فقط برای امروز-بیست وسوم مهر

[mahla]

انتخابها 23 مهر

«معتاد شدن را انتخاب نکردیم.»

کتاب پایه

v

وقتی در حال رشد و بلوغ بودیم، همه ما رؤیاهایی در سر داشتیم. هر بچهای از فامیل یا همسایه این پرسش را شنیده است: «وقتی بزرگ شدی میخواهی چه کاره شوی؟» حتی اگر برخی از ما رؤیاهای دقیقی درباره موفقیت نداشتیم، اکثر ما رؤیای کار، تشکیل خانواده و آیندهای حاکی از وقار و احترام را در سر میپروراندیم. اما هیچ کس از ما نپرسید: «آیا وقتی بزرگ شدی میخواهی معتاد شوی؟»

معتاد شدن را انتخاب نکردیم و نمیتوانیم ترک اعتیاد خود را نیز انتخاب کنیم. به بیماری اعتیاد مبتلا هستیم. به خاطر ابتلا به آن مسئول نیستیم، اما در برابر بهبودی خود مسئول هستیم. چون به بیماری خود پی بردهایم و میدانیم که راهی برای بهبودی وجود دارد، میتوانیم از سرزنش خود یا شرایط دست برداریم و به این راه حل عمل کنیم. اعتیاد را انتخاب نکردیم، اما میتوانیم بهبودی را انتخاب کنیم.

v

فقط برای امروز: بهبودی را انتخاب میکنم.

[NASIB]

دیدگــان پـاک

خـدایـا ! دیـدگـانـم را متبـرکـــ ســاز و پـاکـــ تـا بـه هـر سـو کـه مـی گـردنـد جمـال " تــو" را نـاظــر باشــند .

[mehdiast]

با اين ذهنيت به گروه آمدم كه تمركزم را روي کنترل و تغییر دادن ديگران قرار بدهم، چون این‌طوري بزرگ و تربیت شده‌ام. تا ديگران طبق خواسته‌ی من رفتار كنند. امروز مي‌دانم كه چقدر شخصيتم را ناديده گرفته‌ام، چون آنچه كه مورد نياز خودم بود، را به ديگران مي‌دادم. اکنون به من مي‌گویند، كه به خودت برس، تو به اين‌كار احتياج داري! امروز مراقب هستم كه به مسائل مربوط به خودم بپردازم. به خوبي مي‌دانم تا وقتي كه دست از تغيير ديگران برندارم، دوباره گرفتار عادت‌های ناسالم مانند وابستگي‌های جديدي خواهم شد. امروز مي‌دانم كه من هيچ مزيتي نسبت به ديگران ندارم، الا توجه خودم. نمي‌توانم به ديگران بگويم كه چه چيزي برايشان خوب و يا بد است. چون نمي‌دانم كه خداوند براي آنها چه نقشي انتخاب كرده است و من كوچك‌ترين نقشي براي دخالت در كارشان ندارم. وقتي انرژي و توجه‌ام را روي ديگران متمركز مي‌كنم، توانايي توجه به خودم را از دست مي‌دهم. من وقتي رُشد پیدا مي‌كنم، كه به ديگران اجازه دهم دقيقاً هماني باشند كه هستند. آيا هنوز هم احساس مي‌كنم كه مصلح دنيا و ديگران هستم؟ امتياز من مثل سايرين است!

