز بر این خیالم که باز می گردی[/bgcolor]
[bgcolor=#FFF0F5]دیدن جای خالی ات درین چهار دیواری سرد اتاق ،
به مرز دیوانگی ام می کشاند[/bgcolor]
[bgcolor=#FFF0F5]چرا رفتی ؟[/bgcolor]
[bgcolor=#FFF0F5]چرا تنهایم گذاشتی ؟[/bgcolor]
[bgcolor=#FFF0F5]زندگی بدون تو دیگر معنایی ندارد[/bgcolor][bgcolor=#FFF0F5]همه چیز برایم سیاه سیاه شده[/bgcolor]
[bgcolor=#FFF0F5]دیگر گریستن هم مرهم قلب پر دردم نمی شود[/bgcolor]
[bgcolor=#FFF0F5]از همه چیز و همه کس بریدم
و بیزارم[/bgcolor][bgcolor=#FFF0F5]تحمل ترحم دیگران آزارم می دهد[/bgcolor]
[bgcolor=#FFF0F5]آخ ... که بعد از تو دلم به اندازه تمام دلتنگی های دنیا تنـــــگ است ...[/bgcolor]

 [bgcolor=#FFF0F5]با موهای سپیدش[/bgcolor][bgcolor=#FFF0F5] 
                    پاکی قدومش[/bgcolor]
[bgcolor=#FFF0F5]                                      صفای وجودش[/bgcolor][bgcolor=#FFF0F5]   
                                                سنگینیسکوتش[/bgcolor]
[bgcolor=#FFF0F5]                                                                  نجابت و غرورش[/bgcolor] 
[bgcolor=#FFF0F5] و با زمزمه کلامش در جذبه محراب ، گستره وسیع جنت بود[/bgcolor][bgcolor=#FFF0F5] 
                                                                    و من فقط "پدر" می خواندمش[/bgcolor]