متن هاي زيبا و عاشقانه

[sepahrad]

نام تو چیست؟ای عشق؛بامن بگو،ساختارت ازچیست؟ ای عشق

[align=right]دریاواقیانوس باتوفانهایشان درمقابل تو،خزه مینمایند،ای عشق

[align=right]ازاینهمه قلم فرسایی های تقدیر،برلوح وجودمان،ای عشق

[align=right]نام توپیش ازپیدایشِ این عالم رقم خورده بود،ای عشق

[align=right]زبنیاد،وقتی،بستندشکل آدم را،زگِل،وخاک،ای عشق

توهویدابودی هم درزمین وهم درآسمان ها،ای عشق
بس فرشته به جُرم سنگین باتوبودن مردند،ای عشق
چیره وغالب تو بودی برتمامی عالمِ هستی،ای عشق
هیچ کس توفیرجنّت ودوزخ را نمیدانست،آری،ای عشق
گر تودردوزخ، می بودی،جنّت گم نام می بودی،ای عشق
گل سرخی که من بازت گرفتم ازنسیم سحرگاه،ای عشق
معنا،این بودکه بی توجزاین باد،هیچ دردستانم نبود،ای عشق
بی نقشی بودعالم هستیِ را،تیره وخاکستری رامانند،ای عشق
گرنبودی،درمیان کویری ها،دردلهای تبدارِ،فقط،غم میبود،ای عشق به سینه می زنداین دلِ عشق ورزم و مدام تورامی جوید، ای عشق

[sepahrad]

دریا، فقطِ دریایِ چشمانت، وه که چه زیباست!
اینکه هرطورشده بایددل بدریازد،همین جاست؛
چه جاذبه ای دارد،درصبحگاهان چشمِ روشنت؛
که مراغرق رؤیامی کندآه،انگاری که دریااست؟
واقعآ گُل کرده است این باغ ازستارۀ آن نگاهت؛
وه چه چراغانی جانانه کرده،آن چشمان زیبایت؛
چه عبث است که پنهان میکنی رازورمزِعشقتِ؛
بیا ازمن مپوشان،که همه درچشمِ توهویداست؛

&عشق ولبخند&
هربارکه می خندی دل راازجا میکنی وه چه آسان؛ 
حتی گل درآینه ازدیدنت رنگ ورومی بازدوهراسان؛ 
ای عشق،اشتیاق!چه هستید؟که ازآغاز وتاکنون؛ باضربۀ وسوسهِ آتش می افکنید به جان عاشقان؛ گفته بودیددرجوییدن ما،ابتدا درصف دریادلان شدن؛ وانگه برای جرعه ای ازعشق مهربانترازهمه شدن؛ 
من گزیده ام ازمیان مرگ ها،این گونه سخت مردن؛ 
تا تراجون جان فشردن دربر،آن گه جان ودل سپردن؛ 
خوشا ازشوق عشق درکنارت ای طعم گوارا،ومردن؛
ره زندگی را،بیاموزید به کسی که مرده کنون درمن؛
بی رمل واسطرلاب،تفسیروتعبیرش تویی،عشق من؛

[Atlas]

[Atlas]

[bgcolor=#F0FFF0]میترسم با دستان خودم [/bgcolor]

[bgcolor=#FFFF00]تورا شعری کنم که قرن ها[/bgcolor]

 
[bgcolor=#F0FFF0]ورد زبان مردم شهر شوی![/bgcolor]

[Atlas]

[bgcolor=#0000ff]خواب هایم بوی تن تو را می دهد[/bgcolor]
 
[bgcolor=#FFFF00]نکند[/bgcolor]


 
[bgcolor=#FFFF00]آن دورترها[/bgcolor]

 

[bgcolor=#FFFF00]نیمه شب[/bgcolor]


 
[bgcolor=#FF0000]در آغوشم می گیری؟[/bgcolor]

 

[Atlas]

[Atlas]

[sepahrad]

آدم هایی هستند که دلبری نمیکنند،

[align=right]حرفهای عاشقانه نمیزنند،

[align=right]چیز خاصی نمی گویند که ذوق کنی

[align=right]آدمهایی که نمی خواهند عاشق کنند..

[align=right]اما عاشقشان می شوی!

ناخواسته دلت برایشان می رود…
این آدمها فقط راست میگویند
راست می گویند با چاشنی قشنگ " مهر"
لبخند می زنند نه برای اینکه توجهت را جلب کنند،
لبخند می زنند چون لبخند جزئی از وجودشان است…
لبخندشان مصنوعی نیست، اجباری نیست
اینها ساده اند
حرف زدنشان…
راه رفتنشان…
نگاهشان….
ادعا ندارند، بی آلایشند، پاک و.............
"این آدم های بی نشان اما خاص چقدر دوست داشتنی هستند…

[taranom]

دشت‌هایی چه فراخ!
کوه‌هایی چه بلند
در گلستانه چه بوی علفی می‌آمد!من در این آبادی، پی چیزی می‌گشتم:
پی خوابی شاید،
پی نوری، ریگی، لبخندی.

[sadaf]

مگه با باد نسبتی داری؟

چقدر شبیه تو …

یک لحظه آمد مرا پیچاند و رفت …