[NASIB]

23مهر a day at a time از کتاب اندیشه امروز
به‌ دفعات‌ ديده‌ام‌ آنهايي‌ كه‌ پيشرفت‌ بهتر و مستمري‌ در برنامه‌ دارند كساني‌ هستندكه‌ آمادگي‌ پذيرش‌ كمكهاي‌ خداوند را دارند. زمانيكه‌ خواست‌ خداوند رامي‌پذيرند براحتي‌ قادرند كه‌ راه‌ و روش‌ خود را رها كنند. متعاقب‌ اين‌ تسليم‌مشكلات‌ آنها بطريقي‌ حل‌ مي‌شود كه‌ از درك‌ انسان‌ فراتر است‌. آيا من‌ درك‌ كرده‌ام‌ كه‌ تأثير كمكهاي‌ خداوند در زندگي‌ روزانه‌ من‌ بستگي‌ به‌ آمادگي‌من‌ براي‌ پذيرش‌ اين‌ كمك‌ها دارد؟ بهبودي‌ و رشد من‌ بستگي‌ زيادي‌ با ارتباط‌ من‌ به‌ خداوند دارد و اين‌ حقيقتي‌ است‌ كه‌من‌ بايد هر روز آنرا در تمام‌ مسائل‌ خود مورد نظر داشته‌ باشم‌. اين‌ بدان‌ معني‌ است‌ كه‌ من‌ در طول‌ روز بايد چندين‌ بار از خداوند درخواست‌ كنم‌ كه‌به‌ من‌ آگاهي‌ و قدرت‌ دهد تا خواست‌ او را عملي‌ كنم‌. زماني‌ كه‌ من‌ به‌ اين‌ باور ايمان‌ داشته‌ باشم‌ كه‌ زندگي‌ من‌ قمتي‌ از برنامه‌ بزرگتري‌ است‌كه‌ در جهان‌ ادامه‌ دارد ايجاد هماهنگي‌ بين‌ اعمال‌ من‌ و خواست‌ خداوندي‌ ساده‌تر به‌نظر مي‌رسد. آيا تسليم‌ به‌ اراده‌ خداوندي‌ در حقيقت‌ آغازي‌ نيست‌ براي‌ انجام‌ كارهايي‌ كه‌خداوند از من‌ انتظار انجام‌ آنرا دارد؟
«حضور خداوند را احساس‌ كن‌»
 

[mohammad]

من با تمام وجود این عبارت پیشنهادی را که می گوید
"همانجا رهاکن،نگذار هیچ غیبت یا انتقاد از دیگری وجود داشته باشد."
میپذیرم.من سعی میکنم رفتار متفاوت خود را جلوی در ترک کنم. متأسفانه بعد از جلسه وقتی سوار ماشینم می شوم مجددا این رفتا را از سر می گیرم.هیچ کس به دلخواه من رانندگی نمیکند.اتومبیل جلوی من خیلی آرام رانندگی میکند و من ناچار به او بسیار نزدیک شده و او را به جلو برانم.راننده پشت سر من نیز،همین کار را با من میکند.از این حرکت من حساب نمیبرد. به او فحش میدهم واهسته تر حرکت میکنم. آیا آنها قوانین رانندگی در جاده را نمیدانند؟به عبارت دیگر به دلیل یک سری توقع و انتقاد از دیگران،خود را منزوی کرده و مانند یک قربانی عمل میکنم. در طول تمرین کردذن اصول الانان،در امور زندگی من چه اتفاقی افتاده است؟آیا تصور می کنم با دو یا سه بار تمرین عشق بلاعوض در هفته،واقعا توانسته ام از مزایای برنامه بهره مند شوم؟شاید این شروع باشد،اما تنها یک شروع.
 یادآوری امروز  ""من نمی توانم مانع ورود افکار به ذهنم شوم.اما برای ساعتی بعد از ان،میتوانم حق انتخاب داشته باشم که آن افکار را بپذیرم یا خیر؟آیا من بر اساس خواسته هایم انتخاب میکنم و یا عادات،انتخابهای مرا شکل میدهند؟ تغییر رفتار به معنی تغییر در نحوه فکر کردن من است.من به اصولی که امروز تمرین میکنمنگاهی خواهم انداخت. "ما باید زندگی خود را با هدف اصلاح باطن های خویش تغییر دهیم.زیرا این غیر ممکن است(ما بتوانیم با روشهای دیگران زندگی کنیم).پس با یک روش زندگی میکنیم و برای دیگران نیز دعا میکنیم.